♻️ سه پیامد فراموشکاری قالیباف
⭕️ قالیباف (۱ تیر): آزادسازی پولهای بلوکه شده و رفع تحریمهای نفتی نهایی شد.
⭕️ قالیباف (۹ تیر): تمام تحریمهای نفتی و بانکی و کشتیرانی و بیمه را رفع کردیم و نشان دادیم تعلیق تحریم نفت ایران وعده سرخرمن نیست.
⭕️ قالیباف (۲۷ مرداد): آمریکا اول تحریمهای نفتی را رفع کند و پولهای بلوکهشده را آزاد کند تا باز شدن تنگه هرمز را بررسی کنیم.
این تناقضگویی آشکار، مصداق بارز «وعدههای سرخرمن» است که در یک بازه کمتر از دو ماه، سه روایت کاملاً متضاد از یک موضوع کلیدی ارائه شده و سه پیامد دارد:
۱. بیاعتباری گفتار: اگر مسئول ارشد کشور در مورد یک رویداد عینی (رفع یا نشدن تحریم) اینقدر دچار نوسان باشد، مردم چگونه به سایر اخبار و وعدهها اعتماد کنند؟
۲. دستکاری فضای روانی: بیان این اظهارات در فضای مجازی و رسانهای، بیشتر شبیه «مدیریت انتظارات» یا ایجاد امید کاذب در مقطع خاصی از زمان بود تا گزارشدهی از یک واقعیت ملموس.
۳. عدم انسجام مدیریتی: این تناقض نشاندهنده فقدان یک رویه واحد و شفاف در تصمیمگیریهای کلان کشور است؛ جایی که هر روز با اقتدار، برعکس روز قبل گفته میشود.
وقتی کسی به صراحت از «نهایی شدن» خبر میدهد و دو ماه بعد آن را به اقدام طرف مقابل منوط میکند، یعنی یا اطلاعات غلط داشته یا عمداً واقعیت را وارونه اعلام کرده است. در هر دو صورت، مسئولیت این سرخوردگی و سردرگمی عمومی بر عهده گوینده است.
🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید:
🇮🇷 @rasaee