قطراتِ اشک با پوزخندی که بر روی لب داشتند از گوشه ی چشمش رها شده و بر روی تخت می افتادند

روی تخت دراز کشیده بود و اشک میریخت:)

شاید به کمی محبت؛ و شاید هم به دو گوش شنوا احتیاج داشت

کسی را نداشت که مرحم زخم هایش شود و با دستی پر از محبت؛اشک هایِ پر از غمش را پاک کند

پس دستان لرزانش را برروی چشمانِ بیقرارش کشیدو لبخندی کوچک بر روی لب نهاد :)

بعد هم کاموا و قلابش را بر داشت و غم را بافت:)

این کار را آنقدر تکرار کرده بود که از بافتن بیزار شده بود؛💔

نیازمندی ها؟ یه همچین جایی.

کاش زود تر میفهمیدم:)؛

https://harfeto.timefriend.net/17015360544377 خب،خب این یه چالش خیلی کوچولوعه که برای ممبر هاست🤏🥲 خب بیاید بگید اگه یه ساعت زمان داشتید که شمارو میبرد به زمان کودکیتون و ورژن کودک خودتون رو میدید و اگه برید به زمان بزرگسالیتون چی به اون ورژن کوچیکتر و بزرگ تر خودتون میگفتید؟ _منتظرم همتون رو بشنوم:)🍃 امشب به همشون جواب داده میشه🤝🫂