نیا؛ اینجا برای تنت، نیزه تیز می‌کنند...

آه این سرزمین کجاست که از آن، بوی خون آشنایانم را استشمام می‌کنم؟

عطر سیب، جلوتر از خودت به خرابه رسیده. حالا برای عزیز از راه رسیده‌ام، چگونه این ویرانه را آذین کنم؟

بهشت کجا به صفای آغوشِ تو رسد؟

بزرگ شده‌ام. می‌بینی عمو جان؟ سپر شدن را خوب بلدم...

آه چقدر چون پدرت راه می‌روی چگونه بی‌زره به میدان فرستمت؟

جان طفلم را گرفتی یا مرا؟

کنار تنت، جان می‌کَنم. ولدی، علی... ولدی علی...

برس و نگذار حسین، تنها راهی قتلگاه شود...

امامِ مهربان ما را، امام بچگی‌های ما را به قتلگاه بردند...

گفتم به نظرت امام حسین من رو هم دوست داره؟ گفت امام حسین به قتلگاه رفت تا دست ماها رو بگیره. ماهایی که گناهکاریم، خسته‌ایم، پشیمونیم و راه‌ گم‌کرده. و من فکر کردم که امام حسین، حالا ازم چی می‌خواد؟ امام حسین به قتلگاه رفت تا من چیکار کنم برای اسلام؟ تا من به چی تبدیل بشم؟ و برای چی تلاش کنم؟

با حب تو، تا عرشِ خدا پر می‌گیریم... یاحسین🖤