دیوانه بودن را با تمام تراژدی‌هایش دوست می‌دارم :) #دیوانگی

. یکبار که درگیر یک کل کل علمی-اینستاگرامی شده بودم. دکتر شاهقاسمی صدایم زد و گفت:«علم بزرگه و ما کوچیک، وقت نداریم سر این چیزا هدر بدیم!» بعد از آن روز به بعد دیگر تلاشی برای آنکه در فضای مجازی حرف علمی جدی بزنم نکردم. دیشب که داشتم فکر می‌کردم درباره‌ی فلان موزیک ویدیو یادداشت بنویسم یا نه، جواب فلانی که درباره‌ی علی لاریجانی لاطائلات گفته را بدهم. با خودم گفتم:«مگه چند تا ماه رمضون داری تو زندگیت که صرف این‌ها کنی؟» من فردگرا نشده‌ام! برعکس معتقدم فردگرایی رمز موفقیت تمام «شر»های عالم است. اما ما برای جامعه هم که نشده نیاز داریم در تحلیل، در توضیح، در دعوا اسراف نکنیم... نه اینکه تحلیل فلان موسیقی و جواب فلان شبه رجل سیاسی اسراف باشد، نه! حالا و در مهمانی به این مهمی، وقت این حرف‌ها نیست... هدی محمدی پنج رمضان ۱۴۴۶

#شب‌جمعه #نجفیات آخ تمامِ حاجتم این ماه، دیدن نجف است..

آره اتمسفری که توش رفاقت، زندگی، کار یا رفت و آمد می‌کنیم خیلی مهم و تأثیرگذاره. اما مهم‌تر از اون، قدرت ذهن شماست. #آینه

فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ پس هنگامی که تصمیم گرفتی، بر خدا توکل کن. سوره آل عمران، آیه ۱۵۹ + خیلی مهمه. خیلی! تو فقط تا زمانی که تصمیم بگیری کاریو انجام بدی یا نه، فرصت داری که دودوتا چهارتا کنی، تهدیدها و فرصت ها رو بررسی کنی، مشورت بگیری، شک کنی، دودل بشی، به نتایجش فکر کنی، استخاره بگیری و هزارتا چیز دیگه، امّااااا دقیقا لحظه‌ی بعد از تصمیم گیری دور همه‌ی اینا رو خط میکشی، به خدا توکل میکنی و فقط اون تصمیم رو عملی می‌کنی! همین. فقط انجامش میدی و به هیچ ندای منفی‌ای اجازه‌ی ورود، مدیریت و تسلط به ذهنت رو نمی‌دی! افتاد؟ #آینه

#نجفیات آخ از اولِ سال دلتنگِ هوای نجفم :)

بیکار شدین، ابوحمزه بشنوید.. برای گرم شدن قلب، ابوحمزه بشنوید.. جاری شدن اشک میخواین، #ابوحمزه بشنوید.. برای یک دل شدن با آقا زین العابدین، ابوحمزه بشنوید.. برای یادگرفتن زیبا حرف زدن با خدا، ابوحمزه بشنوید.. ابو حمزه کشنده‌ست :)

من اگه #علی نباشه بیچاره‌م..

هبه کن بر گدا.. #نجفیات

#نجفیات خمار باده‌ی عشقم دوای من نجف است..

نان اگر پُخت خدیجه که نبی میل کند در خمیرش سرِ هر وردنه می‌گفت علی... یاعلی! از تو مدد..

رهبر انقلاب در دیدار رمضانی دانشجویان: یکی از توصیه‌های من این است که بعضی از ایرادها و انتقادهای دانشجویان به مسئولان بر اثر بی‌اطلاعی است. چرا؟ مثلاً فرض کنید وعده‌ی صادق در فلان وقت انجام نگرفت و فلان وقت انجام گرفت. اگر در فلان وقت انجام میگرفت، فلان حادثه اتفاق نمی‌افتاد. خب، درست نیست این؛ این درست نیست. آن کسانی که متصدی این کارها هستند به انقلاب دلبستگی‌شان، وابستگی‌شان، عشقشان و آمادگی‌شان کمتر از من و شما نیست، نمیشود متهم کرد. محاسبه دارند، حساب دارند و با محاسبه کار میکنند. آنچه که انجام میدهند، اگر شما هم جای آنها بودید، همین کار را انجام میدادید. این احتمال را همیشه در ذهنتان داشته باشید. متهم نکنید افراد را. من سال گذشته یکی از توصیه‌هایم این بود که انتقاد کنید، نقد اشکال ندارد. منتها نقد کردن با تهمت زدن فرق میکند. مراقب باشید وقتی نقد میکنید، کسی را متهم نکنید. سؤال مطرح بشود اشکال ندارد، سؤال مطرح بشود، ابهام مطرح بشود و فرصت جواب دادن بوجود بیاید. گاهی هست که بعضی از سؤالات را طرف جواب هم نمیتواند بدهد، یعنی فرصت جواب ندارد یا امکان جواب دادن نیست نسبت به این قضیه. اینطور موارد حتی ابهام را مطرح هم نکنید. در انتقادها مراقب باشید بن‌بست‌نمایی نشود.