انقدر زندگی عجیب شده که احساس میکنم آلیس شدم تو سرزمین عجایب.

اهمیت دادن به آدما کار خیلی ظریفیه. صرفا سلام و احوال پرسی یا هر از چندگاهی پیام دادن خوبی؟ نشون دهنده ی اهمیت دادن واقعی نیست. اهمیت دادن توی پرسیدن یه سری چیزای ساده مثل فلان کاری که اون روز راجبش حرف می‌زدی اوکی شد؟ یا فلان چیزی که گفتی رو هنوز وقت نکردم ببینما! اون نقاشیه که میکشیدی رو کامل کردی؟ و..... ارجاع ادما به حرف هایی که قبلا به تو زدن و تو شنوندشون بودی نشون میده که تو واقعا توجه کردی به حرفای اون فرد، نشون میده اون قضیه واست مهم بوده و به نظرم این مهم ترین اصل اهمیت دادنه. پس بیاین به ادمایی که دوسشون داریم اهمیت بدیم.°-°

اَمان از آدمیزاد.

به این فکر کردین همزمان که شما دارین این متنو میخونین یکی یه جای دنیا داره یه کتاب می‌نویسه ، یه بازیگر داره یه نقش به یاد ماندنی در اینده رو بازی میکنه، یکی رو تخت بیمارستان تو کماست و داره برای زندگیش میجنگه، یکی تو خوابه ، یکی داره زیر فشار کنکور گریه میکنه، یکی داره توی خیابون میدوه، یکی داره تو مسابقات شطرنج شرکت میکنه، یه ورزشکار سر تمرینات مسابقاتشه، یکی توی هواپیما نشسته و داره به یه سرزمین دیگه سفر میکنه، یکی الان داره کاور یه اهنگی رو طراحی میکنه ، یکی داره اهنگ مورد علاقه ی شما رو میسازه ، یکی داره توی یه دادگاه قضاوت میکنه و....

Falling.

_

به شنل نامرئی کننده ی هری نیازمندم

چرا همتون عید تبریک میگین؟ بابا یه دویست بزنین به کارت دیگه اه