قاعده اول: فاء الفعلِ مثال واوی ای که مضارعش بر وزن یَفعِلُ باشد، از مضارع و امر معلوم حذف می شود مثل یَوعِدُ و یَورِثُ این قاعده در حدود ده فعلِ مثال که بر وزن یَفعَلُ هستند هم جاری می شود. مثل یَقَعُ و . . . قاعده دوم: واوِ ساکنی که ما قبلش مکسور باشد، به یاء تبدیل می شود مثل قِولَ و مِوزان قاعده سوم: یاء ساکنی که فاءالفعل باشد و ما قبلش مضموم باشد، به واو تبدیل می شود مثل یُیسِرُ قاعده چهارم: حرف عله ی متحرکی که فاء الفعل نبوده و حرکتش عارضی نباشد، اگر ما قبلش مفتوح باشد، به الف تبدیل می شود مثل قَوَلَ و دَعَوَ و اِختَیَرَ بر خلاف یَوَدُّ و تَیَسَّرَ که فاء الفعلند و بر خلاف رَمَیَا که حرکتش عارضی و به خاطر الف است نکته: این قاعده در موردِ حرف عله ای که به خاطر اعلال نقلی ساکن شده باشد، نیز جاری می شود مثل یَخَوفُ یَخافُ قاعده پنجم: حرف عله ی ساکن اگر کنار حرف صحیح ساکن قرار گیرد، حذف می شود مانند قُول و خاف اگر حرف اولِ ساکن، حرف عله ساکن و حرف دومِ ساکن، مشدّد باشد، حرف عله حذف نمی شود مثل ضالّین و دابّة نکته: اگر دو حرف عله ساکن کنار هم قرار بگیرند، اولی حذف می شود مثل دَعاوا که می شود: دَعَوا قاعده ششم: در ماضیِ اجوف از صیغه ششم تا آخر، پس از حذف عین الفعل به خاطر التقاء ساکنین، اگر مضارعش یفعُل بود، فاء الفعل ضمه و گر نه کسره می گیرد قاعده هفتم: حرف عله متحرک چنانچه عین الفعل و ما قبلش صحیح و ساکن باشد، حرکتش به ما قبل منتقل می شود مثل یقول یبیع یخوف بر خلاف اِخوَة که چون لام الفعل است حرکتش به ما قبل منتقل نمی شود و بر خلاف قاوَلَ و قُووِلَ که ما قبلش صحیح نیست قاعده هشتم: اگر ما قبلِ حرف عله ی مضموم یا مکسوری که فاء الفعل نباشد و در اثنای کلمه قرار گرفته، صحیح و متحرکِ غیر مفتوح بود، پس از انداختن حرکت حرف ما قبل، ضمه یا کسره حرف عله را به ما قبل منتقل می کنیم مثل قُوِلَ و رُمِیُوا بر خلاف حِوَل و یهدِیُ قاعده نهم: اگر مثال به باب افتعال برود، نخست واو یا یاء تبدیل به تاء و سپس در تاء باب ادغام می شود مثل اِوتَحَدَ که می شود اِتَّحَدَ قاعده دهم: اگر اجوف به باب افعال یا استفعال رود، در مصدر، پس از حذفِ به خاطر التقاء ساکنین، عوض از آن یک ة به آخر مصدر اضافه می شود مثل ارادَة و اقامَة قاعده یازدهم: گر ما قبل الف، مضموم شد، الف تبدیل به واو می گردد مثلِ مجهولِ ضارَبَ که می شود ضُارِبَ و می شود: ضُورِبَ

قواعد اعلال در 17 دقیقه

لطفا توجه کنید کاپیتان پرواز صحبت میکنه به نام خدا و با درود و سلام و صلوات به محضر پیامبر خوبیها و با سلام به روان پاک شهدا و امام شهدا حضور شما را به پرواز 313 به مقصد خدا خوش آمد می گویم پرواز به مقصد خداست و مدت آن زمان حیات شما در زمین است. بنابراین درجای خود نشسته و کمربند ایمنی را ببندید و به علامت گناه نکنید توجه داشته باشید. مدت این پرواز یک عمر در مقیاس زمین و مقصد رضای خدا است در این پرواز تا ارتفاع حذف منیت و خود بینی پرواز خواهیم کرد و بادهای موافق و مخالف زیادی خواهیم داشت لطفا به بادهای مخالف توجه نکنید. در مسیر با چاله های از وسوسه و تلاش شیاطین مواجه خواهیم شد بنابراین بدون ترس و استرس به هنگام نیاز از نماز و صبر و شکیبایی و یاری همنوعان خویش استفاده فرمایید. طریفه استفاده از وسایل که در رسیدن شما بسیار تاثیر گذار است را از همکارانم در حوزه های علمیه فرا بگیرید. در این سفر تمام دنیا همراه ما است برای شما پروازی خوش و اقامتی خوشتر در جوار خدا آرزو می کنیم #علیرضاضیایی

بسم الله الرحمن الرحیم #تاملات_دعایی یکی از آداب دعای ماه رجب (یا من ارجوه لکل خیر)، گرفتن محاسن با دست چپ و تکان دادن انگشت سبابه دست راست است که به آن تبصبص گفته می‌شود. اما اختلافی است که آیا تبصبص را از ابتدای دعا باید انجام داد و یا فقط در قسمت پایانی دعا باید این عمل را انجام داد. این تفاوت ناشی از دو نقل مختلف در روایت فعل حضرت است. در نقل اقبال الاعمال گرفتن محاسن و تکان دادن انگشت مربوط به تمام دعاست، سید ابن طاووس چنین روایت را نقل می‌کند «َ.... زِدْنِي مِنْ فَضْلِكَ يا كَرِيمُ.قال: ثمّ مدّ أبو عبد اللّه عليه السلام يده اليسرى فقبض على لحيته و دعا بهذا الدّعاء و هو يلوذ بسبّابته اليمنى، ثمّ قال بعد ذلك: یا ذالجلال ....» در نقل دیگر مرحوم مجلسی در زاد المعاد چنین نقل می‌کنند «ثُمَّ قَبَضَ عَلَيْهِ السَّلَامُ عَلَى لِحْيَتِهِ الْكَرِيمَةِ بِيَدِهِ الْيُسْرَى وَ كَانَ يُحَرِّكُ سَبَّابَةَ يَدِهِ الْيُمْنَى يَمِيناً وَ شِمَالًا وَ يَقْرَأُ هَذَا الدُّعَاءَ: «يَا ذَا الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَام‏». که مضمون عبارت این است که حضرت تنها در قسمت پایانی دعا این عمل را انجام دادند. اما چرا نقل مرحوم مجلسی در میان مردم ما رایج است. شاید دلیل آن این باشد که کتاب زادالمعاد قبل از مفاتیح الجنان آشیخ عباس قمی رحمه الله، کتاب دعای در دسترس مردم بوده است، فلذا برای مدت مدیدی این سنت در میان مردم ما جای‌گیر شده است و علیرغم اینکه مرحوم آشیخ عباس قمی از اقبال نقل کرده‌اند و ترجمه عبارتشان هم گویاست که حضرت در تمام قسمت اول این دعا این کار را انجام دادند،‌ لیکن سیره بلندمدت مردم در عمل به زادالمعاد نقل دوم را تثبیت نموده است. اما شاید بتوان گفت که نقل مرحوم سید ابن طاووس به دلیل قدیمی‌تر بودن رجحان داشته باشد، علاوه بر اینکه مرحوم مجلسی در کتاب شریف بحار هم عبارت را همانند سید ابن طاووس نقل نموده‌اند و در زاد المعاد نقل به معنا باعث تغییر معنای عبارت شده است. و الله العالم •┈┈••✾••┈┈• 🔺🔻کانال یادِ یارِ عزیز🔻🔺 https://eitaa.com/yadeyareaziz

می خواستم عتبات مشرف بشوم چقدر دارید؟ چند می دهید؟

مرحوم آیة الله شیخ جواد کربلایی. درباره حضرت جواد علیه السلام

زهر الربیع

یکی از شوخی های حضرت

حاج آقا قرض لازم دارم ولی از اونجایی که کسی معمولاً به تومن قرض نمیده ، حاضرم دلار قرض بگیرم سه ماهه اگه سراغ داشتید ، حدود 1000 دلار

حالا هزار دلار چند میشه🤔