#حضرت_معصومه سلام الله علیها سلام نجمه که ماهِ منور آوردی از آن سپهر، که خورشید خاور آوردی سلام نجمه سلامی به پاکیِ صلوات به جانِ تو که چنین پاکْ گوهر آوردی سلام نجمه که از دامنِ مطهر خویش برای "ثامن الاطهار" خواهر آوردی وجود قبله ی هفتم، امام هشتم را ز حُسن، آینه ای در برابر آوردی اگر چه کوثرِ قرآن یکی و آن زهراست تو چشمه ای که برآمد ز کوثر آوردی پس از رضا پسری با تمام خوبی ها بِه از فرشته، چو معصومه دختر آوردی ز فیضِ تربیتِ باغبان عصمت باز گلی ز گلشن موسی بن جعفر آوردی بلند نغمه ی الله اکبر از عرش است که خود منادیِ الله اکبر آوردی نه مریم و نه صفورا نه هاجر و حَوّا زهی مدینه که زهرای دیگر آوردی پس از خدیجه و زهرا تویی تو مادر ناب چو زینب از همه نِسوان تو برتر آوردی اگر چه کودک، بر کائنات حکم گذار اگر چه دختر، در فضل مادر آوردی دوباره دایره ی عشق را صفا دادی از این گلی که ز بستان دین بر آوردی به چشم موسی کاظم فروغ بخشیدی که نور دیده ی زهرا و حیدر آوردی ثواب هر نفست صد جنان که امت را شفیعه ی دگر از بهر محشر آوردی الا که نام تو بر عصمتت گواه بود چنین شرف ز نیاکان اطهر آوردی کریمه و نَسَب تو به ده کریم رسد زهی کرم که ز آل پیمبر آوردی اگر چه مادر روح خدا بُوَد مریم تو مریمی که دمِ روح پرور آوردی جمالِ شرعِ نبی را تو زینت افزودی کمالِ دین خدا را تو زیور آوردی تویی کریمه ی آل رسول و مریم شان که ذات طاهر و طُهر و مطهر آوردی 🌫 ز دور آمدی و گشت راه ما نزدیک که عطر روضه ی قدس پیمبر آوردی عبور کن ز دل و دیده ام که همراهت عَبیر گلشن گل های پرپر آوردی کنم طواف مزارت که در مدینه ی عشق نشان تربت زهرای اطهر آوردی هنوز قبله ی اهل دعاست محرابت به خانه ای که به طاعت شبی سر آوردی مدینه سوخت ز هجر تو چون که رو در توس به شوق دیدن روی برادر آوردی ولی دریغ که رویش ندیده جان دادی ز بس که خون جگر خوردی و بر آوردی مرحوم #استاد_سید_رضا_موید

#امام_رضا_مناجات #رباعی بیمارم و پای تا به سر، دردم من از بهر شفا سوی تو رو کردم من مولا تو مرا شفا دهی یا ندهی از مقصد خویش بر نمی گردم من مرحوم #استاد_سید_رضا_موید

#امام_رضا_مناجات #رباعی روزی به طبیب عشق از صدق و صفا گفتم که بگو درد مرا چیست دوا؟ گفتا که اگر دوای دردت طلبی بشتاب به دربار شهِ طوس، رضا مرحوم #استاد_سید_رضا_موید

همه جا غرق صفا شد شب میلاد رضا پر طراوت همه جا شد شب میلاد رضا همه جا آینه بندان همه جا آینه وار محشر آینه ها شد شب میلاد رضا آسمان ها به زمین خیره که این توده ی خاک مرکز نور خدا شد شب میلاد رضا شب میلاد کرامت شب میلاد کرم شب میلاد وفا شد شب میلاد رضا یا رئوف است رئوف نغمه ی قدسی نفسان شب تسبیح و دعا شد شب میلاد رضا بارش رحمت و رأفت همه جاری است مگر شب میلاد رضا شد شب میلاد رضا خانه ی نجمه بود قبله ی دل ها و بر آن کعبه هم قبله نما شد شب میلاد رضا همه لطف و همه فیض و همه شور و همه نور شب قدر آمده یا شد شب میلاد رضا عالِم آل محمد به جهان جلوه نمود عَلَم عِلم به پا شد شب میلاد رضا دومین بضعه منی که پیمبر فرمود بود نشناخته تا شد شب میلاد رضا بعد موسی که بود رهبر معصوم بشر؟ حل شد این مسأله تا شد شب میلاد رضا هشتمین حجت حق پرده ز رخسار گرفت حاجت شیعه روا شد شب میلاد رضا بعد ده قرن که بگذشته از آن لیله ی قدر مشهدش غرق صفا شد شب میلاد رضا نور زهرا و محمد ز فروغ ازلی روشنی بخش فضا شد شب میلاد رضا بهتر از هرچه که خورشید بر او می تابد باز بر خلق عطا شد شب میلاد رضا به تماشای بهشتِ حرم او ز بهشت هر در و پنجره وا شد شب میلاد رضا ما محبان رضائیم و چو ما اهل رضاست هرکه پیوسته به ما شد شب میلاد رضا ذکر زوار جگر سوخته گِرد حرمش یا معین الضعفا شد شب میلاد رضا قلم صنع خداوند مگر بِنگارد دردهایی که دوا شد شب میلاد رضا رسدش نامه ی آزادی محشر هر کس که در این خانه گدا شد شب میلاد رضا بهره از ذوق شفق برد «مؤید» که سرود شب میلاد رضا شد شب میلاد رضا مرحوم #استاد_سید_رضا_موید

به امر رهبری دارم به کف نبض خیابان را که حتی لحظه ای خالی نخواهم کرد میدان را #سید_روح_الله_موید تصویر مرحوم #استاد_سید_رضا_موید مزین به پرچم ایران در جبهه ی خیابان

#امام_زمان عج الله تعالی فرجه در آرزوی وصل خزان شد بهار ما ای وای ما و این دل امّیدوار ما یاران امید یاری از او می‌بَرند و نیست حرفی دگر ز یار دگر در دیار ما دوران غیبت است بسی سخت‌تر بر او هرچند سخت می‌گذرد روزگار ما او وعده داده است که در جمعه می‌رسد این جمعه هم گذشت و نیامد قرار ما ما از گنه به کار ظهورش گره زدیم با آن‌که او گشود گره‌ها ز کار ما گاهی اگر دعای فرج کارگر فتاد شد مانع فرج، گنه بی‌شمار ما بس شب گذشت و صبح برآمد، ولی خدا کی می‌رسد به روز، شب انتظار ما؟ بر روی آن نوشته که "یا بن الحسن بیا" هر لاله‌ای که می‌دمد از لاله‌زار ما دارد نوای نغمه ی "عجّل علی' ظهور" آهی که خیزد از جگر داغ‌دار ما باشد اثر کند به دل مِهرْ پرورش اشکی که می‌چکد ز غمش بر عِذار ما مرحوم #استاد_سید_رضا_موید

#امام_رضا علیه السلام روزی به طبیب عشق از صدق و صفا گفتم که بگو درد مرا چیست دوا؟ گفتا که اگر دوای دردت طلبی بشتاب به دربار شهِ طوس، رضا ✍مرحوم #استاد_سید_رضا_موید

#امام_رضا علیه السلام تا یوسف اشکم سَرِ بازار نیاید کالای مرا هیچ خریدار نیاید در سوزِ جگر مصلحت ماست که ما را غیر از جگرِ سوخته در کار نیاید خارم من و در سینه ی من عشق شکفته‌ست تا خَلق نگویند گل از خار نیاید بیمار فراقم من و وصل است دوایم تدبیر، به کار مَنِ بیمار نیاید یک عمر به درگاه رضا رفتم و حاشا بر دیدن این دلشده یک‌بار نیاید... نومیدی و درگاه تو؟! بی‌سابقه باشد از سوی تو جز رحمت و ایثار نیاید آخر به کجا روی کند؟ ای همه رحمت! گر در بَرِ تو شخص گرفتار نیاید دیدم همه جا بر در و دیوار حریمت جایی ننوشته‌ست گنه‌کار نیاید جاروکش درگاه توام هم چو "موید" زین بیش از این بنده ی دربار نیاید مرحوم #استاد_سید_رضا_موید

#امام_رضا علیه السلام من کیستم؟ گدای تو یا ثامن الحجج‌ شرمنده‌ی عطای تو یا ثامن الحجج‌ بِاللَّه نمی‌روم برِ بیگانگان به عجز تا هستم آشنای تو یا ثامن الحجج‌ از کارِ من گره نگشاید کسی مگر دست گره گشای تو یا ثامن الحجج‌ تا آخرین نفس نکشم دست التجا از دامنِ ولای تو یا ثامن الحجج‌ خواهم ز بخت، همت و از حق، سعادتی‌ تا سر نَهم به پای تو یا ثامن الحجج‌ "دارُ الشفا"ست کوی تو و خود تویی طبیب‌ دردِ من و دوای تو یا ثامن الحجج‌ هستی چو پاره‌ی تنِ پیغمبرِ خدا جانِ جهان فدای تو یا ثامن الحجج‌ چون می‌شود؟ که دیده‌ی من هم بَرد نصیب‌ از دیدن لقای تو یا ثامن الحجج‌ سوزد همیشه لاله صفت، قلبِ دوستان‌ از داغِ ابتلای تو یا ثامن الحجج‌ هم ناله با جوانِ دل افسرده‌ات جواد گريیم در عزای تو یا ثامن الحجج‌ مرحوم #استاد_سید_رضا_موید

محبوب رضاست هرکه دل‌ريش‌تر است از کعبه صفای اين حرم بيش‌تر است اينجاست طبيبی که ندارد نوبت هر دل که شکسته‌تر بُوَد پيش‌تر است مرحوم #استاد_سید_رضا_موید

#حضرت_مسلم علیه السلام به شهر کوفه غریبم من و پناه ندارم به غیر دربه‌دری‌ها پناهگاه ندارم شب گذشته به هر خانه جای بود مرا، لیک به هیچ خانه در این شام تیره راه ندارم ز خستگی‌ست به دیوار طوعه تکیه زدم من و گرنه جز به خداوند تکیه‌گاه ندارم کِشَند جانب دارالاماره با چه گناهم عزیز فاطمه، جز عشق تو گناه ندارم به زیر تیغم و بالای بام وقت شهادت حسین از تو جز امید یک نگاه ندارم به راه عشق تو سر می‌دهم که وای به حالم اگر که حرمت عشق تو را نگاه ندارم... غم تو کرده سیه روز من که در همه عمرم قسم به خال تو یک نقطه ی سیاه ندارم سلام بر تو دهم لیک با زبان اشارت نگاه من به تو و طاقت نگاه ندارم... مرحوم #استاد_سید_رضا_موید