روحِ عبادت ، یاد پروردگار است . روح عبادت اینه که انسان وقتی که عبادت می‌کنه ، نماز می‌خونه دعایی می‌کنه و هر عملی که انجام میده دلش به یاد خدای خودش زنده باشه : ‹وَاَقـِــم‌الصّلـوة‌لِذِکــری› ؛ قرآن میگه نماز را به پا بدار ، برای چی؟ برای اینکه به یاد من باشی. و در جای دیگر قرآن کریم می‌فرماید : ‹اِنّ‌الصّــلوةَ‌تَـنهی‌عَـــن‌الفَحشــاءِ‌ و‌المُنــکَر‌و‌لَذِکرالله‌اکــــبَر› تو این آیه خاصیت نماز ذکر شده ،البته نماز حقیقی نماز ، نماز واقعی ، نمازی که با شرایط و آداب صحیح خونده بشه .