شخصا بسیار آدم تکنوفایلی هستم. درود بر تکنولوژی و ابزارهای گوناگون فناوری. #ریوجی

nonsense.

Why not YOU?=) *با خودتم‌ها. #Small_hint #Fact_time

برای واقعی.//.

وقتی دیگه نمی‌کِشی: #University

ازم پرسید چجوری با انگیزه باقی می مونی؟؟ راستش خیلی وقت ها دارم ادای با انگیزه بودن رو در میارم ولی یه خب یه سری چیزها هم هست که واقعا توی این مسیر کمکم می کنه؛ مثلا خیلی زیاد سعی کردم ارتباطی که موجب اضطراب شدید و دغدغه های ذهنی ام میشد رو به حد خیلی زیادی کاهش بدم و درعوض، تعاملات دیگه ام رو زیاد کنم؛ مثلا توی کامیونیتی هایی رفتم که از این جوهای مزخرف به دور بودن . ارتباطات جدید با آدم های جدیدی ساختم که سعی می کنن روزهای بیشتری رو با انگیزه بمونن. ارتباط خیلی مهمه، این که توی کدوم کامیونیتی ها بیشتر حضور پیدا کنی لامصب نقش زیادی رو بازی می کنه. وقتی حالت گرفته است، می بینی اون عبور کرده و تو هم ترغیب میشی که پاشی، وقتی حال اون ها خوب نیست، تو بهشون کمک می کنی. توی جاهایی برین که مهمترین دغدغه اشون، ممبر گیری و این چرت و پرت ها نیست ؛ بلکه تمام زورشون برای رشد و ارتقای شخصیه و واقعا قبل از هرچیزی خودشون دارن بهش عمل می کنن و صرفا ادا نیستن. آدم هایی که بدون ترسی، خود واقعی اشون باشن و نخوان به هر دلیلی، پشت یه نقاب خیالی مخفی بشن. از این که اشتباه کنن نترسن و حتی اگه روزی دارن گند می زنن راحت بیانش کنن/ و این کامیونیتی ممکنه برای بعضی ها فقط یه نفر باشه؛ چمیدونم مثلا برای بعضی ها، یه استاد یه رفیق یه آدم مجازی. اشکال نداره؛ تا زمانی که بهت کمک می کنه که توی مسیر بمونی، بذار اون عامل جلو برنده ات باشه/ برای یه نفر اون چیزی که بهش به تمرکز کمک می کنه شاید از نظر تو مسخره بیاد، ولی بهش کمک می کنه توی مسیر بمونه/ کل حرفم اینه که درسته و خیلی خوبه که از تجربه های دیگران بشنویم چون ممکنه اون روش هم برای ما جواب باشه و یا حتی ممکنه به صورت مقطعی پاسخگو باشه، ولی خب وقتی چندین چیز رو تجربه کنی، قلق خودت دستت میاد و زمان گذاشتن برای همچین مسئله ای، این قدری برگشت داره که ارزشش رو داشته باشه اگر زمان زیادی رو الان ازت بگیره. #ریوجی #روشن‌ترین‌رنگ‌لحظه‌ها

از چت‌جی‌پی‌تی درخواست کردم چنل رو نگاه بندازه و باتوجه به محتوا ادمین و حال و هوای این‌جا رو توصیف کنه:)). در آخر هم باتوجه به همه‌ی این نکات، ادمین رو ترسیم کنه؛ دوستش دارم.

"اگر بخوام در یک جمله خلاصش کنم: ادمین «کتابخانه‌ی خیابان نوزدهم»، کسیه که انگار دلش برای آینده تنگه، گذشته‌اش رو قاب کرده، و حال رو با قهوه و کلمات نگه می‌داره." #ریوجی #روشن‌ترین_رنگ_لحظه‌ها

جبران نمی‌شوی، حتی به گریه‌های عمیق.

جدیدا میبینم توی فضای مجازی یه سلسله رفتار درست شده ، یه رفتار زنجیری... بزارید مثال از من شروع بشه من میبینم حاجی عه فلانی از بدبختیاش گفته چقدر هم درکش کردن عافرین پس منم اینبار فهمیدم وقتی مشکلی پیش اومد کجا بگم ! میام میگم افسرده ام ، خسته ام و باز میبینم بَه بَه چقدر این درد مشترکه حالا نوبت کار بعدیه مثلا من فلان رفتارو قبول ندارم و بعد میبینم تعدادی کثیری هم مثل من فکر میکنن؛ به خودم افتخار میکنم و حتی این حق انتخابو به خودم میدم اگه کسی اون رفتار رو قبول داشت ، عجیب ببینمش و دیوونه. هر چقدر بریم جلوتر اعتیاد به فضای مجازی بیشتر میشه وابستگیمون به رضایت مخاطب هایی از پشت گوشی بیشتر میشه هر چقدر میریم جلوتر به این فکر میکنیم چی رو تعریف کنم تا تعداد بیشتری دوسش داشته باشن و تشویقم کنن باز ارسال بخورم رشد چنلم بره بالاتر سیسی ها و أخوی ها ببینن چنتا لقب رو رواج بدیم حق مسخره کردن بدیم به همدیگه ببینم الان چی بیشتر از همه گفته میشه و سر زبوناس همونو بگم. یه دیلی بزنم ( همین خاکستر زرد) بعد توش غر بزنم ، حرف بزنم الکی خاطره تعریف کنم ولی خب تا کِی ؟؟؟ هر چقدر میریم جلوتر داره بدتر میشه و بهتر نمیشه خودمون بودن داره یادمون میره. #شاید

من تیر خوردم شما ادامه بدین~. #University