همه ی عکس هاتون رفت اینجا.

تولد؟ چه کلمه‌ی غریبی... انگار همین حالا در راهرویِ سمفونیِ مردگان، میانِ صدایِ تیک‌تاکِ ساعت و خاطره‌یِ ناتمامِ آیدین، تقویم ورق می‌خورد. آقای معروفی! تولدتان در کدام لایه‌ی زمان اتفاق می‌افتد؟ در تهرانِ دیروز؟ یا در آن تبعیدِ ناخواسته که حالا همه‌اش واژه شده؟ ذهنِ ما هنوز در تکرارِ جمله‌های شماست؛ آنجا که کلمات، سیال و بی‌قرار، از دیوارِ واقعیت رد می‌شوند. بودن‌تان، حتی در میانِ سطرها، تمامِ آن چیزی است که تاریخِ ادبیات به آن مدیون است. تولدتان در حافظه‌یِ این کلمات، جاودانه. بـیـسـت و هـفـتم اردیـبهشت مـاه❤️