چقد من

لحظه‌های ما، تو و من و غباری که از پنجره ناله می‌کند این لحظه‌ها ؟ آری دنیای من است؛ اما جایِ یک چای، کتاب و لبخندی بر روی صورتِ چروکیده‌ات خالی‌ست... پس باشد که دل‌هایمان ز درون شاد، لحظه‌هایمان تابناک از نورِ خورشید و امروزهایمان فرح‌بخشِ آینده. پیروز باشید، شب بخیرر با تشکر فراوان از سازمان محیط زیست

درکوچه‌ی لیلا گذر خار و خسان نیست مجنون نشود، هرکه ندارد جگرعشق...

باکم از کشته شدن نیست ، از آن می‌ترسم که هنوزم رمقی باشد و قاتل برود .. :)

-

محو چشمان تو هرکس بشود، می‌بازد درد سختی‌ست به زندانِ نگاه افتادن

:))))

گاهی غم توی صدای یه غریبه هم میتونه از درون تو رو متلاشی کنه!

مثلا ممبرامون 444 بشن.