دوست دارم از او بنویسم، اما حیا…
حیا مانند پردهای لطیف و نقرهای، میان دل و
قلمم آویزان شده.
نه اجازه میدهد از لبخندهایش بگویم،
نه از آن نگاههای آرامِ پرهیبت که تا اعماق
وجودم نفوذ کردهاند.
مینویسم بینام، بینشان…
اما هر واژهام، بوی او را دارد؛
مانندِ دفتری که باران خورده، اما نام قطرهها را نمیداند ..
اگر زنها در صفوف مقدم حضور خودشان را
تقویت کنند و ادامه بدهند، پیروزیها یکی پس
از دیگری نصیب آنها خواهد شد. در این هیچ
تردیدی نیست .
- سیدعلیحسینیِخامنهای ‘