پاریس، ۱۰ نوامبر ۱۸۸۶ : «می‌روم بخوابم، خرد و خسته‌ام؛ تمام بعدازظهر بی‌محابا گریستم؛ تو را بیش‌تر در آغوش می‌گیرم، تو هم بیش از پیش دوستم بدار، چون غمگین‌ام.» - از میان نامه‌ی ژرژ ساند به گوستاو فلوبر. @righteous_1 | °•شاید یه حق‌گو

اولین هر کسی بود خیلی لذت بخشه ، مثلا اگه اتفاقی بیوفته اولین نفری که بهش میگه تو باشی ، وقتی یه کاری میکنه واکنش تورو تو ذهنش باز سازی کنه اول . وقتی تصمیم میگیره اول شرایط تورو بسنجه ، وقتی میخواد بیرون بره اول سعی کنه با تو هماهنگ کنه بره بیرون... ما که تا حالا اولین کسی نبودیم ، ولی اگه شما هستید قدر این موقعیت رو بدونید -دریا @righteous_1 | °•شاید یه حق‌گو

ولی دوستان بهرحال باید اینو پذیرفت که اکثر اوقات اصن تقصیر طرف مقابل نیست، فقط ما بیشتر از چیزی که باید روش حساب باز کرده بودیم. @righteous_1 | °•شاید یه حق‌گو

"دُژَم" یه کلمۀ فارسی اصیله که متأسفانه کاربرد خودشو از دست داده. یعنی کسی که هم‌زمان خشمگین، غمگینه و دلتنگه... @righteous_1 | °•شاید یه حق‌گو

وای دقیقا😂🤌🏻 @righteous_1 | °•شاید یه حق‌گو

شعری که زندگیمو عوض کرد..

هیچ پیامی آخرین پیام نیست و هیچ عابری آخرین عابر . کسی مانده است که خواهد آمد. باور کن! کسی که امکان آمدن را زنده نگه می‌دارد. بنشین به انتظار! 👤نادرابراهيمی @righteous_1 | °•شاید یه حق‌گو

تولدتت مبارک ای کسی تکیه به دیوار کعبه خواهی زد و فریاد انا مهدی تورا جهانی خواهد شنید!