امسالم گذشت. یه سال دیگه بهارو دیدم،صدای گنجیشکا رو شنیدم،قدم زدم،آسمونو دیدم،زندگی کردم،گریه کردم،خندیدم،جنگو صدایِ جنگنده و انفجارو تجربه کردم،اما هنوز زندم؛ خدایا شکرت بابتِ این همه تجربه و سالایی که زندگی کردم. و در آخر تولدم مبارکک :)) تولدت مبارک ریحانه ای که این همه سال من اذیتت کردمو تو با من ساختی .

زیبایی غروبِ بیست و هشتم اردی‌بهشت.

اینم از امروز اینم از نفسای آخر اردی‌بهشت

آسمون الان اخماش توهمه عصاب نداره

خب،ممنون که بودید و حرف زدیم .

بیا باهم لواشک بخوریم،شاید بتونیم از پس این روزا بر بیایم .

دلتنگی مگه تو چی معنا میشه جز اینکه آدم یواش یواش،کم کم،درد میکشه و نباید به روی خودش بیاره ؟

اگه یه روزی کنارم نشستی قول نمیدم گریه نکنم،اشکال نداره؟