‌ ‌♻️ نتیجه انفعال در برابر حمله اوکراین، انتشار نامه ضدایرانی نتانیاهو به زلنسکی اوکراین به کشتی ایرانی در خزر حمله کرد و زلنسکی با افتخار مسئولیت آن را پذیرفت، ولی عراقچی به نقل از همتای اوکراینی، این حمله موشکی را اصابت خطا خواند! حالا در گام دیگری، اوکراین وقیحانه نامه نتانیاهو به مناسبت روز استقلال اوکراین را منتشر کرده که در آن ایران «تهدید مشترک» اسرائیل و اوکراین خوانده شده. وزارت‌خارجه منفعل، محصولی جز قربانی شدن عزّت کشور ندارد. مشکل اینجاست که همچنان بقایای ظریف درواین وزارتخانه همه کاره‌اند. 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee

‌ ♻️ چرا یک موی گندیده حمید رسایی شرف دارد بر صد سیاستمدار بچه زرنگ حامی الیگارشی حتما شما هم یکی از پست‌هایی که تیم رسانه‌ای کودن قالیباف از ثانیه ۱۵ تا ۳۰ این بخش از برنامه جدال را به صورت تقطیع شده و گزینشی منتشر می‌کنند، دیده‌اید. تلاش این جماعت روی این نقطه متمرکز است که گفتگو با علیزاده کفر مطلق است. چرا؟ چون علیزاده می‌گوید مذهبی نیست و ولایت فقیه را مثل ما قبول ندارد. پس گفتگو با او حرام و گفتگو کننده ضد ولایت است! از این جماعت پرمدعا و کودن که جیب‌های‌شان پر از پول‌های کثیف برای چنین عملیات‌های رسانه‌ای ضعیف است باید پرسید مگر رسانه‌های آمریکایی و انگلیسی که با قبله آمال و آرزوهای شما گفتگو می‌کنند، مذهبی‌اند؟ مگر اعتقادی به ولایت فقیه دارند؟ باز علیزاده از زاویه نگاه خودش به ایران معتقد است، تلاش می‌کند با ادبیات و از زاویه نگاه خودش در جامعه مخاطب متفاوتی که دارد از کشورش دفاع کند، آنهایی که شما برای گفتگو با آنها حاضرید خودسانسوری کنید، حاضرید به بخشی از جبهه انقلاب و ایران فحاشی کنید، چه؟ آنها هم همینقدر دل در گروی کشورتان دارند؟ حیف پولی که از بیت المال در جیب شما مدافعان کودن ریخته می‌شود وقتی از بدیهی‌ترین اصول ژورنالیست و کار با رسانه بی‌بهره‌اید. دراین کلیپ کوتاه، علیزاده با ادبیات خودش از رسایی دفاع می‌کند. وی تأکید دارد که فردی مذهبی نیست تا نشان دهد منطق دفاعش از رسایی، تعلقات مذهبی و ولایی نیست. بدیهی است که این سخنان علیزاده از نظر رسایی قابل نقد و نقض است ولی این دلیل نمی‌شود تا رسایی با جامعه مخاطب علیزاده ارتباط نگیرد. 🇮🇷 کانال حمید رسایی: 🇮🇷 @rasaee

‌ ♻️ زانو در برابر استکبار، زبان در برابر مردم! روحانی منتقدانش را «بی‌شناسنامه» خواند و پزشکیان منتقدانش را «حرف‌مفت‌زن» نامید؛ ادبیاتی که بیش از آنکه منتقدان را تحقیر کند، فرهنگ حاکم بر برخی صاحبان قدرت را آشکار می‌کند. قرآن می‌فرماید: «أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ»؛ یعنی مؤمن در برابر مؤمن فروتن و در برابر دشمن، عزتمند است. اما ظاهراً در قاموس بعضی‌ها، ماجرا وارونه شده است: برابر استکبار و صاحبان قدرت، نرم و خمیده؛ برابر مردم، منتقدان و صاحبان حق، خشن و تحقیرآمیز! مردمی که ولی‌نعمت مسئولان‌اند، «حرف‌مفت‌زن» نیستند؛ چشم ناظر قدرت‌اند. مسئول اگر تحمل نقد ندارد، مشکل از زبان منتقد نیست؛ مشکل از ظرفیت قدرت است. و چه تلخ است که بعضی‌ها برای دشمن، زبان دیپلماسی و احترام دارند و برای مردم، زبان تحقیر؛ در حالی که قرآن دقیقاً عکس این نسخه را برای اهل ایمان ترسیم کرده است. 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee

‌ ♻️ «جهاد» برای «حیات»/ پاسخی به دوگانه‌سازی فریبکارانه جریان غربگرا میان «جنگ» و «زندگی»(بخش اول) 🔰 حمید رسایی: یکی از کارویژه ها و تخصص های جریان غربگرا، ایجاد دوگانه های گفتمانی کاذب و شکل دادن دوقطبی‌های اجتماعی است؛ بگونه ای که گویی حیات سیاسی شان در این کار است. اخیرا نیز برخی افراد و جریانات غربگرا در محافل سیاسی، رسانه ای و روشنفکری به دوگانه‌سازی جدیدی روی آورده‌اند؛ دوگانه «جنگ» و «زندگی». این دوگانه البته در دهه نود با عنوان «مقاومت/معیشت» مطرح شده بود و سخنان انتخاباتی حسن روحانی که می گفت «هم باید چرخ سانتریفیوژ بچرخد و هم چرخ زندگی مردم» در راستای همین دوگانه‌سازی گفته شده بود و اساساً همه سیاستگذاری‌های دولت فاجعه بار حسن روحانی، در عرصه های اقتصادی، سیاست خارجی، رسانه ای و ... در همین راستا تعریف شده بود؛ که نهایتا چرخ هیچکدام هم نچرخید. این بار، همان دوگانه «مقاومت/معیشت» دهه ۹۰ با ادبیات دیگری توسط همان جریان بازتولید شده است: «جنگ/زندگی» یا «جهاد/حیات» یا «موشک/ معیشت». سوگمندانه باید گفت سخنان اخیر برخی مسئولان ارشد کشور، مانند آقایان پزشکیان و قالیباف نیز همچون سخنان حسن روحانی در دوران ریاست جمهوری اش، کاملا در راستای تقویت این دوگانه سازی غربگرایان است. اما جملات و گزاره های اصلی این جریان چیست؟ می گویند: 👈 «زندگی و حیات و معیشت، با جنگ و جهاد و مقاومت منافات دارد.» 👈 «اگر زندگی می خواهیم، نباید بجنگیم و برای اینکه نجنگیم باید با دشمن بسازیم و به او باج بدهیم و از اصولمان کوتاه بیائیم.» 👈 «با مردم گرسنه نمی توان جنگید» 👈 «توان نظامی خوب و لازم است، ولی اگر توان معیشتی و اقتصادی نباشد، توان نظامی به کار نمی آید» 👈 «موشک مهم است، ولی مردم مهمترند» و ... در پاسخ به این دوگانه‌سازی دروغین و فریبکارانه باید به چند نکته توجه کرد: 1⃣ اولا برخی از این افراد و جریان‌های سیاسی طوری از «زندگی» حرف می زنند و بگونه ای خود را «دلسوز مردم» نشان می دهند که گویی فقط آنها به فکر زندگی مردم هستند و دیگران ضدزندگی‌اند. جالب تر اینکه کسانی خود را دلسوز و مدافع زندگی مردم نشان می دهند که خودشان یا وابستگانشان سال‌ها در این کشور مسئولیت داشتند، حقوق‌های نجومی می‌گرفتند و با سیاست‌های اقتصادی و فرهنگی و اجتماعی غلط‌شان، حتی یک زندگی معمولی را از مردم سلب و «زندگی» را به کام مردم «تلخ» کردند؛ ازدواج و فرزندآوری را به تأخیر انداختند؛ خانه دار شدن مردم را تبدیل به آرزو کردند و ... قرآن کریم می فرماید برخی ها به دروغ طوری از «زندگی» حرف می‌زنند که انسان را به تعجب وامیدارند: «وَمِنَ النَّاسِ مَن يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَىٰ مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ؛ ﻭ ﺍﺯ ﻣﺮﺩم ﻛﺴﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﮔﻔﺘﺎﺭﺵ ﺩﺭباره ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺩﻧﻴﺎ ﺗﻮ ﺭﺍ به تعجب می اندازد، ﻭ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺩﺍﺭﺩ ﺷﺎﻫﺪ ﻣﻰﮔﻴﺮﺩ، ﺩﺭ ﺣﺎلی ﻛﻪ ﺳﺮﺳﺨﺖ‌ﺗﺮﻳﻦ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺍﺳﺖ.» (بقره: ٢٠٤) 2⃣ پیش از پرداختن به دوگانه «جنگ/زندگی» باید به چند سؤال مهم پاسخ داد. سوالاتی که پاسخ به آنها به حل این دوگانه کمک شایانی خواهد کرد؛ سوالاتی پیرامون «جنگ» و سوالاتی پیرامون «زندگی»: ۱. جنگ را چه کسانی آغاز کردند؟ ما یا دشمنان ما؟ ۲. آیا کسانی که جنگ را آغاز کردند، زبان «منطق» و «استدلال» و «قانون» را می فهمند یا فقط زبان «زور» و «قدرت» می فهمند؟ ۳. آیا دشمنان ما در صورت تسلیم شدن ما، برای ما رفاه و امنیت بیشتر رقم می زنند یا ایرانِ تسلیم شده آمریکا و اسرائیل، ایران غارت زده، ناامن و تجزیه شده و ... است؟ ۴. آیا اساساً اختلافی که منجر به جنگ شد، اختلافی «مصداقی»، «عارضی»، «موسمی» و «قابل حل» است یا اختلافی «ذاتی»، «راهبردی»، «هویتی»، «وجودی»، «دائمی» و «غیرقابل حل»؟ ۵. با دشمنی که به هیچ تعهدی پایبند نیست و هروقت دلش بخواهد و منافعش اقتضا کند تعهداتش را نقض می‌کند، خواسته‌هایش حد یقف ندارد، وسط مذاکره حمله می کند و ...، چگونه می‌توان به تفاهم رسید؟ آیا اساساً تفاهم با چنین دشمنی قابل تصور است؟ ۶. تجربه های متعدد گفت و گو و مذاکره با این دشمن به چه نتیجه‌ای رسید؟ ۷. ما به دنبال کدام نوع از «زندگی» هستیم؟ زندگی «پایدار و با ثبات» یا زندگی «معلق و ناپایدار»؟ زندگی «شرافتمندانه و عزتمندانه» یا زندگی «غیرشرافتمندانه و حقیرانه»؟ می‌خواهیم «گاو شیرده» باشیم یا «ملّت آزاده»؟ ادامه یادداشت در لینک زیر: https://eitaa.com/rasaee/29194 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee

‌ ♻️ «جهاد» برای «حیات»/ پاسخی به دوگانه سازی فریبکارانه جریان غربگرا میان «جنگ» و «زندگی»(بخش دوم) ادامه یادداشت: 🔰حمید رسایی: پاسخ‌های دقیق، عقلانی و منصفانه به این سوالات مهم، تا حد زیادی دوگانه «جنگ/زندگی» را حل می‌کند. اگر از سویی به دنبال «زندگی با ثبات، شرافتمندانه و آزادانه» هستیم و از سوی دیگر با دشمنی مواجه هستیم که فقط زبان زور و قدرت می فهمد، نه زبان منطق و قانون؛ دشمنی که سیری‌ناپذیر است و خواسته‌هایش انتها ندارد؛ به دنبال ضعیف کردن ما و غارت منابع ما و بلعیدن ماست، به هیچ تعهد و تفاهمی پایبند نیست و اختلاف ما با او ماهوی، ذاتی و وجودی است، نه مصداقی و ناشی از یک سوءتفاهم ساده و جنگ را هم او آغاز کرده نه ما، و از همه مهمتر اینکه تجربه‌های متعدد گفت و گو با او نیز همگی منجر به شکست شده، آنگاه برای داشتن زندگی باثبات، شرافتمندانه و آزادانه در مقابل چنین دشمنی که «دشمن زندگی» ماست، راهی جز جنگ و جهاد و مقاومت تا زمانی که به «بازدارندگی کامل» برسیم، باقی نمی‌ماند. این، حکم «عقل» است، نه حکم «احساس» و «عاطفه». درواقع کافی است دشمنی با چنین ویژگی هایی و زندگی با چنین ویژگی‌هایی را «تصور» کنیم، آنگاه خودبخود مبارزه و جهاد با او را «تصدیق» خواهیم کرد. به دلیل این حکم عقلانی و تجربی است که در منابع دینی ما نیز میان «جهاد» با «حیات» و «زندگی» ملازمه برقرار شده است که در ادامه به چند نمونه اشاره خواهیم کرد. امام علی بن ابی‌طالب(ع) در روایت مهمی سلامتی و امنیت که شرط ابتدایی هر «زندگی» است که با استقامت در برابر دشمن ملازم می دانند: «مَن طَلَبَ السَّلامَة لَزِمَ الإِستِقامَة؛ هر کس(فرد یا ملتی) که می‌خواهد سالم بماند (و امنیت داشته باشد)، باید استقامت ورزد.» (میزان الحکمه؛ ج۹، ص۵۹۱) همچنین زمانی که حضرت در جنگ صفین یارانشان را برای آزاد کردن آب، به نبرد با معاویه دعوت می‌کردند، فرمودند: «رَوُّوا اَلسُّيُوفَ مِنَ اَلدِّمَاءِ تَرْوَوْا مِنَ اَلْمَاءِ؛ شمشيرتان را از خون آنان سيراب كنيد تا از آب سيراب شويد.» (نهج البلاغه؛ خطبه ۵۱) «آب»، زندگی بخش است. امام(ع) در این بیان، با تشبیهی زیبا می‌فرمایند اگر می‌خواهید از «آب» سیراب شوید و «زندگی»تان ادامه یابد، باید شمشیرهایتان را از «خون» دشمن سیراب کنید. یعنی اساساً «جهاد» هرچند به‌صورت مقطعی، آسیب‌هایی ایجاد خواهد کرد، اما در بلندمدت برای جامعه، «زندگی بخش» است، نه «زندگی‌سوز». همچنین حضرت در جملات دیگری، یکی از نتیجه ترک جهاد را هجوم آوردن بلاها در زندگی و محروم شدن از عدالت و انصاف و محروم شدن از استیفای حق بیان می دارند: «فَمَنْ تَرَكَهُ رَغْبَةً عَنْهُ أَلْبَسَهُ اَللَّهُ ثَوْبَ اَلذُّلِّ وَ شَمِلَهُ اَلْبَلاَءُ وَ دُيِّثَ بِالصَّغَارِ وَ اَلْقَمَاءَةِ وَ ضُرِبَ عَلَى قَلْبِهِ بِالْإِسْهَابِ وَ أُدِيلَ اَلْحَقُّ مِنْهُ بِتَضْيِيعِ اَلْجِهَادِ وَ سِيمَ اَلْخَسْفَ وَ مُنِعَ اَلنَّصَفَ؛ هركس جهاد را خوش ندارد و آن را واگذارد، خداوند لباس خوارى بر تن او مى‌پوشاند و غرق در بلا و مصيبتش مى‌كند و به پستى و حقارت گرفتار مى‌آيد و بر قلبش پردۀ سفاهت مى‌افتد و به خاطر ضايع كردن جهاد حق از او گرفته مى‌شود و به ذلت و خوارى محكوم، و از انصاف محروم مى‌گردد.»(نهج البلاغه؛ خطبه ۲۷) همچنین حضرت در نکوهش کسانی که جهاد با دشمن را ترک می‌کنند می فرمایند: «وَ اَيْمُ اَللَّهِ لَتَحْتَلِبُنَّهَا دَماً وَ لَتُتْبِعُنَّهَا نَدَماً؛ به خدا سوگند (با اين سستى‌ها و با واگذاری میدان جنگ به معاویه و‌تن دادن به خلافت او) به جاى «شير»، «خون» خواهيد دوشيد و پشیمانی جانكاه را در پى خواهيد داشت.» (نهج البلاغه؛ خطبه ۵۶) تعبیر و تشبیه زیبای «لَتَحْتَلِبُنَّهَا دَماً»(دوشیدن خون بجای دوشیدن شیر)، می‌تواند بیانگر این نکته باشد که با ترک جهاد و واگذاری میدان جنگ به دشمن، به‌جای زندگی بهتر، زندگی پر از رنج و فقر و بدبختی خواهید داشت. خداوند در قرآن کریم «قصاص» را «حیات بخش» و «زندگی بخش» می‌داند؛ حال زمانی یک «فرد» که اقدام به قتل فرد بی گناهی می‌کند باید قصاص شود و زمانی دشمن متجاوز به یک کشور: «وَلَكُمْ فِي الْقِصَاصِ حَيَاةٌ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ؛ ﺍﻱ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﺧﺮﺩ! ﺑﺮﺍﻱ ﺷﻤﺎ ﺩﺭ ﻗﺼﺎﺹ ﻣﺎﻳﻪ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺍﺳﺖ، ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﭙﺮﻫﻴﺰﻳﺪ.» (بقره: ١٧٩) بخش اول یادداشت را اینجا بخوانید: https://eitaa.com/rasaee/29193 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee

‌ ♻️ پشت پرده حمله به یک سپر دفاعی به نام صدا و سیما 🔰 حمید رسایی: در روزهای اخیر هجمه گسترده‌ای از سوی رئیس جمهور و رئیس مجلس نسبت به صدا و سیما صورت گرفت. یکی از دوگانه‌سازی‌های روزهای اخیر در پرداختن رؤسای قوا و برخی مدیران دولتی به مسأله صدا و سیما بود. پشت‌پرده این هجمه را در سه لایه عمیقتر می‌توان بررسی کرد... ادامه یادداشت در لینک زیر: 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee

‌ ♻️ پشت پرده حمله به یک سپر دفاعی به نام صدا و سیما 🔰 حمید رسایی: صداوسیما در جنگی که ۱۲ روز و ۴۰ روزه نام گرفته، تنها رسانه‌ای بود که بدون قطعی و با وضوح کامل ایستاد. در حالی که زیرساخت‌های مخابراتی و اینترنتی‌اش هدف حملات سایبری و موشکی قرار گرفت، این سازمان با پخش لحظه‌ای اخبار، هشدارهای پدافندی و پیام‌های آرامش‌بخش، ستون فقرات آرامش روانی جامعه شد. حتی وقتی موشک‌های اسرائیل به ساختمان شیشه‌ای و برخی مراکز این سازمان اصابت کرد و چند تن از همکارانش شهید شدند، پخش زنده قطع نشد. این یعنی دشمن فهمید این رسانه دیگر صرفاً یک «تلویزیون» نیست؛ یک سپر روانی است و دلیل فشار خارجی دقیقاً همین نقطه قوت بود. آمریکا و اسرائیل وقتی مستقیماً به یک مرکز رسانه‌ای حمله نظامی می‌کنند، یعنی دیگر از اختلال در پخش یا جنگ روایت‌شناختی ناامید شده‌اند. ضربه نظامی، اقرار به شکست در جنگ نرم است. اگر صداوسیما در آن روزها ضعیف عمل کرده بود، نیازی به بمباران فیزیکی آن نبود؛ همان اختلالات سایبری کافی بود. پس حملات خارجی، گواه ملموس موفقیت است، نه نشانه ضعف. اما چرا داخلی‌ها مثل سران قوا و برخی مسئولان دولتی به یک نهاد «موفق در جنگ» فشار می‌آورند و با دوگانه‌سازی‌های خود فضا را غبارآلود می‌کردند؟ پشت‌پرده این هجمه را در سه لایه عمیق‌تر می‌توان بررسی کرد. ۱. بازی «قدرتِ روایت»؛ سیما برنده جنگ روایت‌ها شد در طول جنگ‌های ۱۲ و ۴۰ روزه، صداوسیما با مدیریت افکار عمومی، پازل خبری را طوری چید که هیچ خلأ اطلاعاتی برای سوءاستفاده دشمن باقی نگذاشت. بالطبع نتیجه این مدیریت، یعنی انحصار روایتِ رسمی از دست جریان‌های سیاسی خارج شد و به یک نهاد مستقل و مردمی سپرده شد. برخی جریانات سیاسی که عادت داشتند با شایعه و تحلیل‌های جهت‌دار، افکار عمومی را مدیریت کنند، یکباره دیدند مردم تنها به تصاویر و اخبار سیما اعتماد می‌کنند. این شکستِ راهبردی برای آنها، گرانتر از هر شکست سیاسی بود. ۲. تلاش برای بازگردادنِ گفتمانِ انفعالی و انتقام از روایت واحد جنگ تمام شد و اصلاح‌طلبانِ غربگرا که سال‌ها روی دوگانه مذاکره و تعامل با غرب یا جنگ سرمایه‌گذاری کرده بودند به یکباره پای خود را در هر دو گزینه دیدند. هم مذاکره کرده بودند و هم شاهد موشک روی میز مذاکره بوده‌اند! اینجا بود که نمایش اقتدار سیما در جنگ و پوششِ لحظه‌ایِ ایستادگیِ مردم، عملاً کارنامه‌ی انفعالیِ آنها را به چالش کشید. این جریان واداده نیاز داشت تا فضای بعد از جنگ را با «روایتِ سازش» پر کند تا ضعف‌های گفتمانی‌اش را بپوشانند، اما سیما با تصویرِ واقعیِ میدان، این فضا را برایشان تنگ کرد. از این رو، حمله به سیما، حمله به مهمترین سندِ ناکارآمدیِ خودشان بود و چه راحت برخی از سران در این دام افتادند. ۳. ابزاری برای «خفه کردنِ صدایِ ملی»؛ سناریویِ حذفِ رقیبِ بی‌طرف در نظام سیاسی ایران، معمولاً هر جریانی به دنبال «رسانه‌یِ خودش» است. اما صداوسیما با ایستادن روی خط ملی، عملاً خارج از دایره‌یِ بازی‌های جناحی عمل کرد. این برای کسانی که عادت دارند با تریبون‌های اختصاصی، حرف خود را به کرسی بنشانند، یک «خطر وجودی» محسوب می‌شود. لذا سناریویِ فعلی، حذفِ یک رقیب مستقل از میدانِ رسانه است؛ رقیبی که حتی در اوج حملاتِ دشمن، محبوبترینِ میدان بود. نتیجه نهایی: فشار جریانات داخلی به صداوسیما، نه نقدِ عملکرد، که تلاشی مذبوحانه برای بازگرداندنِ فضایِ قبل از جنگ است؛ فضایی که در آن، هر جریانی می‌توانست با روایتِ خود، مردم را مدیریت کند. سیما با نمایشِ وحدت ملی، این بازی را بر هم زد و حالا هر یک ازاین چهره‌ها به دلیلی به دنبالِ شکستنِ این سدِّ دفاعی هستند تا بار دیگر، افکار عمومی را به انحصارِ خود درآورند. 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee

‌ ♻️ حمید رسایی در جمع فعالان سیاسی پارس آباد اردبیل: هر وحدتی ارزش نیست‌/ وحدت باید ریشه قابل اتکا داشته باشد/ قرآن اول تأکید می‌کند روی وحدت حول "حبل‌الله" بعدا می‌گوید "و لا تفرقوا"/ تفرقه از حبل الله غلط است. 👈 این بیانات رهبر شهید را ببینید: eitaa.com/rasaee/29237 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee

‌ ♻️ پاسخ رسایی به اظهارات پزشکیان: آقای رئیس جمهور! یار دوازدهم دشمن نشوید جنگ و صلح از اختیارات نائب امام زمان است، از رئیس جمهوری که در هفته اول جنگ از دشمنی که متجاوز است، عذرخواهی می‌کند، اظهارنظر درباره جنگ و صلح پذیرفته نیست. 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee

‌ ♻️ اظهارات متفاوت رسایی در جمع فعالان سیاسی پارس آباد اردبیل: عدم کفایت سیاسی به معنی ضد انقلاب بودن نیست/ اظهارات علنی رئیس جمهور درباره لزوم پایان جنگ و تعیین زمان که الان بهترین زمان پایان جنگ است، نوعی فشار بر رهبری است/ جنگ و صلح از اختیارات رهبری است نه رئیس دولت/ پزشکیان می‌گوید نمی‌تواند اگر کسی نمی‌تواند باید صادقانه صندلی را تحویل دهد/ پزشکیان، شورای نگهبان و بخشی از مردم فکر می‌کردند می‌تواند، حالا مشخص شده نمی‌تواند، آیا باید دو سال سینه‌خیز برویم! 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee

‌ ♻️ سلام و صلوات خداوند بر محمد و آل محمد/ عید میلاد نبی مکرم اسلام (ص) و امام صادق (ع) بر شما مبارک 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee