🟢
السَّلامُ عَلَیْکَ یا حَبیبَ الله!
💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐
فَرْدا که خَلایق را دیوانِ جَزا باشَد
هَرْکَس عَمَلی دارَد، مَنْ گوش به إِنْعامی!
#سعدی
#سور_سخن
@talar_ayne
Ⓜ️ تکنیک دانمارکی ها برای خوشبختی
➕بدو! بدو! همهچیز باید بیشتر باشد و سریعتر انجام شود، چرخهای بیپایان از دویدن و رسیدن و دوباره دویدن که با ارزشهایی مانند موفقیت و بهرهوری توجیه میشود. سبک زندگی سریع باعث می شود که این هفت ویژگی را داشته باشیم: پرمشغله، عجول، مضطرب، سطحی، بیقرار، متمرکز بر کمیت نه کیفیت و کم توجه.
➕در سبک زندگی سریع، ما غذا را قورت می دهیم اما در آهستگی، غذا را مزمزه می کنیم. در سبک زندگی سریع ما چایی را هورت می کشیم اما در سبک زندگی آهسته، جرعه جرعه چای را می نوشیم و از آن لذت می بریم. سبک زندگی سریع حتی روی نیایش های ما نیز تاثیر گذاشته است. ما نیایش های روزانه مان را سریع و تند تند می خوانیم اما در سبک زندگی آهسته ما کلمه به کلمه با قدرت برتر و جهان متعالی ارتباط برقرار می کنیم. خلاصه اش آنقدر گرفتاریم که وقت نداريم خوشخبت شويم!
➕پیشنهاد عملی: تکنیک هوگا
بگذارید با تکنیک هوگای دانمارکی ها (Hygge) آشنا شویم. این مفهوم بخشی از فرهنگ دانمارکی است. دانمارکیها معتقدند در جهانی که پر از استرس و سرعت است باید شادمانی را در لحظه های ساده جستجو کرد. دنج بودن مایه خوشحالی است. چگونه هوگا کنیم یا هوگا باشیم؟
📌پنج راهکار ساده:
➕از شلوغی فاصله بگیرید و فضای دنج و گرم ایجاد کنید – از شمع، نورهای ملایم و وسایل راحتی استفاده کنید.
➕به آرامش خود توجه کنید – لباسهای راحت بپوشید و با یک نوشیدنی گرم آرام بگیرید.
➕از لحظات کوچک لذت ببرید – هر روز زمانی را برای کارهایی که دوست دارید اختصاص دهید.
➕ ارتباط عمیق را جایگزین فناوری وسیع کنید! – تکنولوژی و شبکه های اجتماعی وسیع را مدتی کنار بگذارید و روی روابط عمیق با چند نفر رفیق شفیق تمرکز کنید.
➕با طبیعت ارتباط داشته باشید – پیادهروی در پارک یا نشستن کنار پنجره و تماشای باران میتواند حس آرامش را تقویت کند.
✔️بعضی ها می گویند شاید ریشه هوگا از هاگ (Hug) بغل کردن بیاد. احتمالا بی ربط هم نیست! شاید هوگا به معنی در آغوش کشیدن لحظات ناب و ساده زندگی باشد. سبک زندگی آهسته برعکس سبک زندگی سریع دارای هفت ویژگی متفاوت است: آرام، مراقب، پذیرا، با طمأنینه، صبور، ژرفاندیش، تمرکز بر کیفیت نه کمیت. تا کلمه آهستگی را می شنویم ممکن است که برداشت های اشتباه هم به ذهن مان بیاید:
●آهستگی به معنای ترمز نیست.
●آهستگی به معنای بیکاری و انفعال نیست.
●آهستگی به معنای ملال و رخوت نیست.
●آهستگی به معنای حضور در لحظه و لذت از لحظه است.
📮آکادمی جام
🛄 || مدرسه علوم انسانی
672.opus
زمان:
حجم:
20.9M
آموزههای غالیان و بازتاب آن در منابع حدیثی
جلسه اول: چارچوب کلی اندیشههای غالیان
🎙علی عادل زاده
در جوار امام علی بن موسی الرضا (ع)
۱۲ شهریور ۱۴۰۴
#آموزههای_غالیان
@Gholow2کانال تلگرامی
"تو را چه سود
فخر به فلک بر
فروختن
هنگامی که
هر غبارِ راهِ لعنت شده نفرینت میکند،
تو را چه سود از باغ و درخت
که با یاسها
به داس سخن گفتهای
آنجا که قدم برنهاده باشی
گیاه از رستن تن میزند.
باش تا نفرین دوزخ از تو چه سازد،
که مادرانِ سیاه پوش
_داغدارانِ زیباترین فرزندانِ آفتاب و باد_
هنوز از سجادهها
سر برنگرفتهاند!"
احمد شاملو
🟣
دَستِ خواهِش، چون صَدَف، مَگْشای پیشِ خاکیان
هَرچه میخواهَد دِلَت، از عالَمِ بالا طَلَب🤲
#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
به نام خدا
(نو سروده ای به ساحت حضرت امام حسن عسکری علیه السلام)
باران گرفت، عطر تو آمد، شدم دچار
ای آخرین مقدمهٔ مقدم بهار
معشوقِ بیبدیل حجازی عراقیام
ای جایِ خالی تو در اشعارم آشکار
ابروی تو سلاح و نگاه تو عسکر است
این نام مطلق است و تو داری در انحصار
ای نامت استعاره خوبی برای حُسن
تنها جناس تام حسن، بیت هشت و چار
قرآن خاکخورده در آغوش طاقچه
ای مرجع غریب روایات بیشمار
باید که عمر خضر خدا قسمتم کند
وصف تو را مگر بنویسم به اختصار
پیداست در مجلد پنجاه و دومین
با تو به وجد آمده علامه در بحار
کعبه بدون حج تو بتخانه میشود
خود را کشانده است به سوی تو بیقرار
در حصرِ ابرِ تیره نمیماند آفتاب
بیرون زده است نور تو از پنجهٔ حصار
اسلام؛ این درخت تنومندِ تا هنوز
با جوهر دوات تو مانده است ماندگار
صبر و سکوت و صلح و خروج و دعا و علم
در نامههای تو همه اینهاست آشکار
ای آخرین امام که دنیا به چشم دید
سهم نگاه ما شده بعد از تو انتظار
پنداشتند ادامه ندارید؛ بیخبر
از اینکه هدیه داده خدا یار را به یار
آنجا که معجزات رسولان نوشته شد
گفتند امید از تو بماند به یادگار
فرزند توست آنکه برای رسیدنش
لب باز کرده قلب ترکخوردهٔ انار
با او دوباره سبز شود چوبهای خشک
حتی اگر تبر شده باشند یا سهتار
دنیا غلاف میکند آشوب جنگ را
بیرون میآید از دل تاریخ، ذوالفقار
بر گردهٔ چموش زمین مینهد یراق
میگیرد او عنان جهان را به اقتدار
فرزند توست آنکه برون میکشد برون
از حلق فربههای جهان نان شبههدار
از منبر مجلل دین چارپایهای
از حلقهٔ عقال بسازد طناب دار
دین؛ این لباس مندرس پاره پاره را
با ذوق خویش میکند او باز نونوار
با گوشهٔ عبای خودش میزداید از
پیشانی چروک فرودستها غبار
هر کس که کاخ ساخته از استخوان فقر
آن سقف را به روی سرش میکند هوار
بهرامها شوند یکایک اسیر گور
ضحاکها شوند دمادم خوراک مار
بی او هنوز کار زمین لنگ میزند
خوارزمیان پیاده و تیمورها سوار
بی او قمارخانه شده مسجدالحرام
دنیا شده است مهرهٔ لیلاجِ روزگار
غرق زمانهایم بگو کشتیاش کجاست
جوشیده از تنور کهنسال آبشار
امروز اگر چه کارد رسیده به استخوان
ما زندهایم زنده به فردا امیدوار
مربع
مکیال باز بود و مرا خوابِ یار برد
شاید میان خواب بیایم سر قرار
صبح علیالطلوع که از کوچه رد شدم
میگفت از عبور تو گنجشک با چنار
سید حمیدرضا برقعی
@hamidrezaborgheii
678.pdf
حجم:
154.8K
🔻نامه امام حسن عسکری علیهالسلام به اسحاق بن اسماعیل نیشابوری
این نامه ارزشمند حاوی هشدارهای متعدد در خصوص وظایف شیعیان در قبال امامان معصوم است.
در بخشی از این روایت آمده است:
"اگر سنگهای خاراو محکم بخشی از آنچه در این نامه است را درک کنند، از بیقراری و خوف الهی شکافته شوند و به طاعت خداوند بازگردند!"
امید که مرور این روایت، روشنایی باشد بر دلهای زنگارزدهمان!
#حدیث
#فوائد
@Elmamoozi
#حدیث_قرطاس
🎥 ویژه برنامه "حدیث نانوشته" با حضور استاد #محمدمهدی_دلیر
👈🏻 در باب لحظات آخر شهادت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و ماجرای قلم و کاغذ
https://fa.haditv.co.uk/video/aabk-t-nor-hd-th-n-noshth-krt-s-ksmt-ol
@fazaelvamaaref
مسألهٔ نامها
آمار دقیقی به دست من نیست، ولی احتمالاً از هر ده اسم "تازه"ای که در ایران امروز اختراع میشود نه اسم آن بیمعنی است. نامهای امروز، مخصوصاً در نام دختران، بسیاری حاصل ترکیب دو یا چند هجای بیمعنی یا حاصل کج و کوله کردن نامهای قدیم است: اسمهایی مانند آناشید، فربد، مهبد، فرداد، و رادمهر، که به خیال واضعان نامهایی هستند معنیدار، همه مهملند. از این مهملات میتوان پی به درجهٔ مهملی نامهای بیحسابوکتابتر برد.
تعدادی نام هم هست که مطلقاً فرنگی یا روسی است و به اسم نامهای ایرانی به خورد مردم داده شده.
گروهی نیز صورت یونانی و لاتینی و فرانسوی و انگلیسی نامهای کهن ایرانی است که به توسط مترجمان ناآگاه یا بیسواد از صد و چند سال پیش وارد فارسی شده و به گمان مردم ایرانی است.
گروهی از نامها نیز صورت اصلی عبری نامهای مأنوس عربی است که نهادن آنها بر فرزندان این نسل عقبماندگی تلقی شده، چنانکه الیاس نشان عقبماندگی شده و ایلیا نه، یونس نشان امّلی است و یونا(ه) نه.
تعدادی نیز بکلی ساختگیند و سازندگان آنها با رندی اینها را به خورد سازمان ثبت احوال دادهاند یا آن سازمان به هر دلیل که من نمیدانم آنها را پذیرفته. در توجیه همهٔ این نامها وجه اشتقاقهای مضحکی ساختهاند که مرغ پخته را به خنده میآورد. تقریباً هر چه در فضای مجازی دربارهٔ اشتقاق این نامهای نوظهور هست مزخرف است و کل مسیری که ملت ایران اخیراً در انتخاب نام میرود نشان جهل و نادانی است و بیسوادی در سر تا سر آن جلوهگر است. اگر کسی اندکی با نامهای ممالک دیگر آشنا باشد و در آن نامها تحقیق ولو جزئی کرده باشد میداند که هیچ مملکتی در انتخاب نام این اندازه بی در و پیکر نیست که ما در ده بیست سال اخیریم. خواهند گفت این عکسالعملی است به افراط در اختیار نامهای عربی در سی چهل سال گذشته که بسیاری از آنها نیز معنای خوبی نداشتهاند یا اصلاً موهن بودهاند. این پاسخ هم نشان نادانی است. مگر هر غلطی را باید با غلط بزرگتر پاسخ داد؟
باری همان طور که ذائقهٔ موسیقایی و ادبی این قوم کور شد و چون بیماران از دریافتن مزهٔ بد و خوب بازماند و محصولات بیماران را به عنوان به قول خودشان "موسیقی فاخر" و "ادب فاخر" پذیرفت، در این جا نیز ذوق بیماران بعد از چند سال حکم معیاری خواهد یافت (و تا کنون نیز تا حدی یافته) که اندک کسانی را هم که دچار بیماری نشدهاند با آن خواهند سنجید. کار مملکتی که کاربدستانش نیز چون مردم کوچه و بازار عامی هستند و آدم درسنخوانده در طايفهٔ روشنفکرانش کم نیست همین است.
https://t.me/YaddashtQaemmaqami