آیات‌نوشت 📚✏️ لوازم‌التحریر ایرانی‌ـ‌اسلامی 🇮🇷 ✨ تا ۳۰٪ زیر قیمت بازار ✨ تنوع بالا و کیفیت عالی ✨ سفارش اینترنتی و ارسال درب منزل 🔹لینک مستقیم کانال: 🆔 https://eitaa.com/joinchat/2667382045Cba7e513a63

‌ ♻️ روزی شما چگونه است؟ إِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَقْدِرُ ۚ إِنَّهُ كَانَ بِعِبَادِهِ خَبِيرًا بَصِيرًا (سوره نسا آیه۳۰) به‌درستی که پروردگار تو روزی را برای هر که بخواهد گشاده و فراخ می‌گرداند و (برای هر که بخواهد) تنگ و محدود می‌سازد؛ زیرا که او به (حال) بندگانش آگاه و بیناست. ۱. فراخی و تنگی روزی، نشانه کرامت یا خواری نیست بسیاری گمان می‌کنند وسعت رزق نشانه محبت خدا و تنگی آن نشانه خشم اوست، در حالی که این آیه می‌فرماید هر دو بر اساس مشیت و حکمت الهی است و ممکن است وسیله‌ای برای امتحان و ابتلا انسان باشد. ۲. رزق فقط پول و ثروت نیست «رزق» شامل سلامتی، آرامش روحی، علم، توفیق در عبادت و حتی صبر در برابر سختی‌ها نیز می‌شود. گاهی تنگی در مال، خود رزقی بزرگ برای رشد معنوی انسان خواهد بود. ۳. خداوند «خبیر» و «بصیر» است «خبیر» یعنی به باطن و نیّات آگاه است و «بصیر» یعنی به ظاهر و مصالح آشکار احاطه دارد. پس او کاملاً می‌داند که اگر به کسی روزیِ زیاد بدهد، آیا شکر می‌کند یا طغیان، و اگر به کسی کم بدهد، آیا صبر می‌کند یا ناسپاسی. ۴. دستور به رضایت و قناعت انسان باید بداند که روزی‌اش دقیقاً بر اساس علم بی‌نهایت خداوند مقدر شده است. پس نه به روزی دیگران حسرت بخورد و نه از روزی خود ناراضی باشد؛ بلکه در هر دو حالت (غنا و فقر) به بندگی و وظیفه خود ادامه دهد. ۵. آرامش دل در توکل با ایمان به اینکه خداوند «خبیر بصیر» است، انسان از نگرانی درباره آینده ومقایسه با دیگران رها می‌شود و می‌داند آنچه برای او مقدّر شده، عین صلاح وحکمت است. 🇮🇷 کانال حمید رسایی: 🇮🇷 @rasaee

‌ ♻️ برتری‌های وسوسه انگیز اروپا برای مهاجرت 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee

‌ ♻️ بدبخت بودند، بدبخت‌تر هم شدند آمریکا برای جنگ پول کم ندارد؛ اما هر روز ۱۸ کهنه‌سرباز قربانی می‌شوند چای بوز روزنامه‌نگار ایرلندی: 🔹در سال ۲۰۲۶، ایالات متحده ۸۳۸.۷ میلیارد دلار برای «دفاع» هزینه خواهد کرد؛ رقمی که از مجموع هزینه‌های دفاعی روسیه، چین، هند و آلمان بیشتر است. این در حالی است که ۴۳.۷ میلیون آمریکایی زیر خط فقر زندگی می‌کنند و به‌طرز تکان‌دهنده‌ای، هر روز ۱۸ کهنه‌سرباز آمریکایی در این کشور بر اثر خودکشی جان خود را از دست می‌دهند. 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee

‌ ♻️ با دست فرمان شما، خیر! تصویر اول (اظهار عجز و ناتوانی): به وضوح نشان می‌دهد که مخاطب تذکر رهبر انقلاب چه کسانی هستند. رویکردی از مسئولین که توأم با اظهار عجز و ضعف و ناتوانی و پاس گل به دشمن است و با تأکیدات رهبری بر «برنامه‌ریزی و رفع مشکل داخلی» در تضاد است. تصویر دوم (واکنش وزیر ارشاد): نشان می‌دهد که سیدعباس صالحی با وجود صراحتی که در پیام رهبر انقلاب بود اما تمام تلاشش را بکار گرفته تا مخاطب پیام را تحریف کند! صالحی پرسیده آیا تغییر رویه را در فضای مجازی و حقیقی شاهد خواهیم بود که در پاسخش گفته شده با این دست فرمان شما که واقعیات را تحریف می کنید خیر! 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee

‌ ‌♻️ نتیجه انفعال در برابر حمله اوکراین، انتشار نامه ضدایرانی نتانیاهو به زلنسکی اوکراین به کشتی ایرانی در خزر حمله کرد و زلنسکی با افتخار مسئولیت آن را پذیرفت، ولی عراقچی به نقل از همتای اوکراینی، این حمله موشکی را اصابت خطا خواند! حالا در گام دیگری، اوکراین وقیحانه نامه نتانیاهو به مناسبت روز استقلال اوکراین را منتشر کرده که در آن ایران «تهدید مشترک» اسرائیل و اوکراین خوانده شده. وزارت‌خارجه منفعل، محصولی جز قربانی شدن عزّت کشور ندارد. مشکل اینجاست که همچنان بقایای ظریف درواین وزارتخانه همه کاره‌اند. 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee

‌ ♻️ چرا یک موی گندیده حمید رسایی شرف دارد بر صد سیاستمدار بچه زرنگ حامی الیگارشی حتما شما هم یکی از پست‌هایی که تیم رسانه‌ای کودن قالیباف از ثانیه ۱۵ تا ۳۰ این بخش از برنامه جدال را به صورت تقطیع شده و گزینشی منتشر می‌کنند، دیده‌اید. تلاش این جماعت روی این نقطه متمرکز است که گفتگو با علیزاده کفر مطلق است. چرا؟ چون علیزاده می‌گوید مذهبی نیست و ولایت فقیه را مثل ما قبول ندارد. پس گفتگو با او حرام و گفتگو کننده ضد ولایت است! از این جماعت پرمدعا و کودن که جیب‌های‌شان پر از پول‌های کثیف برای چنین عملیات‌های رسانه‌ای ضعیف است باید پرسید مگر رسانه‌های آمریکایی و انگلیسی که با قبله آمال و آرزوهای شما گفتگو می‌کنند، مذهبی‌اند؟ مگر اعتقادی به ولایت فقیه دارند؟ باز علیزاده از زاویه نگاه خودش به ایران معتقد است، تلاش می‌کند با ادبیات و از زاویه نگاه خودش در جامعه مخاطب متفاوتی که دارد از کشورش دفاع کند، آنهایی که شما برای گفتگو با آنها حاضرید خودسانسوری کنید، حاضرید به بخشی از جبهه انقلاب و ایران فحاشی کنید، چه؟ آنها هم همینقدر دل در گروی کشورتان دارند؟ حیف پولی که از بیت المال در جیب شما مدافعان کودن ریخته می‌شود وقتی از بدیهی‌ترین اصول ژورنالیست و کار با رسانه بی‌بهره‌اید. دراین کلیپ کوتاه، علیزاده با ادبیات خودش از رسایی دفاع می‌کند. وی تأکید دارد که فردی مذهبی نیست تا نشان دهد منطق دفاعش از رسایی، تعلقات مذهبی و ولایی نیست. بدیهی است که این سخنان علیزاده از نظر رسایی قابل نقد و نقض است ولی این دلیل نمی‌شود تا رسایی با جامعه مخاطب علیزاده ارتباط نگیرد. 🇮🇷 کانال حمید رسایی: 🇮🇷 @rasaee

‌ ♻️ زانو در برابر استکبار، زبان در برابر مردم! روحانی منتقدانش را «بی‌شناسنامه» خواند و پزشکیان منتقدانش را «حرف‌مفت‌زن» نامید؛ ادبیاتی که بیش از آنکه منتقدان را تحقیر کند، فرهنگ حاکم بر برخی صاحبان قدرت را آشکار می‌کند. قرآن می‌فرماید: «أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ»؛ یعنی مؤمن در برابر مؤمن فروتن و در برابر دشمن، عزتمند است. اما ظاهراً در قاموس بعضی‌ها، ماجرا وارونه شده است: برابر استکبار و صاحبان قدرت، نرم و خمیده؛ برابر مردم، منتقدان و صاحبان حق، خشن و تحقیرآمیز! مردمی که ولی‌نعمت مسئولان‌اند، «حرف‌مفت‌زن» نیستند؛ چشم ناظر قدرت‌اند. مسئول اگر تحمل نقد ندارد، مشکل از زبان منتقد نیست؛ مشکل از ظرفیت قدرت است. و چه تلخ است که بعضی‌ها برای دشمن، زبان دیپلماسی و احترام دارند و برای مردم، زبان تحقیر؛ در حالی که قرآن دقیقاً عکس این نسخه را برای اهل ایمان ترسیم کرده است. 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee

‌ ♻️ «جهاد» برای «حیات»/ پاسخی به دوگانه‌سازی فریبکارانه جریان غربگرا میان «جنگ» و «زندگی»(بخش اول) 🔰 حمید رسایی: یکی از کارویژه ها و تخصص های جریان غربگرا، ایجاد دوگانه های گفتمانی کاذب و شکل دادن دوقطبی‌های اجتماعی است؛ بگونه ای که گویی حیات سیاسی شان در این کار است. اخیرا نیز برخی افراد و جریانات غربگرا در محافل سیاسی، رسانه ای و روشنفکری به دوگانه‌سازی جدیدی روی آورده‌اند؛ دوگانه «جنگ» و «زندگی». این دوگانه البته در دهه نود با عنوان «مقاومت/معیشت» مطرح شده بود و سخنان انتخاباتی حسن روحانی که می گفت «هم باید چرخ سانتریفیوژ بچرخد و هم چرخ زندگی مردم» در راستای همین دوگانه‌سازی گفته شده بود و اساساً همه سیاستگذاری‌های دولت فاجعه بار حسن روحانی، در عرصه های اقتصادی، سیاست خارجی، رسانه ای و ... در همین راستا تعریف شده بود؛ که نهایتا چرخ هیچکدام هم نچرخید. این بار، همان دوگانه «مقاومت/معیشت» دهه ۹۰ با ادبیات دیگری توسط همان جریان بازتولید شده است: «جنگ/زندگی» یا «جهاد/حیات» یا «موشک/ معیشت». سوگمندانه باید گفت سخنان اخیر برخی مسئولان ارشد کشور، مانند آقایان پزشکیان و قالیباف نیز همچون سخنان حسن روحانی در دوران ریاست جمهوری اش، کاملا در راستای تقویت این دوگانه سازی غربگرایان است. اما جملات و گزاره های اصلی این جریان چیست؟ می گویند: 👈 «زندگی و حیات و معیشت، با جنگ و جهاد و مقاومت منافات دارد.» 👈 «اگر زندگی می خواهیم، نباید بجنگیم و برای اینکه نجنگیم باید با دشمن بسازیم و به او باج بدهیم و از اصولمان کوتاه بیائیم.» 👈 «با مردم گرسنه نمی توان جنگید» 👈 «توان نظامی خوب و لازم است، ولی اگر توان معیشتی و اقتصادی نباشد، توان نظامی به کار نمی آید» 👈 «موشک مهم است، ولی مردم مهمترند» و ... در پاسخ به این دوگانه‌سازی دروغین و فریبکارانه باید به چند نکته توجه کرد: 1⃣ اولا برخی از این افراد و جریان‌های سیاسی طوری از «زندگی» حرف می زنند و بگونه ای خود را «دلسوز مردم» نشان می دهند که گویی فقط آنها به فکر زندگی مردم هستند و دیگران ضدزندگی‌اند. جالب تر اینکه کسانی خود را دلسوز و مدافع زندگی مردم نشان می دهند که خودشان یا وابستگانشان سال‌ها در این کشور مسئولیت داشتند، حقوق‌های نجومی می‌گرفتند و با سیاست‌های اقتصادی و فرهنگی و اجتماعی غلط‌شان، حتی یک زندگی معمولی را از مردم سلب و «زندگی» را به کام مردم «تلخ» کردند؛ ازدواج و فرزندآوری را به تأخیر انداختند؛ خانه دار شدن مردم را تبدیل به آرزو کردند و ... قرآن کریم می فرماید برخی ها به دروغ طوری از «زندگی» حرف می‌زنند که انسان را به تعجب وامیدارند: «وَمِنَ النَّاسِ مَن يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَىٰ مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ؛ ﻭ ﺍﺯ ﻣﺮﺩم ﻛﺴﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﮔﻔﺘﺎﺭﺵ ﺩﺭباره ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺩﻧﻴﺎ ﺗﻮ ﺭﺍ به تعجب می اندازد، ﻭ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺩﺍﺭﺩ ﺷﺎﻫﺪ ﻣﻰﮔﻴﺮﺩ، ﺩﺭ ﺣﺎلی ﻛﻪ ﺳﺮﺳﺨﺖ‌ﺗﺮﻳﻦ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺍﺳﺖ.» (بقره: ٢٠٤) 2⃣ پیش از پرداختن به دوگانه «جنگ/زندگی» باید به چند سؤال مهم پاسخ داد. سوالاتی که پاسخ به آنها به حل این دوگانه کمک شایانی خواهد کرد؛ سوالاتی پیرامون «جنگ» و سوالاتی پیرامون «زندگی»: ۱. جنگ را چه کسانی آغاز کردند؟ ما یا دشمنان ما؟ ۲. آیا کسانی که جنگ را آغاز کردند، زبان «منطق» و «استدلال» و «قانون» را می فهمند یا فقط زبان «زور» و «قدرت» می فهمند؟ ۳. آیا دشمنان ما در صورت تسلیم شدن ما، برای ما رفاه و امنیت بیشتر رقم می زنند یا ایرانِ تسلیم شده آمریکا و اسرائیل، ایران غارت زده، ناامن و تجزیه شده و ... است؟ ۴. آیا اساساً اختلافی که منجر به جنگ شد، اختلافی «مصداقی»، «عارضی»، «موسمی» و «قابل حل» است یا اختلافی «ذاتی»، «راهبردی»، «هویتی»، «وجودی»، «دائمی» و «غیرقابل حل»؟ ۵. با دشمنی که به هیچ تعهدی پایبند نیست و هروقت دلش بخواهد و منافعش اقتضا کند تعهداتش را نقض می‌کند، خواسته‌هایش حد یقف ندارد، وسط مذاکره حمله می کند و ...، چگونه می‌توان به تفاهم رسید؟ آیا اساساً تفاهم با چنین دشمنی قابل تصور است؟ ۶. تجربه های متعدد گفت و گو و مذاکره با این دشمن به چه نتیجه‌ای رسید؟ ۷. ما به دنبال کدام نوع از «زندگی» هستیم؟ زندگی «پایدار و با ثبات» یا زندگی «معلق و ناپایدار»؟ زندگی «شرافتمندانه و عزتمندانه» یا زندگی «غیرشرافتمندانه و حقیرانه»؟ می‌خواهیم «گاو شیرده» باشیم یا «ملّت آزاده»؟ ادامه یادداشت در لینک زیر: https://eitaa.com/rasaee/29194 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee

‌ ♻️ «جهاد» برای «حیات»/ پاسخی به دوگانه سازی فریبکارانه جریان غربگرا میان «جنگ» و «زندگی»(بخش دوم) ادامه یادداشت: 🔰حمید رسایی: پاسخ‌های دقیق، عقلانی و منصفانه به این سوالات مهم، تا حد زیادی دوگانه «جنگ/زندگی» را حل می‌کند. اگر از سویی به دنبال «زندگی با ثبات، شرافتمندانه و آزادانه» هستیم و از سوی دیگر با دشمنی مواجه هستیم که فقط زبان زور و قدرت می فهمد، نه زبان منطق و قانون؛ دشمنی که سیری‌ناپذیر است و خواسته‌هایش انتها ندارد؛ به دنبال ضعیف کردن ما و غارت منابع ما و بلعیدن ماست، به هیچ تعهد و تفاهمی پایبند نیست و اختلاف ما با او ماهوی، ذاتی و وجودی است، نه مصداقی و ناشی از یک سوءتفاهم ساده و جنگ را هم او آغاز کرده نه ما، و از همه مهمتر اینکه تجربه‌های متعدد گفت و گو با او نیز همگی منجر به شکست شده، آنگاه برای داشتن زندگی باثبات، شرافتمندانه و آزادانه در مقابل چنین دشمنی که «دشمن زندگی» ماست، راهی جز جنگ و جهاد و مقاومت تا زمانی که به «بازدارندگی کامل» برسیم، باقی نمی‌ماند. این، حکم «عقل» است، نه حکم «احساس» و «عاطفه». درواقع کافی است دشمنی با چنین ویژگی هایی و زندگی با چنین ویژگی‌هایی را «تصور» کنیم، آنگاه خودبخود مبارزه و جهاد با او را «تصدیق» خواهیم کرد. به دلیل این حکم عقلانی و تجربی است که در منابع دینی ما نیز میان «جهاد» با «حیات» و «زندگی» ملازمه برقرار شده است که در ادامه به چند نمونه اشاره خواهیم کرد. امام علی بن ابی‌طالب(ع) در روایت مهمی سلامتی و امنیت که شرط ابتدایی هر «زندگی» است که با استقامت در برابر دشمن ملازم می دانند: «مَن طَلَبَ السَّلامَة لَزِمَ الإِستِقامَة؛ هر کس(فرد یا ملتی) که می‌خواهد سالم بماند (و امنیت داشته باشد)، باید استقامت ورزد.» (میزان الحکمه؛ ج۹، ص۵۹۱) همچنین زمانی که حضرت در جنگ صفین یارانشان را برای آزاد کردن آب، به نبرد با معاویه دعوت می‌کردند، فرمودند: «رَوُّوا اَلسُّيُوفَ مِنَ اَلدِّمَاءِ تَرْوَوْا مِنَ اَلْمَاءِ؛ شمشيرتان را از خون آنان سيراب كنيد تا از آب سيراب شويد.» (نهج البلاغه؛ خطبه ۵۱) «آب»، زندگی بخش است. امام(ع) در این بیان، با تشبیهی زیبا می‌فرمایند اگر می‌خواهید از «آب» سیراب شوید و «زندگی»تان ادامه یابد، باید شمشیرهایتان را از «خون» دشمن سیراب کنید. یعنی اساساً «جهاد» هرچند به‌صورت مقطعی، آسیب‌هایی ایجاد خواهد کرد، اما در بلندمدت برای جامعه، «زندگی بخش» است، نه «زندگی‌سوز». همچنین حضرت در جملات دیگری، یکی از نتیجه ترک جهاد را هجوم آوردن بلاها در زندگی و محروم شدن از عدالت و انصاف و محروم شدن از استیفای حق بیان می دارند: «فَمَنْ تَرَكَهُ رَغْبَةً عَنْهُ أَلْبَسَهُ اَللَّهُ ثَوْبَ اَلذُّلِّ وَ شَمِلَهُ اَلْبَلاَءُ وَ دُيِّثَ بِالصَّغَارِ وَ اَلْقَمَاءَةِ وَ ضُرِبَ عَلَى قَلْبِهِ بِالْإِسْهَابِ وَ أُدِيلَ اَلْحَقُّ مِنْهُ بِتَضْيِيعِ اَلْجِهَادِ وَ سِيمَ اَلْخَسْفَ وَ مُنِعَ اَلنَّصَفَ؛ هركس جهاد را خوش ندارد و آن را واگذارد، خداوند لباس خوارى بر تن او مى‌پوشاند و غرق در بلا و مصيبتش مى‌كند و به پستى و حقارت گرفتار مى‌آيد و بر قلبش پردۀ سفاهت مى‌افتد و به خاطر ضايع كردن جهاد حق از او گرفته مى‌شود و به ذلت و خوارى محكوم، و از انصاف محروم مى‌گردد.»(نهج البلاغه؛ خطبه ۲۷) همچنین حضرت در نکوهش کسانی که جهاد با دشمن را ترک می‌کنند می فرمایند: «وَ اَيْمُ اَللَّهِ لَتَحْتَلِبُنَّهَا دَماً وَ لَتُتْبِعُنَّهَا نَدَماً؛ به خدا سوگند (با اين سستى‌ها و با واگذاری میدان جنگ به معاویه و‌تن دادن به خلافت او) به جاى «شير»، «خون» خواهيد دوشيد و پشیمانی جانكاه را در پى خواهيد داشت.» (نهج البلاغه؛ خطبه ۵۶) تعبیر و تشبیه زیبای «لَتَحْتَلِبُنَّهَا دَماً»(دوشیدن خون بجای دوشیدن شیر)، می‌تواند بیانگر این نکته باشد که با ترک جهاد و واگذاری میدان جنگ به دشمن، به‌جای زندگی بهتر، زندگی پر از رنج و فقر و بدبختی خواهید داشت. خداوند در قرآن کریم «قصاص» را «حیات بخش» و «زندگی بخش» می‌داند؛ حال زمانی یک «فرد» که اقدام به قتل فرد بی گناهی می‌کند باید قصاص شود و زمانی دشمن متجاوز به یک کشور: «وَلَكُمْ فِي الْقِصَاصِ حَيَاةٌ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ؛ ﺍﻱ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﺧﺮﺩ! ﺑﺮﺍﻱ ﺷﻤﺎ ﺩﺭ ﻗﺼﺎﺹ ﻣﺎﻳﻪ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺍﺳﺖ، ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﭙﺮﻫﻴﺰﻳﺪ.» (بقره: ١٧٩) بخش اول یادداشت را اینجا بخوانید: https://eitaa.com/rasaee/29193 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee