‌ داشتیم از درمان رفاقت‌زدگی می‌گفتیم تا مورد دوم هم باهم پیش رفتیم ✅ بریم سراغ چند مورد دیگه‌ای که مونده ‌

‌ 3️⃣ بازتعریف مرزها و انتظارات ‌ خیلی از دوستی‌ها به‌خاطر دلخوری از بین نمیرن به‌خاطر ابهام در وجود مرزها از بین میرن... 😔 ‌

‌ وقتی یکی زیادی در دسترسه یا از خودش غافله، به تدریج یا رنجیده میشه یا خسته... 😣 باید از خودت بپرسی که: از این رفاقت چی می‌خوام و چی نمی‌خوام؟! 🤔 🚫 مرز گذاشتن، دیوار کشی نیست 🌟 نقشه‌ی احترام به یک رفاقته... ‌

‌ 4️⃣ قدردانی از گذشته؛ بدون شماتت 👈 برای احیای رفاقت باید از خاطرات خوب کمک گرفت، نه از اتفاقات بد... ‌

‌ 👌 یادآوری روزهای قشنگ مثل آب ریختن روی آتیشه... ● اما شرطش اینه که در کنارِ قدردانی، هیچ نقدی بیان نشه! گفتن چیزایی مثل: «اون موقع خیلی خوب بودی، ولی بعدش خراب شدی» ممنوعه ⚠️🚫 ‌

‌ یادت باشه که قدردانی خالص قلب رو باز می‌کنه و شماتت، در رو می‌بنده🚪 ‌

‌ 5️⃣ استراحت موقت اما محترمانه 👈 بعضی دوستی‌ها فقط نیاز به تنفس دارند تا خودشون رو دوباره بتونن بسازند... ‌

‌ ➕ گاهی بهترین مرهم، فاصله‌ی کوتاهیه که در اون فاصله هرکسی خودش رو بازتعریف می‌کنه... ♻️ اما شرطش احترام و شفافیتِ زمانیه مثلاً بگیم: «یه مدتِ کوتاه می‌خوام بیشتر تمرکز کنم روی خودم، ولی در جریان باش که هنوز برام عزیزی.» ☺️ 🌱 این یعنی قطع رابطه نکردیم و حرمت دوستی رو در دوران بازسازی حفظ کردیم ✨ ‌

‌ ✅ اینم از مبحث رفاقت‌زدگی جمع‌بندی مون این میشه که: ● رفاقت‌زدگی درمان داره اما تلاش دوطرفه می‌خواد ● درمانش نه با سکوت و نه با فاصله‌ی بی‌دلیل انجام نمیشه بلکه با صداقت، رشد و احترام دوباره شکل می‌گیره ● رفاقت زمانی برمی‌گرده که هر دو نفر تصمیم بگیرن نسخه‌ی جدیدی از خودشون رو وارد دوستی کنن، نه اینکه نسخه‌های قبلی و آدم‌های سابق و قبلی رو مجدد تکرار کنند...! ‌

‌ یادت باشه که رفیقات رو هیچ‌وقت الکی دور نندازی! ممکنه بعداً پشیمون بشی... 🥲👋 ‌

‌ ☔️ اول هفته‌ی بارونیِ پاییزی‌تون بخیر و خوشی ‌