هر وقت با پوزخند گناهاتو یادت انداختن بگو:
و بعضیها خدا را در اعماق گناهان خود یافتند...
چقدر دلِ منو زیر این بیرق شکستید و چقدر به چشم دیدین که نمُردید تا تاوان پس دادید. من به درک! دلتون برای عاقبت خودتون بسوزه...
- چگونه می شود اما به زیر زخمِ زبان ها
نیاز داشته باشم به مرهم و تو نباشی؟!
«دچارِ درد نبودن» رو یادم رفته. وقتی درد خاصی توزندگیم نیست حس میکنم یه جای کار مشکل داره. همیشه باید در حال گلاویزبودن با یه رنج عضلهساز واسه روح لاغرمردنیم باشم.
حالا همش از هیتها هم نگیم.
یکی از جانبازان جنگِ اخیر بهم هفته پیش نامه داده بود. چقدر قلبم شفا گرفت باهاش.
چقدر شارژ شدم که یه رزمنده ی جنگ رمضان اینجوری داره بهم افتخار میکنه.
بذارید نشونش بدم بهتون
گرافاتشوریدهیکگیاهسمی
حالا همش از هیتها هم نگیم. یکی از جانبازان جنگِ اخیر بهم هفته پیش نامه داده بود. چقدر قلبم شفا گرفت
مجروح سوختگی شده بودن تو جنگ...
قلبم بال درآورد وقتی دیدم نامه برام نوشتن. تموم زخمهای روحم موقعی که هفته پیش خوندمش ترمیم شد.