📹 #کلیپ_استوری | از قدرت‌های زورگو نمی‌ترسیم @rahbari_plus

🔰 #یادداشت | بازدارندگی‌ای که از بمب اتم هم کارآمدتر است! ✍ عارفه بنکدارزاده 🔸 ۳۶ میلیون لانچر مجهز به موشک‌های قاره‌پیما و فراقاره‌ای در خیابان‌های اصلی شهرهای ایران به میدان آمده‌اند…" این جمله از بدو ورودم به خیابان آزادی در ذهنم تکرار می‌شد. شعارها مثل #موشک‌های_دوربرد از زمین کنده می‌شدند و به آسمان می‌رفتند. مردم آمده بودند تا بازدارنده باشند؛ حضوری که منطق تهدید را نه در پایگاه‌های نظامی، که در کف خیابان بازتعریف می‌کرد. بازدارندگی را سال‌هاست که دیده‌ایم. 🔹 #بازدارندگی زمانی شکل می‌گیرد که طرف مقابل به این جمع‌بندی برسد که با یک جامعه‌ی زنده طرف است. و مردم هم برای همین آمده بودند. تا در بزنگاه واکنش داشته باشند، صف ببندند و وزن خود را به معادله تحمیل کنند. این همان نقطه است. نقطه‌ای که مردم، بی‌آنکه یونیفورم نظامی پوشیده باشند، وارد معادلات امنیتی شده‌اند. * بازدارندگی مردمی، راهبرد همیشگی جمهوری اسلامی ایران 🔸 در سال‌های ابتدایی پس از انقلاب، کشور هنوز در حال تثبیت ساختارهای سیاسی و اداری بود. طبیعی بود که بازیگران خارجی و جریان‌های معارض داخلی، این دوره را فرصتی برای آزمون ظرفیت‌های نظام تازه بدانند. ناامنی‌ها، ترورها، شورش‌های مسلحانه و بی‌ثباتی‌های پراکنده، همه بر یک فرض مشترک بنا شده بودند که این جامعه خسته و متزلزل می‌شود. اما آنچه این معادله را به‌تدریج برهم زد، صرفاً تصمیم‌های رسمی یا برخوردهای امنیتی نبود. حضور اجتماعی، #بسیج_عمومی و مهم‌تر از همه شکل‌گیری یک احساس جمعی از دفاع از کلیت نظام بود. * جنگ تحمیلی، نقطه‌ی اوج پیوند جامعه و بازدارندگی 🔹 آنچه جنگ را از یک تقابل کلاسیک به یک #فرسایش_راهبردی برای عراق تبدیل کرد، فقط تاکتیک‌های نظامی نبودند. حضور گسترده‌ی مردمی، بسیج نیروهای داوطلب و شکل‌گیری یک اراده‌ی عمومی برای مقاومت بود. * فتنه‌ها و ناآرامی‌ها؛ نبرد بر سر تصویر جامعه 🔸 در دهه‌های بعد نیز الگوی مشابهی تکرار شد؛ هرچند در قالب‌هایی متفاوت. فتنه‌ها و ناآرامی‌های سیاسی با هدف اولیه ایجاد یک تصویر طراحی می‌شوند و سپس قصد تضعیف ظرفیت‌های امنیتی و اجتماعی را دارند. این فرایند از ایجاد شکاف‌های عمیق آغاز می‌شود و به بی‌ثباتی مزمن می‌رسد و در نهایت به #فرسایش_مشروعیت می‌انجامد. در این پروژه‌ها خیابان نه صرفاً میدان اعتراض بلکه صحنه‌ی تولید ادراک است. 🔹 هرجا که بخشی از جامعه به‌صورت فعال وارد میدان شده، هزینه‌ی #استمرار_بحران بالا رفته است. بازدارندگی در اینجا یعنی دشمن نمی‌تواند مطمئن باشد که سرمایه‌گذاری بر بی‌ثباتی، به نتیجه‌ی مطلوب خواهد رسید. * ۲۲ بهمن، رویدادی که بیرون از مرزها خوانش دیگری دارد 🔸 در چنین زمینه‌ای، راهپیمایی ۲۲ بهمن صرفاً یک مناسبت تقویمی نیست. در داخل، آیین یادآوری یک واقعه‌ی تاریخی است اما در بیرون مرزها بیشتر به‌عنوان #شاخص سنجش دیده می‌شود. رسانه‌ها، تحلیل‌گران و سیاست‌گذاران خارجی سال‌هاست که این رویداد را رصد می‌کنند. 🔹 در سیاست بین‌الملل، هیچ تصویر بزرگی بی‌اثر نیست. حتی لحن‌ صحبت‌های دشمنان نیز می‌توانند بازتاب همین تغییرات ادراکی باشد. وقتی انتظار غالب بر فرسایش اجتماعی بنا شده باشد، مشاهده‌ی نشانه‌های خلاف آن می‌تواند به واکنش‌های تند، عصبی یا دست‌کم تدافعی منجر شود. این نه الزاماً به معنای تغییر سیاست بلکه نشانه‌ی #تغییر_محاسبه است. * بازدارندگی اجتماعی، همان ضلع کمتر گفته‌شده 🔸 بازدارندگی مؤثر، همیشه #ترکیبی است زیرا که جنگ نیز ترکیبی است. توان نظامی، هزینه‌ی اقدام سخت را بالا می‌برد و انسجام اجتماعی دامنه‌ی نااطمینانی را گسترش می‌دهد. کشوری که فقط قدرت سخت داشته باشد، بازدارندگی ناقص دارد. کشوری که فقط انسجام اجتماعی داشته باشد نیز در معرض آسیب است. اما ترکیب این دو، محاسبات را بسیار پیچیده می‌کند. 🔹 حضور مردم در صحنه‌های ملی به ویژه در شرایط فشار خارجی پیامی درباره‌ی ظرفیت تاب‌آوری و #پایداری_اجتماعی ارسال می‌کند. پیامی که مستقیماً بر ادراک تهدید اثر می‌گذارد و محاسبات را تغییر می‌دهد. تا حدی که می‌تواند طرف مقابل را برای امضای تصمیم یک جنگ تمام عیار و شبه جهانی دچار تردید کند. * پیام رهبری، صیانت از معنای یک حضور 🔸 وقتی رهبر معظم انقلاب از این حضور صیانت و بر آن تأکید می‌کنند، در واقع یک کنش اجتماعی را به سطحی راهبردی ارتقا می‌دهند. این نوع موضع‌گیری، هم در داخل اثر تثبیتی دارد و هم در خارج حامل پیام است. پیامی که از انسجام اجتماعی به عنوان یک متغیر فعال سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که حضور مردمی همچنان بخشی از #معادله_قدرت است. شاید مهم‌ترین نکته همین باشد که بازدارندگی فقط در برد موشک‌ها خلاصه نمی‌شود. گاهی در برد تصویرها و در عمق ادراک‌ها شکل می‌گیرد. @rahbari_plus

📹 #گزارش_خبری | یک مهمانی به دعوت پدر @rahbari_plus

🔰 #یادداشت | اعتراف مهم آمریکایی‌ها! ✍️ امیر معصوم‌بیگی 🔸 پشت درهای بسته یکی از مهم‌ترین گردهمایی‌های نفتی در واشنگتن دی‌سی، نقاب دیپلماسی افتاد و حقیقت عریان شد: "ایران بزرگ‌ترین فرصت صنعت نفت آمریکاست؛ اگر برگردیم، خیلی زودتر و بیشتر از ونزوئلا نفت به دست می‌آوریم. ترامپ هم برای نفت ریسک می‌کند. نفت و منافع اسرائیل دو دلیل علاقه #ترامپ به سلطه بر ایران است." نه از مذاکره خبری بود، نه از توافق؛ سخن، صریح و بی‌پرده از نفت بود و منافع رژیم صهیونیستی. لبخندها کنار رفت، واژه‌های سنجیده فرو ریخت و آنچه سال‌ها پشت پرده می‌ماند، این‌بار از زبان یک مدیر نفتی آمریکایی علنی شد: بازی قدرت بر مدار انرژی می‌چرخد و مقصدش، سلطه است. * بازگشت به عصر استعمار! 🔹 این جمله فقط یک اعتراف نبود؛ پرده‌ای بود که کنار رفت تا اسکلتِ #استعمار_مدرن را دوباره به چشم جهان بکشد. جهان امروز همان جنگلی است که نام دیگری گرفته است: نظام بین‌الملل. در این جنگل قانون ساده‌ای حکم‌فرماست؛ هرکس قوی‌تر باشد، حق را خودش تعریف می‌کند، عدالت را خودش می‌نویسد و دست به هر کاری می‌زند، بی‌آنکه بیم مجازات داشته باشد. 🔸 وقتی ترامپ با بی‌پروایی می‌گوید: "ما وارد ونزوئلا شدیم و ۵۹ میلیون بشکه نفت به‌دست آوردیم."، یعنی دیگر حتی تظاهر هم لازم نیست. مبارزه با مواد مخدر؟ بهانه‌ای برای ربودن یک رئیس‌جمهور. دفاع از دموکراسی؟ پوششی برای نصب یک دست‌نشانده مطیع. سهم ناچیز ونزوئلا از مواد مخدر، از آن تناقض‌هایی است که حتی کودک دبستانی هم با شنیدنش لبخند تلخی می‌زند. هدف، نفت بود؛ #طلای_سیاه. همان وسوسه همیشگی قدرت‌ها. * حسرت تاریخی آمریکا 🔹 و اینجا رشته ماجرا آرام‌آرام به ما می‌رسد؛ به ایران. کشوری که قرن‌هاست طمع قدرت‌های بزرگ را بیدار می‌کند. از همان روزی که بوی نفت در خاک جنوب ایران پیچید، #بازیگران_جهانی با دقتی شبیه به شکارچیان پیر، ایران را رصد کردند. کودتای ۲۸ مرداد، تلاشِ مذبوحانه برای حفظ شیرینی دسترسی انحصاری به منابع ایران بود؛ اما انقلاب اسلامی کام قدرت‌های خارجی را تلخ کرد. 🔸 ایرانِ پیش از انقلاب برای آمریکا یک رؤیای دست‌یافتنی بود؛ کشوری که نخست‌وزیرش را دیگران تعیین می‌کردند، سیاستمدارانش برای جلب رضایت بیگانه تلاش می‌کردند و منافعش در منطقه به گونه‌ای تنظیم می‌شد که چرخ‌دنده‌های سیاست خارجی واشنگتن روان‌تر بچرخد. اما #انقلاب ورق را برگرداند. ناگهان کشوری که سال‌ها به عنوان منبع مطمئن انرژی در نظر گرفته می‌شد، اعلام استقلال کرد؛ نه استقلال نمایشی بلکه استقلالی واقعی با هزینه، با چالش و با دشمنی‌های پیاپی. 🔹 از همان روز، #آمریکا حسرت آن گذشته را همیشه در جیب کت سیاست خارجی خود نگه داشته است. هر بار که پرونده ایران روی میز سیاستمداران واشنگتن قرار می‌گیرد، سایه همان حسرت روی آن دیده می‌شود؛ حسرت دسترسی آزاد، حسرت سلطه بی‌چالش، حسرت ایرانِ مطیع. اعتراف مدیر نفتی آمریکا همان حسرت را دوباره زنده می‌کند. ایران، ونزوئلا نیست! 🔸 اما آمریکا یک نکته را بد فهمیده است؛ ایران، ونزوئلا نیست. این خاک، در برابر آز و طمع قدرت‌های بزرگ، قرن‌ها ایستاده است. از هخامنشیان تا صفویه، از مشروطه تا دفاع مقدس، هر بار که دستی برای چپاول این سرزمین دراز شده، ایران پاسخی داده که ردش در تاریخ مانده است. امروز هم همین است. منطقه #غرب_آسیا برای آمریکا نقشه‌ای ساده نیست؛ هر اقدام نسنجیده علیه ایران، موجی ایجاد می‌کند که می‌تواند تمام معادلات را زیر و رو کند. 🔹 این روایت، قصه یک اعتراف نیست؛ روایت یک هشدار است. هشدار به کسانی که هنوز خیال می‌کنند می‌توانند ایران را مانند یک ملک مصادره‌شده ببینند. هشدار به آنان که فکر می‌کنند تاریخ قابل بازگشت است. و در دل همین هشدار، حقیقتی آرام می‌درخشد: ایران کشوری است که اگرچه زخم خورده، تحریم شده، فشار دیده اما هنوز ایستاده است. و مهم‌تر از آن، ملتی دارد که همیشه در لحظه‌های حساس، تبدیل به سدی پولادین می‌شود که هیچ قدرتی توان عبورش را ندارد. ملتی که #حافظه_تاریخی دارد، فریب لبخندهای پهن‌شده روی میزهای کنفرانس را نمی‌خورد. ملتی که می‌داند استقلال چه بهایی دارد، اما حاضر است همان بها را هر روز دوباره بپردازد. ملتی که اگر زمین هم ده بار بلرزد، باز ریشه‌هایش در خاک این سرزمین می‌ماند. 🔹 در جهانی که دوباره بوی استعمار می‌دهد، ایستادگی ایران نه تنها انتخاب بلکه ضرورت است. آینده از آن کشورهایی است که برای خاکشان، برای هویتشان و برای استقلالشان می‌ایستند. و ایران با تمام سختی‌ها، همچنان یکی از همین کشورهاست. در مسیر پیش‌رو، آگاهی و انسجام ملی و یادآوری تاریخ، همان سپرهایی هستند که این سرزمین را مصون نگه می‌دارند. این داستان ادامه دارد؛ چون ایران هنوز #ایستاده و تا وقتی ایستاده باشد، هیچ قدرتی توان بلعیدنش را ندارد. @rahbari_plus

🔰 #احکام | حکم گرفتن روزه مستحبی با وجود روزه قضا @rahbari_plus