باران؛
میراث خانوادگی ما بود،کوچک که بودم از سقف خانهی ما میچکید،بزرگ که شدم از چشمانم...
ر࣫͝وناک𐙚ִִ
تویِ زبان لری به اشک میگیم خَرس.
تو زبان لری به دماغ میگیم فیر یا نُفت.
ر࣫͝وناک𐙚ִִ
لری گوش ندیم یعنی؟
گل خدا دونه از همو اول، بین همه ی گلل مو تونه خواسم=)