#سؤال‌مخاطب سلام چند سال پیش عشق دوران بچگیمو از دست دادم، فکر میکردم میتونم کنار بیام با زندگی. بعد این همه مدت از رفتنش احساس میکنم دیگه غمی ناراحتم نمیکنه اصلا نمیدونم این خوبه که حادثه های غمگین خیلی ناراحتم نمیکنه یا بده ینی قوی هستم یا نه یه اشکالی هست. این حالات برای من نا آشناس. میشه پاسخ بدین ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ کانال: کلینیک روانشناسی روحان ✍️چالشها و سوالات رو اینجا 👇با مشاوران مرکز روحان در میون بگذارید https://eitaayar.ir/anonymous/WI35.v15OFs ----------------------------------------- 🆔https://eitaa.com/rohanctr #روحان_طراوت‌_جآن🪴

💠آقای مجتبی حافظی دکتری روانشناسی پاسخ می‌دهد✍ سلام همین که شما بعد گذشت چند سال، درگیر این موضوع هستید، مشخصه که عشق و علاقه خیلی عمیقی رو تجربه کردین. برای پاسخ به این سوال، نیازمند اطلاعات خیلی بیشتری از شما هستیم. ولی چند نکته رو خدمتتون عرض میکنم: احتمال داره سوگ قبلی که شما تجربه کردید، هنوز حل نشده باشه. اینکه الان حس میکنید غم رو عمیق احساس نمیکنید میتونه یه مکانیسم دفاعی باشه که ذهن شما ایجاد میکنه برای اینکه اون سوگ حل نشده قبلی رو باهاش درگیر خیلی نشید. به این معنا که ذهن برای محافظت از خودش در برابر اضطراب بیش از حد، به صورت ناخودآگاه خودش رو «کند» یا «بی‌حس» می‌کنه. که حتما باید حل بشه، درباره اش صحبت بشه و هیجانی از اون عشق از دست رفته باقی نمونه. یعنی شما به پذیرش برسید. پذیرش به این معناست که یاد گرفتیم که واقعیت رو بپذیریم و با وجود اون، به زندگی خود ادامه بدیم. خاطرات در ذهن میمونن، اما تیزی و درد شدید اولیه خودشون رو دست می‌دن. گاهی ما فکر میکنیم که اون غم از دست دادن تموم شده، ولی واقعا در ناخودآگاه ما هست و درگیرش هستیم و ممکنه این جریان که، دیگه غمی ناراحتتون نمیکنه، بخاطر همین سوگی که هنوز در ناخودآگاه شما حل نشده. و اینکه اگر این بی حسی مربوط به تمام جریانات زندگی بشه و خیلی طولانی بشه میتونه خطرناک باشه. یعنی عملکرد شما رو مختل کنه. یا از اون چیزهایی که قبلا لذت میبردید، دیگه لذت نبرید. خب این به معنی رفتن به سمت افسردگی بالینی هستش. و این هم ممکنه که تجربه اون فقدان باعث شده دیدگاه شما به زندگی و غم‌ها عوض بشه. شاید حالا چیزهایی که قبلاً خیلی برای شما مهم بودن، دیگه اون‌قدرها به نظر شما بزرگ نمیان. البته که این فرض می‌تونه نشانه رشد شخصی و یه جور بلوغ احساسی شما باشه. به شرطی که جریان زندگی شما کاملا عادی پیش بره، از چیزهای مختلفی که قبلا لذت میبردید الان هم لذت ببرید و صرفا بحث این باشه که اتفاقات کمتر غمگینتون میکنه. اینکه این حالت خوبه یا بد هم بستگی به این داره که چطور روی زندگی شما اثر گذاشته و کدوم یک از حالتهای بالا باشه. #پاسخ‌مشاوران 🆔https://eitaa.com/rohanctr #روحان_طراوت‌_جآن🪴

♡•° دستے تڪان بده! بہ ؏ــشـــــــق، سلامے دوبارہ ڪن! لبخند بزن! روز، آغاز ماجراست ...💕 🆔https://eitaa.com/rohanctr #روحان_طراوت‌_جآن🪴

دو مهارت کلیدی و پرکاربرد در تعاملات بین فردی انسانها👌 ✅ قاطعیت ✅ حل تعارض با ما در کارگاه مهارتهای زندگی با تدریس عاااالی و کاربردی 💠خانم مریم شبرنگ دکتری روانشناسی به خوبی مهارتهای قاطعیت و مذاکره و حل تعارض رو یاد می‌گیرید و به یک فرد مسلط و کاریزما تبدیل می‌شید ✍جهت ثبت نام به آیدی آموزش روحان مراجعه کنید @rohanctr_ed 🆔https://eitaa.com/rohanctr #روحان_طراوت‌_جآن🪴

#سؤال‌مخاطب سلام من وقتی وارد جمعی میشوم یا بخوام تلفن جواب بدم یا کلا موقعیت های اجتماعی دچار اظطراب و هیجان زیادی میشوم سعی میکنم خودمو کنترل کنم ولی بازم نتونستم خیلی موفق بشم لطفاً کمکم کنید . ۲۹ ساله مجرد و خانم هستم. این مشکل رو در کلاس درس دیگر کارگاه های آموزشی هم دارم. ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ کانال: کلینیک روانشناسی روحان ✍️چالشها و سوالات رو اینجا 👇با مشاوران مرکز روحان در میون بگذارید https://eitaayar.ir/anonymous/WI35.v15OFs ----------------------------------------- 🆔https://eitaa.com/rohanctr #روحان_طراوت‌_جآن🪴

💠خانم لیلا سروده دکتری روانشناسی پاسخ می‌دهد ✍ سلام 🌹 چیزی که توصیف کردید با «اضطراب اجتماعی» (یا همان Social Anxiety) شباهت زیادی دارد. این مشکل در افراد زیادی وجود دارد و قابل درمان است، پس تنها نیستید و می‌توانید با تمرین و روش‌های علمی آن را مدیریت کنید. چند نکته مهم برای شروع: 1. پذیرش اضطراب اینکه در جمع کمی مضطرب شوید طبیعی است. تلاش برای حذف کامل اضطراب اغلب نتیجه برعکس می‌دهد. به جای حذف، یاد بگیرید آن را مدیریت کنید. 2. تمرین آرام‌سازی بدن نفس عمیق دیافراگمی: به آرامی از بینی نفس بکشید، ۳ ثانیه نگه دارید، سپس از دهان بیرون دهید. قبل از ورود به جمع یا جواب دادن تلفن، چند بار این کار را انجام دهید. 3. شروع با موقعیت‌های کوچک به جای رفتن مستقیم سراغ موقعیت‌های بزرگ (کلاس یا جمع زیاد)، از موقعیت‌های ساده‌تر شروع کنید؛ مثلاً پرسیدن ساعت از یک نفر یا سلام کردن به فروشنده. این کار باعث می‌شود ذهنتان به مرور یاد بگیرد که خطر واقعی وجود ندارد. ۴.برای برطرف کردن این مشکل لازمه با درمانگر در این حوزه تخصص دارند، جلساتی داشته باشید، چون برای کاهش علایم نیاز به انجام تکنیکهای ذهنی و رفتاری کاربردی است. #پاسخ‌مشاوران 🆔https://eitaa.com/rohanctr #روحان_طراوت‌_جآن🪴

❤️السلام_علیك_یا_اباعبدالله_الحسین #شب_جمعه_است_هوایت_نکنم_می_میرم 🆔https://eitaa.com/rohanctr #روحان_طراوت‌_جآن🪴

نومید مَشو ز چاره جُستن کز دانه شگفت نیست رُستن🌱 #نظامی 🆔https://eitaa.com/rohanctr #روحان_طراوت‌_جآن🪴

صبر کردن نوعی تلاشه صبر لازمه ی رشد کردنه👌 حتی طبیعت هم توی مسیر رشدش، صبر داره صبر رو جدی بگیرید ...🌱 🆔https://eitaa.com/rohanctr #روحان_طراوت‌_جآن🪴

#سؤال‌مخاطب سلام و درود... من در حال حاضر دانشجوی ترم سه روانشناسی هستم و یه مسئله‌ای خیلی ذهنم رو درگیر کرده. متاسفانه کودکی و نوجوانی سخت و پرحادثه‌ای داشتم که باعث شده حتی با وجود روند تراپی نسبت به یه سری واژه ها فوق العاده حساس باشم و برام باعث فلش بک به گذشته بشن، طوری که مثل همون ایام آشفته می‌شم...در کل رشته‌م و کمک کردن به آدم ها رو خیلی دوست دارم و به تبع میزان مطالعه‌ بالایی هم دارم. این تکرار اون چالشی که گفتم رو بیشتر می‌کنه و گاهی من رو تا چند روز از کار می‌ندازه! هرچند می‌دونم احتمالا پتانسیل روانی درمانگر اختلالات شدن رو ندارم، اما برای ادامه دادن این رشته هم کمی شک کردم. از طرفی به قسمت های زیادیش با تمام وجود علاقه‌مندم و از سمت دیگه به مقداریش آلرژی بدی دارم! ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ کانال: کلینیک روانشناسی روحان ✍️چالشها و سوالات رو اینجا 👇با مشاوران مرکز روحان در میون بگذارید https://eitaayar.ir/anonymous/WI35.v15OFs ----------------------------------------- 🆔https://eitaa.com/rohanctr #روحان_طراوت‌_جآن🪴

💠خانم لیلا سروده دکتری روانشناسی پاسخ می‌دهد✍ سلام دوست عزیز 🌱 خیلی خوب و ارزشمنده که اینقدر شفاف با خودت و دیگران مواجه می‌شی. چیزی که توصیف کردی تجربه‌ایه که بعضی دانشجوهای روانشناسی و حتی درمانگرهای در حال آموزش هم باهاش روبه‌رو میشن: برخورد با محتوایی که به خاطر گذشته‌ی شخصی، مثل ماشه‌ی یک فلش‌بک عمل می‌کنه. اینکه الان می‌تونی این موضوع رو تشخیص بدی و درک کنی، خودش یک نشونه‌ی بلوغ و بینش بالاست. 🔹 چند نکته‌ای که شاید بهت کمک کنه: ۱. روانشناسی فقط درمان اختلالات نیست. خیلی‌ها فکر می‌کنن انتخاب این رشته مساوی با کار کردن در خط مقدم اختلالات شدید و آسیب‌های روانیه، ولی شاخه‌های زیادی هست که کمتر بار هیجانی دارن: روانشناسی تربیتی و یادگیری روانشناسی مثبت‌نگر و رشد فردی این‌ها همه راه‌هایی هستن که میشه توشون متمرکز شد و همچنان در رشته موند، بدون اینکه دائم با محرک‌های آسیب‌زای شخصی روبه‌رو باشی. ۲. شفافیت درباره‌ی محرک‌ها نقطه‌ی قوت توئه. خیلی‌ها دیر متوجه این حساسیت‌ها می‌شن، ولی تو الان می‌دونی کجاها آسیب‌پذیری. این یعنی می‌تونی آگاهانه‌تر مسیرت رو انتخاب کنی، و حتی در آینده برای مراجع‌هات الگوی مراقبت از خود باشه ۳. ترمیم شخصی و حرفه‌ای می‌تونن همزمان پیش برن. در تراپی با درمانگرت می‌تونی به‌صورت تدریجی روی همین «آلرژی‌ها» کار کنی، نه برای اینکه خودت رو مجبور به درمانگر اختلال شدن کنی، بلکه برای اینکه رنج کمتری از این محرک‌ها ببری. ۴. لازم نیست همه‌ی حوزه‌ها رو پوشش بدی. یک روانشناس خوب کسیه که بدونه در چه زمینه‌ای توانمند و امن‌تره. محدودیت داشتن نقطه‌ضعف نیست؛ برعکس نشونه‌ی حرفه‌ای‌بودنه. ۵. بازتعریف مسیر. به جای اینکه دائم فکر کنی «شاید من نمی‌تونم درمانگر باشم»، می‌تونی از خودت بپرسی: «کدوم بخش از روانشناسی برای من بیشترین معنا، کمترین آسیب و بیشترین انرژی رو داره؟» #پاسخ‌مشاوران 🆔https://eitaa.com/rohanctr #روحان_طراوت‌_جان🪴