شاید دلت نخواد من پیشت باشم ولی..یروزی آروزی اینکه از من یه سوال بپرسی و من سرد جوابتو بدم رو دلت میمونه...

وقتی که بهم نگاه میکنه:>>>

ر:

-

بخند جانِ من خنده‌هایت التیام گریه‌هایممم

در دنیای دیگری به سر می برد ... در دنیای کتاب هایش ؛ خب سلامممم... اینک ما و تقدیمی بعد امتحانا . این تقدیمی از کتاب « حرفایی کاش میزدم » هست و اینجوریه که شما از بین ۱ تا ۲۵۶ یک عددی رو انتخاب میکنید و من بهتون طبق عددی انتخاب کردید یکی از صفحه های کتاب رو تقدیم میکنم ✨🌻. جالینکی دیگه ایگنور نکنید و از این حرفا 🤌.

۷۹

حقیقت اینه که من هیچوقت نبودم؛ در نهایت تمام حرف هایش را از روی کیبورد پاک کرد و به یادآورد قرارش با خودش را .

چرا وقتی به خودمان می‌رسیم یکاریش میکنیم وجود ندارد؟