من از امیرخانی عاشق همین به‌هم‌ریختگی ام. به‌هم ریختگی عمیقی که همیشه‌ی خدا روی مخم است، اما ناگزیر، با بند بندِ وجودم سرشته اند. من همزادِ این درهم بودنم، همین به هم‌ریختگی روی مخ، همین مرورهای چندین باره‌ی بی‌حاصله، همین واژه‌های برهمِ پرتشویش.

[نمی‌دونم، نمی‌دونم]

#نوامیسِ‌اوی‌من.

زندگی زیباست، با هر هفته امتحان ریاضی بیشتر :)

خیلی خوشحالم، خیلی.

مرسی، شببخیر.

برام مهم نیست، ذره‌ای.

شببخیر!