ƚ𝛝ᥣᥣ𝗂ꪀ' ᥖׄᧉ ყ᥆︭︭ᥙ︭ 𝛃ᧉׅᥣ᥆𑜑ᩅᩛ ƚ᥆ ꪀᨵׄ𐌱ᨵժᥙᩛ ៸៸
ּ ₍᥌ ჭᥣᥑ𑜑ׄᥴᧉ ᥲƚ tׅhe 𝗍ᨤ᥆ᥙׄჭᨤ𝗍 𝗂 𑜎ᥲꪦƚ ყ᥆ᥙ
از صادقانه حرف زدنم وقتي فایدهاي نداره خوشم نمیاد. صداقت همیشه باید با منفعت باشه؟ نه. اما گاهي تو هم صادقي، هم مقصر و هم بازنده. بیشتر انسانها هم، پيچيدگي ديگري رو به سادگي و صداقت تو ترجیح میدن.
ʬʬ 𝖯𝖧𝖮𝖤-𝖭𝗅𝖷
ماھ. ناشناسی حالم رو پرسید، وقتی داشتم با احتیاط یک چیزای محدودی از وضعم میگفتم، متوجه شدم که همهچ
هی ماھ.
عجیب نیست، اما مخاطبش همیشه من بودم. اوایل ناراحت کننده بود و ناراحتم میکرد اما حالا وقتی گفت هیچی حس نکردم، کنارش نشستم و حرفی نزدم. درک کردم که فقد من این کلمات رو قراره بشنوم ، قرار بر همین بوده، بزرگ شم و درک کنم بدون اینکه درک بشم.
این قانونِ مورفی رو هیچوقت دوست نداشتم. وقتي دارم تظاهر میکنم بهترم، خوب نیستی، توام گاهی خسته میشی؟ کنارِ من نیست، اما خوشحال کنندهست انسانهایِ موردعلاقتو کنارِ خودت داری، براشون ارزشمندی و حالم رو بهتر میکنه زمانی که میبینم برایِ تک ستاره و حالش و لبخندش تلاش میکنن. بهت نگفتم، احتمالاً هیچوقت هم قرار نیست گفته بشه؛ اما تو عمیقی و زیبا، برام شبیه کهکشانی و ستارهی کوچیک اما درخشانِ درونش، من میخوام تو خوب باشی، حالت، روحت، لبخندت. من میخوام سبز باشی، چه اهمیتی داره با وجودِ من یا بدونِ من.
بعضی از آدما یه کارایی میکنن که تو نه ازشون ناراحت میشی نه عصبانی میشی نه متنفر میشی هیچی فقط به یه نقطه خیره میشی با خودت میگی:واقعا نمیفهمه؟
هدایت شده از ʬʬ 𝖯𝖧𝖮𝖤-𝖭𝗅𝖷