چشم هایی که پنجره‌ ای به سوی روح، و آیینهٔ تمام‌ نمای احساساتند...

در میانِ تلاطم بی‌رحمِ روزگار،خوش‌قلبی، تنها پناهگاهی است که از شکست نمی‌ترسد؛ گویی آنها، با هر لبخند بی‌دریغ، شکوفه‌ای در دل خاکستر می‌کارند.

گاهی اوقات قدرت اینو ندارم که خم‌ شم و تیکه‌های پارهٔ خودمو از روی زمین جمع کنم؛ فقط بهشون زل میزنم و منتظر میمونم تا دوباره قدرت جمع کردنشونو به دست بیارم. اما هربار وقتیم که جمعشون میکنم، احساس میکنم تیکه هایی از دستم افتاده که دیگه امیدی برای پیدا کردنشون وجود نداره...

https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_nthmh0n&btn=شنوای.شما.🦋

+قشنگی.. خودت.. کانالت.. _چشمای خودت قشنگه زیبا :)

نقشِ بسته‌ای از سکوت شب و نجواهای عاشقانه،روحی است که در وسعت بیکران هستی گم شده است =)