پلوتوییهایِبیخانمان؛
+ my lovely friends
جهان پر از رنج است اما همچنان درختان گیلاس شکوفه می دهند🤷🏻♀
آرزو میكردم
تو را
در روزگار ديگرى میدیدم
روزگاری كه گنجشكان حاكم بودند
آهوان
پلیكانها
يا پريانِ دريایی
نقاشان
موسیقیدان ها
شاعران
عاشقان
کودکان
و یا دیوانهها
در روزگار شارل آیزنهاور
و ژولیت گريكو
و پل الوا
و پابلو نرودا
و چارلى چاپلین
و سيد درويش
و نجيب الريحاني
آرزو میکردم
باتو شام میخوردم
شبى در فلورانس
آنجا که پیکرهی ميكل آنژ
هنوز هم
شام آخر را
با جهانگردان
قسمت میکنند
در روزگاری
که شمیم کتاب
شمیم یاسمن
و شمیم آزادي را
بیشتر حس میکرد.
نزار قبّانی
بعضی وقتا فقط یه«خب که چی؟»نجاتت می ده.
این دنیا رو می بینی؟
تو فقط به سیاره خودمون نگاه کن،این چیزا برای این دنیا خیلی خیلی کوچیکه.
بابام یه تسبیح گرفته دستش بعد نصیحتای پدربزرگی میکنه😭
خیلی کوچولوعه🤏😭