یک وصیت‌نامه؛ یک انتخاب مسابقه بازخوانی وصیت‌نامه شهید سیداسدالله لاجوردی ✍🏻بعضی نوشته‌ها فقط برای امروز نوشته نمی‌شوند؛ برای آینده‌اند، برای ماندن، فکر کردن و بارها دوباره خوانده شدن. 📝وصیت‌نامه شهید سیداسدالله لاجوردی یکی از همین نوشته‌هاست؛ متنی که در آن می‌توان ردّی از ایمان، مبارزه، مسئولیت، نگرانی برای آینده و نگاه یک مجاهد به مسیری را دید که برای آن سال‌ها ایستاد. 🔺حالا قرار نیست یک جمله را حفظ کنیم؛ قرار است آن را بفهمیم، حروف، کلمات و جملاتی که قرار است جاری شود در حالمان. ❓پرسش مسابقه: اگر قرار باشد فقط یک فراز از وصیت‌نامه شهید لاجوردی را برای امروز انتخاب کنید، کدام فراز را انتخاب می‌کنید و چرا؟ 📝وصیت‌نامه را کامل بخوانید، یک فراز را انتخاب کنید و در حداکثر ۱۵۰ کلمه توضیح دهید. ❓این فراز چرا برای شما مهم است و چه نسبتی با مسائل امروز دارد؟ 📌پاسخ‌ها بر اساس میزان ارتباط با متن، عمق برداشت، قدرت تحلیل و خلاقیت در بیان داوری خواهند شد. 🔺شاید در میان تمام جمله‌های یک وصیت‌نامه، همان جمله‌ای باشد که امروز بیش از همیشه به آن نیاز داریم. 📝وصیت‌نامه را بخوانید. یک فراز را انتخاب کنید. و دلیلتان را برای این انتخاب بگویید. 📆مهلت ارسال آثار: تا ۶ شهریور ماه ۱۴۰۵ ⏳زمان اعلام نتایج: ۱۴ شهریور ماه ۱۴۰۵ از طریق رسانه سیانور 📩شیوه ارسال: ارسال به آی‌دی رسانه سیانور در ایتا و تلگرام به آدرس @sianor_resaneh 🎁جوایز: 💰نفر اول: ۳۰,۰۰۰,۰۰۰۰ ریال به همراه هدیه معنوی 💰نفر دوم: ۲۰,۰۰۰,۰۰۰ ریال به همراه هدیه معنوی 💰نفر سوم: ۱۰,۰۰۰,۰۰۰ ریال به همراه هدیه معنوی @SianorResaneh

‌ ♻️ چند نکته روانشناختی از قرآن در این آیات خداوند مشکلی را بیان و راه‌حل آن را ارائه می‌دهد: ۱. در آیه ۹۷ وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَ توجه ویژه خدا به حال پیامبرش است. خدا مستقیماً اذعان می‌کند که از تنگی سینه پیامبر آگاه است. این خود مایه دل‌گرمی است. علاوه بر این انسانی بودن پیامبر را تاکید می‌کند که ایشان در برابر توهین و تکذیب مردم، ناراحت می‌شد. این آیه نشان می‌دهد ناراحتی از سخن ناحق، با ایمان منافات ندارد. اما از نگاه الهی، آغاز درمان با شناخت مشکل است. پس قبل از دستور به درمان، خدا مشکل را نام می‌برد تا راهکار را مؤثرتر بیان کند. ۲. در آیه ۹۸ فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِنَ السَّاجِدِينَ چند راهکار بیان شده: راهکار اول: تسبیح همراه با حمد یعنی تنزیه خدا از عیب، همراه با ستایش او. این کار قلب را از ناراحتی‌های مردم پاک می‌کند. راهکار دوم: سجده یعنی قرار گرفتن در بالاترین حالت بندگی که تواضع و نزدیکی به خداست. سجده، غم و خودبزرگ‌بینی را می‌زداید. در این آیات، جایگزینی توجه به خدا به جای توجه به حرف مردم تاکید شده. وقتی دل مشغول تسبیح و سجده شود، دیگر جایی برای تنگی سینه نمی‌ماند. به عبارتی آیه ۹۷ مشکل را بیان می‌کند: (تنگ شدن سینه از حرف مردم) آیه ۹۸ راهکار فوری می‌دهد: (تسبیح و سجده) آیه ۹۹ راهکار دائمی را ارائه می‌دهد: (عبادت مستمر تا مرگ). 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee

‌ ♻️ رئیس سابق ستاد مشترک ارتش آمریکا: هیچ جای امنی در کشورهای منطقه برای نیروهای ناو آبراهام لینکلن وجود ندارد دریادار مایک مولن، رئیس سابق ستاد مشترک ارتش آمریکا: "استقرار ۲۰۰ روزه بدون توقف در بندر، قابل‌توجه و دشوار است؛ از نظر تاریخی، ما معمولاً توانسته‌ایم به یک بندر برویم تا استراحت کنیم و تعمیرات انجام دهیم، حتی در دوره جنگ ویتنام." "مشکل فعلی این است که در منطقه عملیاتی، مکان‌هایی که می‌توانستیم این کار را انجام دهیم، مانند بحرین و امارات، اکنون هدف قرار گرفته‌اند." "ما یک پایگاه در دیر عید الغریسیه ایجاد کرده‌ایم، اما حتی آن نیز مورد حمله ایرانی‌ها قرار گرفته است؛ بنابراین امنیت و ایمنی این دارایی‌ها به شدت نگران‌کننده است و مکان آسانی برای بازدید از بندر وجود ندارد." 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee

‌ ♻️ الکساندر دوگین: آنچه امروز جهان شاهد آن است، وحدت بی‌نظیر ملت ایران است این آمادگی برای فداکاری، نشان دهنده پیروزی معنوی برگشت‌ناپذیر ایران است. در مقابل، رفتار برخی دیگر از کشورهای اسلامی که با اسرائیل تعامل دارند، شرم‌آور است. من به مسلمانان جهان می‌گویم: به جهاد واقعی علیه دجال بپیوندید و از ایران که پرچم سیاه خراسان را برافراشته است ‌، حمایت کنید. من معتقدم که ظهور مهدی نزدیک است. 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee

‌ ♻️ پراکندگی و تفرقه، نتیجه وحدت بدون محوریت 🔰 حمید رسایی: در نظام جمهوری اسلامی، وحدت یک اصل راهبردی برای بقا و پیشرفت کشور محسوب می‌شود. اما این وحدت، صرفاً یک هم‌صدایی صوری نیست؛ بلکه بر محور «ولایت‌پذیری» معنا پیدا می‌کند. دبیر شورای عالی امنیت ملی با جمله: "وحدت بدون تبعیت از رهبر انقلاب اصلا امکان‌پذیر نیست." به یک قاعده کلیدی در اندیشه سیاسی اسلام اشاره کرده: وحدت بدون محوریت، به پراکندگی و تفرقه منجر می‌شود. در شرایطی که ایران با پیچیده‌ترین تهدیدات امنیتی، تحریم‌ها و جنگ ترکیبی مواجه است، خط‌کشی‌های جناحی و سلیقه‌ای نه تنها کارایی ندارد، بلکه «دشمن‌شناس» را از «دشمن‌زده» جدا می‌کند. بدون شک تبعیت از رهبری به مثابه «طناب مستحکم الهی» (حبل‌الله)، نقطه‌ی ثقل وحدت است؛ چرا که علاوه بر جایگاه شرعی: ۱. انسجام راهبردی: در بحران‌ها، تصمیمات فراقوه‌ای فقط از سوی رهبری قابل اتخاذ است و تردید در آن، امنیت ملی را نشانه می‌رود. ۲. مشروعیت و مقبولیت: رهبری به دلیل جایگاه دینی و مردمی، تنها مرجعی است که می‌تواند میان قوا، ارتش و سپاه، و حتی توده‌های مختلف مردم، الفت ایجاد کند. ۳. خنثی‌سازی نفوذ: دشمن همواره به دنبال القای «دوگانه‌های دروغین» (مثل دولت-ملت یا حاکمیت-مردم) است؛ تبعیت از رهبری، این توطئه را بی‌اثر می‌کند. در واقع، این بیانیه هشداری است به جریان‌های سیاسی که وحدت را نه به معنای حذف رقابت، بلکه به معنای اجماع بر سر اصول ثابت نظام تعریف می‌کنند؛ اصلی که اگر نادیده گرفته شود، حتی بهترین برنامه‌های اقتصادی و سیاسی نیز به سرانجام نمی‌رسد. 🇮🇷 کانال حمید رسایی: 🇮🇷 @rasaee

‌ آمار نشان می‌دهد که با حذف کارت جایگاه و افزودن آن به سهمیه‌های یارانه‌ای (۱۵۰۰ تومانی)، نیمه یارانه‌ای (۳۰۰۰ تومانی) و نرخ آزاد (۵۰۰۰ تومانی) در کرمان طی یکماه (مرداد سال جاری نسبت به مرداد سال قبل) حدود ۲۸ میلیون لیتر صرفه‌جویی شد. به عبارتی تنها با یک اقدام (حذف کارت جایگاه و بدون افزایش قیمت)، مصرف قاچاق و غیرضرور به شدت کاهش یافته است. چنانچه مدیریت مصرف از سر چاه نفت تا باک خودرو انجام شود، شاهد کاهش چشمگیر مصرف (بدون تغییر قیمت) خواهیم بود. #راه_هست. ✍️دکتر حسین صمصامی 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee

‌ 🔰 فرض کنید آقای محسن رضایی در ادامه مسیر قبل شورای عالی حرکت می‌کرد. یعنی به تقدیس مذاکره با آمریکا می‌پرداخت و عده‌ای هم او را نقد می‌کرند! فکر می‌کنید چه بلایی بر سرش می‌آوردند؟ آیا به اسم وحدت‌شکنی حکم تیرش را نمی‌دادند؟ به اسم تخریب نماینده ولی‌فقیه در شعام ضدولایت فقیه نمی‌خواندندش؟ شرم کنید، همین. 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee

🔰دومین سفراستانی شریان به اردبیل(۶) 《چرا مذاکره؟ تا کی جنگ؟》 حجت‌الاسلام حمید رسایی(نایب رئیس شورای مرکزی جبهه #شریان و نماینده مجلس) در مجمع #شریان_اردبیل امروز شبیه پساپیامبر است؛ هشدار قرآن: دین به جای حضور اشخاص، با افکار گره بخورد و افکار الهی جاودانند. مثل آن دوره پس ازامام شهیدشاهدعقبگردعده‌ای بودیم ایشان مذاکره باآمریکارابی‌فایده،غیرعاقلانه،غیرشرافتمندانه وغیرهوشمندانه نامیدوفرمودهیچ ملت باشرفی زیرسایه تهدیدپای مذاکره نمیروداما۴۰روزپس ازشهادت،عده‌ای واردمذاکره وتفاهمی شدندکه امام جدیدعلی‌الاصول مخالف بود چرامذاکره؟چون جنگ نشوداماجنگ وسط مذاکره وشهادت امام امت یعنی مذاکره راه درست نبود تاکی جنگ؟موردحمله دشمنی قرارداریم که پایبندهیچ قاعده‌ای نیست وجنگ راوجودی میداند؛تنهاگزینه مشروع،دفاع ومبارزه است مهمترین اثرانتقام،بازدارندگی است وجلوی جنایت بیشتررامیگیرد.سیاست صحیح«سربرابرچشم»است مجلس مستقل جلوی بسیاری ازخطاهارامیگیرد.وقتی رئیس مجلس نماینده دولت درمذاکره وامورچین است،نظارت منحرف میشود.ضمنامجلس عدداست واکثرنمایندگان مثل رئیس فکرمیکنند 🌐 ایتا || تلگرام || اینستاگرام || ایکس || بله @sharyaan_org

‌ ♻️ «جهاد» برای «حیات»/ پاسخی به دوگانه‌سازی فریبکارانه جریان غربگرا میان «جنگ» و «زندگی»(بخش اول) 🔰 حمید رسایی: یکی از کارویژه ها و تخصص های جریان غربگرا، ایجاد دوگانه های گفتمانی کاذب و شکل دادن دوقطبی‌های اجتماعی است؛ بگونه ای که گویی حیات سیاسی شان در این کار است. اخیرا نیز برخی افراد و جریانات غربگرا در محافل سیاسی، رسانه ای و روشنفکری به دوگانه‌سازی جدیدی روی آورده‌اند؛ دوگانه «جنگ» و «زندگی». این دوگانه البته در دهه نود با عنوان «مقاومت/معیشت» مطرح شده بود و سخنان انتخاباتی حسن روحانی که می گفت «هم باید چرخ سانتریفیوژ بچرخد و هم چرخ زندگی مردم» در راستای همین دوگانه‌سازی گفته شده بود و اساساً همه سیاستگذاری‌های دولت فاجعه بار حسن روحانی، در عرصه های اقتصادی، سیاست خارجی، رسانه ای و ... در همین راستا تعریف شده بود؛ که نهایتا چرخ هیچکدام هم نچرخید. این بار، همان دوگانه «مقاومت/معیشت» دهه ۹۰ با ادبیات دیگری توسط همان جریان بازتولید شده است: «جنگ/زندگی» یا «جهاد/حیات» یا «موشک/ معیشت». سوگمندانه باید گفت سخنان اخیر برخی مسئولان ارشد کشور، مانند آقایان پزشکیان و قالیباف نیز همچون سخنان حسن روحانی در دوران ریاست جمهوری اش، کاملا در راستای تقویت این دوگانه سازی غربگرایان است. اما جملات و گزاره های اصلی این جریان چیست؟ می گویند: 👈 «زندگی و حیات و معیشت، با جنگ و جهاد و مقاومت منافات دارد.» 👈 «اگر زندگی می خواهیم، نباید بجنگیم و برای اینکه نجنگیم باید با دشمن بسازیم و به او باج بدهیم و از اصولمان کوتاه بیائیم.» 👈 «با مردم گرسنه نمی توان جنگید» 👈 «توان نظامی خوب و لازم است، ولی اگر توان معیشتی و اقتصادی نباشد، توان نظامی به کار نمی آید» 👈 «موشک مهم است، ولی مردم مهمترند» و ... در پاسخ به این دوگانه‌سازی دروغین و فریبکارانه باید به چند نکته توجه کرد: 1⃣ اولا برخی از این افراد و جریان‌های سیاسی طوری از «زندگی» حرف می زنند و بگونه ای خود را «دلسوز مردم» نشان می دهند که گویی فقط آنها به فکر زندگی مردم هستند و دیگران ضدزندگی‌اند. جالب تر اینکه کسانی خود را دلسوز و مدافع زندگی مردم نشان می دهند که خودشان یا وابستگانشان سال‌ها در این کشور مسئولیت داشتند، حقوق‌های نجومی می‌گرفتند و با سیاست‌های اقتصادی و فرهنگی و اجتماعی غلط‌شان، حتی یک زندگی معمولی را از مردم سلب و «زندگی» را به کام مردم «تلخ» کردند؛ ازدواج و فرزندآوری را به تأخیر انداختند؛ خانه دار شدن مردم را تبدیل به آرزو کردند و ... قرآن کریم می فرماید برخی ها به دروغ طوری از «زندگی» حرف می‌زنند که انسان را به تعجب وامیدارند: «وَمِنَ النَّاسِ مَن يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَىٰ مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ؛ ﻭ ﺍﺯ ﻣﺮﺩم ﻛﺴﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﮔﻔﺘﺎﺭﺵ ﺩﺭباره ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺩﻧﻴﺎ ﺗﻮ ﺭﺍ به تعجب می اندازد، ﻭ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺩﺍﺭﺩ ﺷﺎﻫﺪ ﻣﻰﮔﻴﺮﺩ، ﺩﺭ ﺣﺎلی ﻛﻪ ﺳﺮﺳﺨﺖ‌ﺗﺮﻳﻦ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺍﺳﺖ.» (بقره: ٢٠٤) 2⃣ پیش از پرداختن به دوگانه «جنگ/زندگی» باید به چند سؤال مهم پاسخ داد. سوالاتی که پاسخ به آنها به حل این دوگانه کمک شایانی خواهد کرد؛ سوالاتی پیرامون «جنگ» و سوالاتی پیرامون «زندگی»: ۱. جنگ را چه کسانی آغاز کردند؟ ما یا دشمنان ما؟ ۲. آیا کسانی که جنگ را آغاز کردند، زبان «منطق» و «استدلال» و «قانون» را می فهمند یا فقط زبان «زور» و «قدرت» می فهمند؟ ۳. آیا دشمنان ما در صورت تسلیم شدن ما، برای ما رفاه و امنیت بیشتر رقم می زنند یا ایرانِ تسلیم شده آمریکا و اسرائیل، ایران غارت زده، ناامن و تجزیه شده و ... است؟ ۴. آیا اساساً اختلافی که منجر به جنگ شد، اختلافی «مصداقی»، «عارضی»، «موسمی» و «قابل حل» است یا اختلافی «ذاتی»، «راهبردی»، «هویتی»، «وجودی»، «دائمی» و «غیرقابل حل»؟ ۵. با دشمنی که به هیچ تعهدی پایبند نیست و هروقت دلش بخواهد و منافعش اقتضا کند تعهداتش را نقض می‌کند، خواسته‌هایش حد یقف ندارد، وسط مذاکره حمله می کند و ...، چگونه می‌توان به تفاهم رسید؟ آیا اساساً تفاهم با چنین دشمنی قابل تصور است؟ ۶. تجربه های متعدد گفت و گو و مذاکره با این دشمن به چه نتیجه‌ای رسید؟ ۷. ما به دنبال کدام نوع از «زندگی» هستیم؟ زندگی «پایدار و با ثبات» یا زندگی «معلق و ناپایدار»؟ زندگی «شرافتمندانه و عزتمندانه» یا زندگی «غیرشرافتمندانه و حقیرانه»؟ می‌خواهیم «گاو شیرده» باشیم یا «ملّت آزاده»؟ ادامه یادداشت در لینک زیر: https://eitaa.com/rasaee/29194 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee

‌ ♻️ «جهاد» برای «حیات»/ پاسخی به دوگانه سازی فریبکارانه جریان غربگرا میان «جنگ» و «زندگی»(بخش دوم) ادامه یادداشت: 🔰حمید رسایی: پاسخ‌های دقیق، عقلانی و منصفانه به این سوالات مهم، تا حد زیادی دوگانه «جنگ/زندگی» را حل می‌کند. اگر از سویی به دنبال «زندگی با ثبات، شرافتمندانه و آزادانه» هستیم و از سوی دیگر با دشمنی مواجه هستیم که فقط زبان زور و قدرت می فهمد، نه زبان منطق و قانون؛ دشمنی که سیری‌ناپذیر است و خواسته‌هایش انتها ندارد؛ به دنبال ضعیف کردن ما و غارت منابع ما و بلعیدن ماست، به هیچ تعهد و تفاهمی پایبند نیست و اختلاف ما با او ماهوی، ذاتی و وجودی است، نه مصداقی و ناشی از یک سوءتفاهم ساده و جنگ را هم او آغاز کرده نه ما، و از همه مهمتر اینکه تجربه‌های متعدد گفت و گو با او نیز همگی منجر به شکست شده، آنگاه برای داشتن زندگی باثبات، شرافتمندانه و آزادانه در مقابل چنین دشمنی که «دشمن زندگی» ماست، راهی جز جنگ و جهاد و مقاومت تا زمانی که به «بازدارندگی کامل» برسیم، باقی نمی‌ماند. این، حکم «عقل» است، نه حکم «احساس» و «عاطفه». درواقع کافی است دشمنی با چنین ویژگی هایی و زندگی با چنین ویژگی‌هایی را «تصور» کنیم، آنگاه خودبخود مبارزه و جهاد با او را «تصدیق» خواهیم کرد. به دلیل این حکم عقلانی و تجربی است که در منابع دینی ما نیز میان «جهاد» با «حیات» و «زندگی» ملازمه برقرار شده است که در ادامه به چند نمونه اشاره خواهیم کرد. امام علی بن ابی‌طالب(ع) در روایت مهمی سلامتی و امنیت که شرط ابتدایی هر «زندگی» است که با استقامت در برابر دشمن ملازم می دانند: «مَن طَلَبَ السَّلامَة لَزِمَ الإِستِقامَة؛ هر کس(فرد یا ملتی) که می‌خواهد سالم بماند (و امنیت داشته باشد)، باید استقامت ورزد.» (میزان الحکمه؛ ج۹، ص۵۹۱) همچنین زمانی که حضرت در جنگ صفین یارانشان را برای آزاد کردن آب، به نبرد با معاویه دعوت می‌کردند، فرمودند: «رَوُّوا اَلسُّيُوفَ مِنَ اَلدِّمَاءِ تَرْوَوْا مِنَ اَلْمَاءِ؛ شمشيرتان را از خون آنان سيراب كنيد تا از آب سيراب شويد.» (نهج البلاغه؛ خطبه ۵۱) «آب»، زندگی بخش است. امام(ع) در این بیان، با تشبیهی زیبا می‌فرمایند اگر می‌خواهید از «آب» سیراب شوید و «زندگی»تان ادامه یابد، باید شمشیرهایتان را از «خون» دشمن سیراب کنید. یعنی اساساً «جهاد» هرچند به‌صورت مقطعی، آسیب‌هایی ایجاد خواهد کرد، اما در بلندمدت برای جامعه، «زندگی بخش» است، نه «زندگی‌سوز». همچنین حضرت در جملات دیگری، یکی از نتیجه ترک جهاد را هجوم آوردن بلاها در زندگی و محروم شدن از عدالت و انصاف و محروم شدن از استیفای حق بیان می دارند: «فَمَنْ تَرَكَهُ رَغْبَةً عَنْهُ أَلْبَسَهُ اَللَّهُ ثَوْبَ اَلذُّلِّ وَ شَمِلَهُ اَلْبَلاَءُ وَ دُيِّثَ بِالصَّغَارِ وَ اَلْقَمَاءَةِ وَ ضُرِبَ عَلَى قَلْبِهِ بِالْإِسْهَابِ وَ أُدِيلَ اَلْحَقُّ مِنْهُ بِتَضْيِيعِ اَلْجِهَادِ وَ سِيمَ اَلْخَسْفَ وَ مُنِعَ اَلنَّصَفَ؛ هركس جهاد را خوش ندارد و آن را واگذارد، خداوند لباس خوارى بر تن او مى‌پوشاند و غرق در بلا و مصيبتش مى‌كند و به پستى و حقارت گرفتار مى‌آيد و بر قلبش پردۀ سفاهت مى‌افتد و به خاطر ضايع كردن جهاد حق از او گرفته مى‌شود و به ذلت و خوارى محكوم، و از انصاف محروم مى‌گردد.»(نهج البلاغه؛ خطبه ۲۷) همچنین حضرت در نکوهش کسانی که جهاد با دشمن را ترک می‌کنند می فرمایند: «وَ اَيْمُ اَللَّهِ لَتَحْتَلِبُنَّهَا دَماً وَ لَتُتْبِعُنَّهَا نَدَماً؛ به خدا سوگند (با اين سستى‌ها و با واگذاری میدان جنگ به معاویه و‌تن دادن به خلافت او) به جاى «شير»، «خون» خواهيد دوشيد و پشیمانی جانكاه را در پى خواهيد داشت.» (نهج البلاغه؛ خطبه ۵۶) تعبیر و تشبیه زیبای «لَتَحْتَلِبُنَّهَا دَماً»(دوشیدن خون بجای دوشیدن شیر)، می‌تواند بیانگر این نکته باشد که با ترک جهاد و واگذاری میدان جنگ به دشمن، به‌جای زندگی بهتر، زندگی پر از رنج و فقر و بدبختی خواهید داشت. خداوند در قرآن کریم «قصاص» را «حیات بخش» و «زندگی بخش» می‌داند؛ حال زمانی یک «فرد» که اقدام به قتل فرد بی گناهی می‌کند باید قصاص شود و زمانی دشمن متجاوز به یک کشور: «وَلَكُمْ فِي الْقِصَاصِ حَيَاةٌ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ؛ ﺍﻱ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﺧﺮﺩ! ﺑﺮﺍﻱ ﺷﻤﺎ ﺩﺭ ﻗﺼﺎﺹ ﻣﺎﻳﻪ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺍﺳﺖ، ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﭙﺮﻫﻴﺰﻳﺪ.» (بقره: ١٧٩) بخش اول یادداشت را اینجا بخوانید: https://eitaa.com/rasaee/29193 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee