زندگی یطوریه که یهو سر یه چیز ذوق میکنی که فقط برا تو جالبه و دوستی هم که برای اونم جالبه کنارت نیست و ارتباطمون کمه(:
و اینطوری مات میمونی که به کی نشون بدم باهم ذوق کنیم؟
گاهی وقت ها ما حسرت چیزهایی رو میخوریم که داریم،
جالبه نه؟
از کجا فهمیدم؟ موهام بچه که بودم فر بود بعد موهای داداشم صاف و حالت دار
بزرگتر که شدیم من از موهام بدم میومد پس خیلی کار کردم تا صاف بشه و خب حالت دار شد در این زمان موهای داداشم فر شدن و من اینطور بودم که چرا موهای من فر نیست و حسرت میخوردم
عجیبه نه؟
و خب الان خوشحالم که موهام به ریشه خودشون دارن برمیگردن و من تلاشی برای مخفی کردن خودم بخاطر دیگران نمیکنم(:
درنهایت زندگی خیلی عجیبه!
و خب انگار یه حس غریبی که داشتم رفته
انگار واقعنی دارم به اصل خودم برمیگردم((((((:
لذت بخشه