چقدر خوبی ! که آسمانی بودنِ خودت خیالت را آسوده نمی‌کند . تو با درد آسمانی شدن مردم روز را به شب می‌رسانی و شب را به صبح .

خوش به حالت ! که نماز و نیازت ، خوردن و خوابیدنت ، سخن گفتن و سکوتت ، لبخند و گریه‌ات ، مهربانی و خشمت ، همه و همه برای خداست .. چرا ما مثل تو نیستیم ؟

ما مثل تو فکر نمی‌کنیم که این قدر به بن بست خورده‌ایم . راه‌هایی به پهنای آسمان پیش پایمان باز است ولی گمان می‌کنیم بن بستی به بلندی زمین تا آسمان راهمان را بسته . "خوشبختی" آغوشش را به رویمان باز کرده امّا خیال می‌کنیم "بدبختی" دورمان حصار کشیده .

تو از هر فرصتی ، پلی می‌سازی برای رسیدن به آسمان . در برابر خشم دیگران از حِلم خویش ، پل می‌زنی به خدا و با مهربانی دیگران از مهربان‌تر بودن .

تو به ما یاد دادی برای اینکه بدانیم زنده ایم یا نه به دلمان نگاه کنیم و نبض عمل‌مان را بگیریم: اگر دلمان خانه ی ایمان بود و عمل‌مان خدانشان خیالمان آسوده باشد که زنده‌ایم و زندگی‌مان هم گوارا .

- مرداد ۴۰۴ چگونه گذشت ؟!

دارم سعی میکنم از ایموجی های متفاوت بیشتر استفاده کنم که احساس ناکافی بودن بهشون دست نده 😔 .

حی علی الحسن موقع قراره آقامه نوکریش برام افتخاره میسازم برای دومین امامم صحن و سرایی که دومی نداره

اینکه حس کنی آدم های امن زندگیت ازت چیزی رو مخفی می‌کنن وحشتناکه .

@ramooona💚

قلب منی