پیشنهاد بنده به شما اینه که کوه نباشید و دل ببندید. کوه بودن یعنی سنگ بودن، یعنی سرد بودن. ولی ما آدمیم، نه سنگ. دل بستن، عشق ورزیدن، شکستن و گریه کردن، جزء ذات انسان بودنه. ): آدما پای رفتن دارن و احساس تعلق به چیزایی که دوستش دارن،وگرنه مگه بازم ادمن؟

«همین آقا. فرانسوا رابله. شاعر بود. آخرین کلماتش این بود:"من به جستجوی شاید بزرگ می‌روم. " منم برای همین می‌خوام برم. چون نمی‌خوام تا دم مرگم برای شروع جست جو و پیدا کردن شایدِ بزرگ صبر کنم.»

‐𝘥𝘪𝘯𝘨 𝘥𝘪𝘯𝘨 ✶ دالی! این پیام رو فور بزنید به چنل‌هاتون و تگ‌تون به همراه یکی از این سه جهان به دست هرمس بسپارین تا: رزی: طبق وایب چنلتون یه اوسی از اون جهانی که انتخاب کردید بکشه و همراه با lore‌ش بهتون تقدیم کنه. ویدار: یه آهنگ براساس هویت کلی اون اوسی‌تون و یه آهنگ براساس یه بخشی از زندگی اون اوسی‌ بهتون بده و بگه چرا این آهنگارو انتخاب کرده. 𝓗𝖾𝗋𝗆𝖾𝗌 | نکته.