روزی فرشتگان در بارگاهِ حق پرسیدند:
بارالها، این مرواریدهایی که از دیدگانِ زنان فرو میچکد، چیست؟
از چه رو اشک، چنین بیقرار بر گونه روان میشود؟»
ندا آمد:
«اشک را دو حکمت است؛
یکی آنکه دلِ مرد را به رحم آورد،
و دیگری آنکه اندوه از دلِ زن بزداید.
که زن چون بسیار غم در خویش نهان دارد،
خداوند اشک را بر او ارزانی داشت؛
تا غم، راهی به بیرون بیابد
و دل، زیر بارِ آنچه در سکوت کشیده است، نشکند.
پس هر قطره اشک، نشانی از شکست نیست؛
گاه مرواریدیست که از ژرفای دل برمیآید،
تا اندوه را با خویش ببرد
و جایی برای آرامش باقی بگذارد.»
#B