ما آدما اینطوری هستیم که سگ دُو میزنیم[کنایه از سعی و تلاش زیاد] برای رسیدن به موقعیتی
وقتی رسیدیم به اون هدف و اون موقعیت و حالا هر چیز دیگه
میبینیم نه بابا اینجا هم خبری نبوده و کم کم بادِ شوق و اشتیاقمون خالی میشه و دوباره هوُلُ و ولای رسیدن به یه چیز تازه تر و جدید تر میزنه به سرمون و خلاصه این چرخه همین طور ادامه داره...
انگار انسان سیر نمیشه از هرچی که داره و هی دنبالِ بیشترشه