-به نام او کهـ نامش جوانه سبزیست در دل هایمان-

ـ🤍 ‌اگه ترسیدی، خسته شدی، استرس داری، گم شدی، نمیدونی داری چیکار میکنی؛ میخوام بهت بگم باورکن همه همینیم، هیچکی نمیدونه داره چه غلطی میکنه. همه داریم با آزمون و خطا زندگی میکنیم. عیبی هم نداره. فوقش خراب میکنی. فدای سرت. کی به کیه. بذار اصن گند بزنی. چی میشه مگه؟ بهت قول میدم؛ هیچی.

-

نور دو دیدِه منی دور مشو ز چشم من.

منم آن ستاره‌ی کم سو ، که میخواهد خورشیدی شود.

ـ🤍 تو نه شیرکاکائو بودی نه پیتزا، نه همبرگر بودی نه کولا، نه سیب زمینی سرخ کرده بودی نه پاستیل، نه کتاب مورد علاقم بود نه فیلم، نه دامن گلگلی‌م بودی نه دوربین عکاسیم، نه مداد رنگیام بودی نه گل نرگس، تو حتی نودل یا نوتلا هم نبودی؛ با این حال نمیدونم چرا انقدر دوست داشتم...

-

آغوشِ تو سرکوب هیاهوی جهان است.

ما به جز آرزوهای بزرگ، تقصیری نداشتیم.

[ زده‌ای ریشه چنان بر همه اعضای تنم؛ که شدی جان من و شهر و دیار و وطنم. ]

-

راهِ امشب می‌کشد سویَت مرا.