🔹نسل دوم موشک های روسی موشک باستیون بود که در دهه ۷۰ میلادی برای توپ های ۱۰۰ و ۱۱۵ م.و. توسعه یافت که بعد ها از دل آن موشک سویر/رفلکس برای توپ های ۱۲۵ م.م. در آمد که شیوه هدایت هر دو مورد پرتو سوار لیزری میباشد. شاید عامه میلیتاریست ها اینگونه تصور کنند که هدایت موشک های باستیون یا سویر مرتبط با مسافت یاب لیزری است در صورتی که چنین تصوری به شدت غلط بوده و هر کدام از این موارد برای هدایت خود نیازمند کانال هدایتی مخصوص خود میباشد. 3/6 Xterm @Partisan2015

🔹موشک باستیون برای هدایت خود نیازمند سایت آتش 1K13 یا Sodema بود. سایت 1K13 فاقد مسافت یاب لیزری بوده و در تانک ها و زرهپوش هایی نظیر T-55AM و T-62M1 و BMP-3 بکار رفته است. وظیفه مسافت یابی در تانک های T-55AM و T-62M1 بر عهده مسافت یاب لیزی KTD-1/2 و در BMP-3 نیز بر عهده مسافت یاب لیزری 1D16 میباشد که تمامی این موارد بر بالای توپ اصلی نصب هستند و نقش خاصی در هدایت موشک بازی نمیکنند. اما در سایت آتش Sodema که در در BMP-3M بکار رفته مسافت یاب لیزری درون این سایت ادغام شده ولی باز هم این کانال هدایت موشک هست که وظیفه هدایت را بر عهده دارد نه مسافت یاب لیزری! 4/6 Xterm @Partisan2015

🔹اما نوبتی هم باشد نوبت خانواده سویر هست. سویر از سال ۱۹۸۵ و با تانک T-72B عملیاتی شد. در تانک T-72B وظیفه هدایت موشک سویر بر عهده سایت 1K13 بود اما مسافت یاب این تانک در سایت آتش روزانه توپچی با نام TPD-K1 قرار داشت که باز هم میتوان متوجه شد هدایت موشک سویر بر عهده کانال هدایت موشک است نه مسافت یاب لیزری! با آمدن سویر روس ها به دنبال همگام سازی این موشک با تانک های T-80 خود بودند که در نهایت موشک رفلکس با تانک T-80U همگام سازی شد. برخلاف T-72B تانک T-80U از سایت 1K13 استفاده نمیکرد و سایت دید در شب آن درنسخه های ابتدایی TPN-3 (همان سایت دید در شب T-72A که قابلیت شلیک موشک لوله پرتاب نداشت) پس هدایت رفلکس بر عهده چه چیزی بود؟ جواب درست سایت دید روزانه توپچی یعنی 1G46 میباشد. این شایت در کنار مسافت یاب لیزری از کانال هدایت موشک هم بهره مند بود و میتوانست موشک رفلکس را هدایت نماید. حتی در نسخه های آتی T-80U که به سایت دید حرارتی Agava و Buran مجهز بودند کماکان هدایت موشک بر عهده 1G46 بود. 5/6 Xterm @Partisan2015

🔹در نسخه های T-80BVM مجهز به سایت آتش 1PN96MT و نسخه های اولیه تانک T-90 نیز وظیفه ی هدایت موشک رفلکس بر عهده سایت آتش 1G46 میباشد. امروزه نیز رفلکس با سایت آتش Sosna-U بکار رفته در تانک های T-72B3 و T-80BVM و T-90A/M هماهنگ بود و میتوان بوسیله کانال هدایت موشک این سایت، رفلکس را هدایت نمود. 6/6 Xterm @Partisan2015

🔹در بمباران وحشیانه دیشب رژیم‌صهیونیستی در رفح (جنوب نوار غزه) بیش از ۶۰ غیرنظامی که ۷۰٪ آنان را زنان و کودکان تشکیل می‌دهند به شهادت رسیدند. 🔹"به‌هرحال شأن امپراطور و هم‌پیمانانش فراتر از آن است که به تروریسم متهم شوند و در بدترین حالت می‌توان از اشتباهات غیرعمدی آنان ابراز تاسف کرد" - چامسکی AnotherOne @Partisan2015

🔷شرکت Baykar ترکیه انتظار دارد تا یک سال آینده ساخت یک کارخانه را در اوکراین تکمیل کند. 🔹شرکت بایکار قصد دارد ظرف یک سال ساخت یک کارخانه تولید پهپاد در نزدیکی کیف را تکمیل کند. به گزارش ریانووستی، رویترز این موضوع را با اشاره به سخنان هالوک بایراکتار، مدیر کل این شرکت گزارش داده است. او قبلاً قول داده بود که حدود ۱۰۰ میلیون دلار در این شرکت سرمایه گذاری کند. 🔹سرپرست این شرکت تصریح کرد: این شرکت حدود پنج هزار کارمند را استخدام خواهد کرد. پیش بینی می شود این شرکت سالانه حدود ۱۲۰ پهپاد تولید کند. 🔹پیش از این، هالوک بایراکتار اعلام کرده بود توقع دارد این شرکت تولید پهپادهای تهاجمی Bayraktar TB2 و Akinci را در سال ۲۰۲۵ در اوکراین آغاز کند. Ghost @Partisan2015

‍ 🔷در جست‌وجوی قاتل بروس‌لی میان استتار ادوات نظامی 🔹مدت‌هاست که میان نظامی نویسان ایرانی بحث و اختلاف‌نظر در زمینه استفاده از حامل‌ها و کشنده‌های تجاری در ادوات نظامی وجود دارد. اجازه دهید برای لحظه‌ای بحث‌های مربوط به هزینه، نکات فنی حفاظت کابین، توانایی خارج جاده و موارد مشابه را به کناری نهیم و بر روی لانچرهای موشک و پهپاد استتار شده به‌عنوان کامیون‌ها و تریلی‌ها تجاری تمرکز کنیم. 🔹قطعاً ایران یکی از کشورهای پیشرو در این تاکتیک افزایش حفاظت و استتار ادوات نظامی محسوب می‌شود. منتقدان عموماً اشاره می‌کنند که استفاده از این شیوه می‌تواند در هنگام درگیری به هدف‌گرفتن غیرنظامیان ایرانی توسط دشمن منجر شود. شاید بتوان گفت که بخش عمده این انتقادات با نیات خیرخواهانه انجام می‌گیرند؛ اما پاک بودن نیت چیزی از اشتباه بودن دیدگاه کم نمی‌کند. 🔹بیایید به تصویر کلی نگاه کنیم. ایران سال‌هاست که با یک سناریو آخرالزمانی احتمالی روبه‌روست، تهاجمی تمام‌عیار که تمامی زیرساخت‌های کشور و جان تعداد بی‌شماری از ایرانیان را تهدید خواهد کرد. پیش‌تر در پست «بزنیدشون دیگه ما با شماییم!»، شیوه حمله آمریکا به عراق و رفتار اسرائیل در غزه را به‌عنوان آیینه‌هایی از رفتار احتمالی با ایران مطرح کرده بودیم. آیا در این فاجعه همه‌جانبه احتمالی، خطر اصلی هدف‌گرفتن اشتباه کامیون حامل مرغ کشتار روز یا تریلی حامل پفک‌نمکی است؟ برای جلوگیری از اشتباه دشمن و هدف‌گرفتن خودروهای غیرنظامی خودی تا کجا باید پیش رفت؟ بهتر نیست جهت اطمینان، تعداد، جزئیات فنی و محل استقرار پرتابگرها به صورت عمومی اعلام شوند؟ آیا طبق سابقه تاریخی، اصولاً طرف مقابل برای هدف قراردادن غیرنظامیان نیاز به «دلیل» دارد؟ 🔹در اینجا منظور به‌هیچ‌عنوان تمسخر یا کوچک‌شمردن تهدید برای جان‌های ایرانی (که از نظر نویسنده قطعاً ارزشمندترین جان‌های روی کره زمین هستند) نیست. سناریویی مشابه عراق یا غزه را تصور کنید، شرایطی که تمام زیرساخت‌های تولید و انتقال انرژی و سوخت کشور مورد حمله قرار گرفته است، بخش خدمات درمانی در آستانه فروپاشی است و نیروهای مسلح با چنگ‌ودندان برای حفظ آسمان کشور در تلاش هستند، در چنین شرایطی حتی به تأخیرانداختن کوتاه‌مدت شناسایی یک پرتابگر کروز ضد کشتی یا موشک بالستیک زمین‌به‌زمین می‌تواند منجر به عملیاتی موفق و ضربه‌ای مؤثر به دشمن گردد. 🔹در دنیا امروز هزینه پرتاب‌های فضایی و ساخت ماهواره‌های نظارتی در کمترین میزان تاریخ خود قرار دارند و همچنان هم روبه‌کاهش هستند، قدرت‌های بزرگ از ساخت منظومه‌های چند صد فروندی ماهواره‌ای و پایش بدون پلک‌زدن صحبت می‌کنند، پایه‌های توهم نظم و قوانین بین‌الملل به لرزش درآمده است و ما با دشمنی احتمالی روبه‌رو هستیم که بر آسمان‌ها حکومت می‌کند. در چنین دنیایی استفاده از تمامی روش‌های ممکن برای حفاظت از دارایی‌های راهبردی نظامی کشور نه‌تنها غیراخلاقی نیست؛ بلکه یک واجب و وظیفه‌ای ملی، اخلاقی و دینی محسوب می‌شود. Archivist @partisan2015