روزهای بی‌قرار از آقای قربانی:) - وای این قطعه عالیه.

فقط جهت توضیحات بیشتر میگم (شاید هم بدونید): این قطعه در روز های پایانی سال ۱۴۰۱ ساخته شد. سالی که می‌دونیم چه اتفاق های دردناکی افتاد. این موسیقی دقیقا چند ساعت قبل از تحویل سال جدید منتشر شد. یعنی در همون سالی که این اتفاق افتاد، ولی کمی دورتر. میکس و مسترینگ این آهنگ (به خاطر اینکه باید در یک زمان مشخص منتشر می‌شد) خیلی عجله‌ای تموم شد. ولی این باعث نشده کار آسیبی ببینه. این از هنر آرش پاکزاد در کار میکس (یه جمله‌ی معروف دارن آقای پاکزاد. گفته بود من میکسر نیستم. فیکسرم. خلاصه که این آهنگ به اثبات برای این قضیه) این قطعه موقع انتشار مجوز نگرفت (که باعث وجود شایعات ممنوع‌الکاری آقای قربانی شد ولی در نهایت به اخطار و جریمه بسنده کردن) و هنوز هم مجوز نداره. توی اجراهای داخل ایران هم خونده نمیشه (طبیعتا چون مجوز نداره) ولی توی کنسرت های خارج از کشور این یکی از قطعه‌های اصلی رپرتوار استاد قربانیه.

من دقیقا همین قسمت این موسیقی رو خیلی خیلی دوست دارم. همین قسمت از شعر حسین غیاثی که توی این قطعه شاهکار کرده.

چشم من، دستای تو، آینه، سرگردان و سقوط از داریوش گل ارکیده، مرد تنها، اسیر شب، از تو تنها شدم و نجوا از فرهاد مهراد نیاز از فریدون فروغی دوتا پنجره و کوه از گوگوش - کامل و دقیق. من قبلاً هم گفتم. موسیقی جدی و سنتی امروز ما از موسیقی پاپ دهه‌ی چهل، پنجاه و شصت ما به مراتب ضعیف تره. و بین این چند نفری که گفتی، من داریوش و فرهاد رو خیلی قبول دارم و دوستشون دارم. مخصوصا فرهاد. من عاشق آهنگاشم. و دقت مردم که تا الان چیزی ازش نذاشتم. حتما در ادامه باید انجامش بدم. در کل دوست من، ممنون از پیشنهادت. چند تایی که گوش نکردم رو هم گوش می‌کنم.