▪️صلی الله علیك يا ابا عبد الله... موکب عزای حسینی علیه‌السلام به نام نامی ابا الفضل العباس (ع) پردیسان، انتهای اندیشه ۱۱، مشرف به بلوار دانشگاه پذیرای مشارکت شما عزیزان. کارت: 5047061073714277 محمدعلی صابری (کارت مخصوص این امر است و نیازی به اعلام واریز نیست).

‍ ✔️چرا انکار می‌کنند؟ ✍🏻سهند ایرانمهر پس از انتشار و تأیید صحت ویدئوی حمله‌ی مستقیم به غیرنظامیان در میدان تجریش ــ ویدئویی که نه فقط نگارنده و بسیاری از هموطنان ما که در صحنه وقوع یا لحظاتی پس از آن حاضر بودند و بر صحتش گواهی دادند (بلکه حتی فکت‌نامه و بخش راستی‌آزمایی bbc)نیز بر اصالت ویدیو مهر تأیید زدند ــ هنوز عده‌ای در گوشه و کنار فضای مجازی و حتی برخی از تریبون‌های رسمی یا نخبگان خودخوانده، در پی انکار واقعیتی هستند که دیگر قابل کتمان نیست. اما چرا؟ چه چیزی این افراد را وامی‌دارد که حتی پس از روشن شدن همه‌چیز، همچنان بر «جعلی بودن» چنین فاجعه‌ای پافشاری کنند؟ این رفتار را نه می‌توان صرفاً به ناآگاهی یا وابستگی نسبت داد، و نه فقط به سوگیری سیاسی؛نخست باید به این واقعیت روان‌شناختی توجه کرد که ذهن انسان، مخصوصاً وقتی سال‌ها در معرض یک گفتمان مشخص قرار گرفته باشد، در برابر اطلاعاتی که آن گفتمان را تهدید می‌کند، مقاومت می‌ورزد. روان‌شناسان این پدیده را dissonance reduction (کاهش ناهماهنگی شناختی) می‌نامند: یعنی وقتی ذهن با حقیقتی مواجه می‌شود که با باورهای قبلی‌اش سازگار نیست، به جای بازنگری در باورها، ترجیح می‌دهد آن حقیقت را انکار کند. در اینجا، اگر فردی سال‌ها باور داشته که اسرائیل تنها با «اهداف نظامی» کار دارد، یا «با مردم ایران دشمنی ندارد»، پذیرش واقعیتِ کشتار مستقیم غیرنظامیان، ضربه‌ای به هویت فکری اوست. نتیجه؟ انکار، تحریف، یا برچسب «فیک» زدن به واقعیت. پدیده‌ای دیگر نیز در این میان فعال است: خودبرترانگاری معرفتی یا همان میل به «من بیشتر از بقیه می‌فهمم». در این حالت، برخی افراد برای تمایز از «توده‌ی ناآگاه»، آگاهانه یا ناخودآگاه روایت‌های رسمی یا مستند را به چالش می‌کشند تا خود را روشنفکرتر، شکاک‌تر یا تحلیل‌گرتر نشان دهند. حتی اگر برای این شک، مبنای عقلانی یا مدرک روشنی وجود نداشته باشد. این رفتار به‌ویژه در فضای شبکه‌های اجتماعی که ارزش دیده‌شدن بر ارزش حقیقت غلبه دارد، به شدت تقویت می‌شود. کسی که واقعیت را انکار می‌کند، در چشم برخی، «نقاد»، «مستقل» یا «تحلیل‌گر متفاوت» به‌نظر می‌رسد. همین پاداش اجتماعی، رفتارش را تقویت می‌کند. اما ماجرا فقط به ضعف‌های فردی یا تحریف‌های شناختی محدود نمی‌شود. باید به یک پروژه‌ی سنگین‌تر نگاه کرد: جنگ روایت‌ها که سال‌هاست اسرائیل در آن سرمایه‌گذاری کرده است. اسرائیل، با پشتیبانی تمام‌قد شبکه‌های رسانه‌ای، موسسات پژوهشی و بسترهای ارتباطی جهانی، کوشیده تصویری متفاوت از خود در اذهان عمومی ترسیم کند: کشوری عقل‌گرا، اهل صلح، مقتدر و البته «قربانی». در این چارچوب، همواره تأکید شده که اسرائیل با مردم ایران مشکلی ندارد و تنها با «رژیم» ایران می‌جنگد. این تصویرسازی مداوم ــ از طریق فیلم، شبکه‌های اجتماعی، سخنرانی‌ها، ربات‌ها، صفحات فارسی‌زبان، و تحلیل‌گران پرنفوذ ــ به مرور برای بخشی از افکار عمومی جا افتاده است. وقتی چنین ذهنی با واقعیتی مانند حمله به غیرنظامیان مواجه می‌شود، آن را نه فقط به‌خاطر شوک احساسی، بلکه به‌خاطر فروپاشی جهان‌بینی خود انکار می‌کند. این، نتیجه‌ی مستقیم عملیات روانی درازمدت است؛ نه فقط یک خطای فردی ساده، خطایی که امروز برای عده‌ای کاملا جاانداخته است که آنچه مورد تجاوز قرار گرفته شامل ایران و مردمش نیستند. در برخی موارد، انکار این واقعیتِ تلخ از ترس این است که اعتراف به آن، به تقویت «انسجام اجتماعی و ملی میهنی» بیانجامد. افرادی که طی سال‌ها، به‌دلایل سیاسی یا فکری، با هر شکل ممکن کلیت ایران را هدف قرار داده‌اند، اکنون در برابر واقعیتی قرار گرفته‌اند که آموزه‌های خودشان را زیر سؤال می‌برد. برای این دسته، پذیرفتن جنایت اسرائیل، به‌معنای قبول این است که نگاه ملی ـ میهنی، بی‌دلیل نبوده است. ازاین‌رو، به جای بازنگری در مواضع خود، راه ساده‌تر را برمی‌گزینند: زیر سؤال بردن ویدیو، انکار حمله، یا متهم کردن به دروغ‌سازی. برایرپاسخ به این واکنش‌های پیچیده،باید با شفاف‌سازی، تحلیل مستند، و گفت‌وگوی باز، افکار عمومی را به شناخت حقیقت نزدیک کرد. مهم‌ترین مسئولیت رسانه‌ها و نخبگان در این لحظه، نه فقط تأیید یک ویدئو، بلکه بازسازی اعتماد عمومی و ترمیم ضربه‌های روانی ناشی از جنگ روایت‌هاست. در جهانی که دروغ، لباس حقیقت بر تن می‌کند، تأیید یک حقیقت ساده، گاهی شجاعانه‌ترین کار است. @sahandiranmehr کانال تلگرامی

عمق این مرثیه را مشک و علم می دانند ...

سیراب کسی که تشنه لب آمد و رفت... سقا | رنگ و روغن روی بوم | اثر نقاش معاصر حسن روح الامین شب نهم #محرم

مصعب بن عبدالله زبیری (د. ۲۳۶ق) دربارهٔ حضرت عباس بن علی (ع) می‌نویسد: والعباس بن علي؛ ولده يسمونه "السقاء"، ويكنونه "أبا قربة"... (نسب قریش، ۴۳). عباس بن علی؛ فرزندانش او را «سَقّاء» می‌نامند و با کنیهٔ «ابوقِربَة: پدرِ مشک» صدا می‌زنند. @Al_Meerath

📸 ۱۳ به‌در سال ۱۳۸۰ با شب تاسوعا مقارن بود. در آن زمان، منشه امیر (با نام اصلی منوچهر ساچمه‌چی) در رادیو اسرائیل فارسی، با ایرانیان مختلف گفت‌وگو می‌کرد و سؤال ثابتش این بود: «آیا در سیزده‌به‌در [امسال] در طبیعت می‌رقصید؟» #عکس #سیاسی #مذهبی @shafaqchannel

یا صاحب لواء الحسین علیه السلام… زمان تنها خبر از داغ‌های ناگهان می‌داد عطش هم رفته رفته کار دست باغبان می‌داد تکان می‌خورد قلب مشک‌ها بیتاب در خیمه رباب آرام چون گهوار اصغر را تکان می‌داد به موسی گفت هارون وزیر اکنون چه باید کرد نگاهی کودکانه مشک خالی را نشان می‌داد فرات هرچند با لب‌های طفلی قهر بود انگار ولی تاوان قهرش را عموی مهربان می‌داد چه تصویر غم انگیزی برادر داشت در میدان سپر را می‌گرفت و مشک دست پهلوان می‌داد عجب تصمیم سختی بود، سقا در ازای آب به دستان زلیخا داشت یوسف را گران می‌داد چه خواهد کرد اگر با ماه کامل روبرو می‌شد بِبُرَد یا نَبُرد؟ داشت شمشیر امتحان می‌داد گناه چشم سقا چیست؟ می‌پرسید نخلستان ولیکن پاسخ او را فقط تیر و کمان می‌داد به قدر چرخش چشمی نیفتاده ست از دستش چه‌ها می‌گفت اگر خالق به این بیرق زبان می‌داد به روی خاک خون می‌ریخت از چشم و سخاوت را گمانم داشت یاد ابرهای آسمان می‌داد دو تا دست بریده مشک پاره آن طرف اما برادر روی پاهای برادر داشت جان می‌داد…. محمدحسین حیدرزاده #مرثیه_سید_الشهدا

🔹کربلایی محمود بهجت فومنی https://t.me/ReligiousSchool

🏴إنالله و إنا إلیه راجعون آجـرک الله یاصاحب‌الزّمان ◼️ أعظَمَ اللهُ اُجورَنا بمُصابِنا بِالحُسَینِ وَ جَعَلَنا و إیّاکُم مِنَ الطّالِبینَ بِثارِهِ مَع وَلیّهِ الامامِ المَهدیِّ مِن آلِ مُحَمَّدٍ علیهم السلام

شرمنده آقا که از غمتان جان نداده‌ایم... #فوائد #نوای_دل

جاؤُوا بِرَأْسِكَ يا ابْنَ بِنْتِ مُحَمّدٍ * مُتَرَمِّلاً بِدِمائِهِ تَرْمِيلا وكَأَنَّما بِكَ يا ابْنَ بنتِ مُحَمّدٍ * قَتَلوا جِهاراً عامِدِينَ رَسُولا قَتَلُوكَ عَطْشَاناً ولَمّا يَرْقُبُوا * في قَتْلِكَ التنِّزيلَ والتّأْويلا ويُكَبِّرونَ بِأَنْ قُتِلْتَ وإِنَّما * قَتَلوا بكَ التّكْبيرَ والتَّهْليلاَ آنان سرِ تو را آوردند، ای فرزند دختر محمد، در حالی‌که به خونت آغشته و غلتان بود. گویی با کشتن تو، ای فرزند دختر محمد، آشکارا و عامدانه پیامبر را کشتند. تو را در حالی کشتند که تشنه بودی، و در کشتن تو نه قرآن نازل‌شده را رعایت کردند، نه تأویل آن را. و تکبیر می‌گویند از این‌که تو را کشتند، حال آنکه با تو، خود تکبیر و تهلیل را کشتند. @Al_Meerath کانال تلگرامی

یعقوب کربلا (روایتی از سی سال درد و رنج امام سجاد علیه‌السلام) http://alasar.blog.ir/1398/06/06/sajjad1