5.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
📹 #گزارش_خبری | یک مهمانی به دعوت پدر
@rahbari_plus
خط رهبری
🔰 #یادداشت | اعتراف مهم آمریکاییها!
✍️ امیر معصومبیگی
🔸 پشت درهای بسته یکی از مهمترین گردهماییهای نفتی در واشنگتن دیسی، نقاب دیپلماسی افتاد و حقیقت عریان شد: "ایران بزرگترین فرصت صنعت نفت آمریکاست؛ اگر برگردیم، خیلی زودتر و بیشتر از ونزوئلا نفت به دست میآوریم. ترامپ هم برای نفت ریسک میکند. نفت و منافع اسرائیل دو دلیل علاقه #ترامپ به سلطه بر ایران است." نه از مذاکره خبری بود، نه از توافق؛ سخن، صریح و بیپرده از نفت بود و منافع رژیم صهیونیستی. لبخندها کنار رفت، واژههای سنجیده فرو ریخت و آنچه سالها پشت پرده میماند، اینبار از زبان یک مدیر نفتی آمریکایی علنی شد: بازی قدرت بر مدار انرژی میچرخد و مقصدش، سلطه است.
* بازگشت به عصر استعمار!
🔹 این جمله فقط یک اعتراف نبود؛ پردهای بود که کنار رفت تا اسکلتِ #استعمار_مدرن را دوباره به چشم جهان بکشد. جهان امروز همان جنگلی است که نام دیگری گرفته است: نظام بینالملل. در این جنگل قانون سادهای حکمفرماست؛ هرکس قویتر باشد، حق را خودش تعریف میکند، عدالت را خودش مینویسد و دست به هر کاری میزند، بیآنکه بیم مجازات داشته باشد.
🔸 وقتی ترامپ با بیپروایی میگوید: "ما وارد ونزوئلا شدیم و ۵۹ میلیون بشکه نفت بهدست آوردیم."، یعنی دیگر حتی تظاهر هم لازم نیست. مبارزه با مواد مخدر؟ بهانهای برای ربودن یک رئیسجمهور. دفاع از دموکراسی؟ پوششی برای نصب یک دستنشانده مطیع. سهم ناچیز ونزوئلا از مواد مخدر، از آن تناقضهایی است که حتی کودک دبستانی هم با شنیدنش لبخند تلخی میزند. هدف، نفت بود؛ #طلای_سیاه. همان وسوسه همیشگی قدرتها.
* حسرت تاریخی آمریکا
🔹 و اینجا رشته ماجرا آرامآرام به ما میرسد؛ به ایران. کشوری که قرنهاست طمع قدرتهای بزرگ را بیدار میکند. از همان روزی که بوی نفت در خاک جنوب ایران پیچید، #بازیگران_جهانی با دقتی شبیه به شکارچیان پیر، ایران را رصد کردند. کودتای ۲۸ مرداد، تلاشِ مذبوحانه برای حفظ شیرینی دسترسی انحصاری به منابع ایران بود؛ اما انقلاب اسلامی کام قدرتهای خارجی را تلخ کرد.
🔸 ایرانِ پیش از انقلاب برای آمریکا یک رؤیای دستیافتنی بود؛ کشوری که نخستوزیرش را دیگران تعیین میکردند، سیاستمدارانش برای جلب رضایت بیگانه تلاش میکردند و منافعش در منطقه به گونهای تنظیم میشد که چرخدندههای سیاست خارجی واشنگتن روانتر بچرخد. اما #انقلاب ورق را برگرداند. ناگهان کشوری که سالها به عنوان منبع مطمئن انرژی در نظر گرفته میشد، اعلام استقلال کرد؛ نه استقلال نمایشی بلکه استقلالی واقعی با هزینه، با چالش و با دشمنیهای پیاپی.
🔹 از همان روز، #آمریکا حسرت آن گذشته را همیشه در جیب کت سیاست خارجی خود نگه داشته است. هر بار که پرونده ایران روی میز سیاستمداران واشنگتن قرار میگیرد، سایه همان حسرت روی آن دیده میشود؛ حسرت دسترسی آزاد، حسرت سلطه بیچالش، حسرت ایرانِ مطیع. اعتراف مدیر نفتی آمریکا همان حسرت را دوباره زنده میکند.
ایران، ونزوئلا نیست!
🔸 اما آمریکا یک نکته را بد فهمیده است؛ ایران، ونزوئلا نیست. این خاک، در برابر آز و طمع قدرتهای بزرگ، قرنها ایستاده است. از هخامنشیان تا صفویه، از مشروطه تا دفاع مقدس، هر بار که دستی برای چپاول این سرزمین دراز شده، ایران پاسخی داده که ردش در تاریخ مانده است. امروز هم همین است. منطقه #غرب_آسیا برای آمریکا نقشهای ساده نیست؛ هر اقدام نسنجیده علیه ایران، موجی ایجاد میکند که میتواند تمام معادلات را زیر و رو کند.
🔹 این روایت، قصه یک اعتراف نیست؛ روایت یک هشدار است. هشدار به کسانی که هنوز خیال میکنند میتوانند ایران را مانند یک ملک مصادرهشده ببینند. هشدار به آنان که فکر میکنند تاریخ قابل بازگشت است. و در دل همین هشدار، حقیقتی آرام میدرخشد: ایران کشوری است که اگرچه زخم خورده، تحریم شده، فشار دیده اما هنوز ایستاده است. و مهمتر از آن، ملتی دارد که همیشه در لحظههای حساس، تبدیل به سدی پولادین میشود که هیچ قدرتی توان عبورش را ندارد. ملتی که #حافظه_تاریخی دارد، فریب لبخندهای پهنشده روی میزهای کنفرانس را نمیخورد. ملتی که میداند استقلال چه بهایی دارد، اما حاضر است همان بها را هر روز دوباره بپردازد. ملتی که اگر زمین هم ده بار بلرزد، باز ریشههایش در خاک این سرزمین میماند.
🔹 در جهانی که دوباره بوی استعمار میدهد، ایستادگی ایران نه تنها انتخاب بلکه ضرورت است. آینده از آن کشورهایی است که برای خاکشان، برای هویتشان و برای استقلالشان میایستند. و ایران با تمام سختیها، همچنان یکی از همین کشورهاست. در مسیر پیشرو، آگاهی و انسجام ملی و یادآوری تاریخ، همان سپرهایی هستند که این سرزمین را مصون نگه میدارند. این داستان ادامه دارد؛ چون ایران هنوز #ایستاده و تا وقتی ایستاده باشد، هیچ قدرتی توان بلعیدنش را ندارد.
@rahbari_plus