بخندید ضایع نشم.

یکی رو میخوام که وقتی تلگرام آنلاین نیستم، واتساپ پی ام بده ببینه تیک میخوره، سین استوری اینستاشو چک کنه ببینه دیدم یا نه، زنگ بزنه، نامه بفرسته بگه کجایی. اصلا نمیدونم؛ فقط یه جوری باشه که بدونم مهمم براش که دنبالم میگرده، وگرنه همه بلدن وایسن تا انلاین شی و ازت بپرسن کجا بودی؟

آدما به اندازه‌ی عزیز بودنتون از دستتون دلخور میشن، نه اندازه‌ی خطاهاتون.

من تو رو واسه چیزی بخشیدم که اگه همونو من انجامش میدادم تو ازم متنفر میشدی.

من وقتی وسط خوش گذرونیم با دوستام یهو یادم میاد ده سال دیگه اینا قراره همش خاطره شه، ما هم احتمالا قطع ارتباط ‌کنیم:

حس و حالم بعد از صحبت با اون چند نفر: ✨🎀💅🏻🎉🎊🪅🎈🪄💖💓💞

حق گوی عالم:

دیگه برام مهم نیست کسی باهام حرف نزنه، پیام هام رو جواب نده، دوستم داشته باشه یا ازم بدش بیاد، پشت سرم حرف بزنه، جایی دعوت نشم یا هر چیز دیگه ای، کلا اهمیت دادن رو متوقف کردم.

اینکه شما تایپتون رو بگید با اینکه به یسری ادما توهین کنید فرق داره. مثلا «من فلان لباسو دوست ندارم و تایپم نیست» با «فلان لباس به درد نخوره همشونو باید ریخت تو دریا» متفاوته.

چطور میشه عاشقش نبود؟!

من کربن نیستم که تحت فشار الماس شم، من حساسم یهو میشینم تا 6 صبح گریه میکنم.

فکر کن ۶ سال تو مدرسه عربی بخونی ولی حتی بلد نباشی به عربی بگی,من عربی بلد نیستم.