آري ياري امام مهدي (عج)، عبادتي بزرگ است، چرا که در حقيقت خدمت به تمام پيامبران و اوصيا و امامان معصوم (ع) ميباشد؛ زيرا او آخرين حجت الهي است و اراده خداوند بر آن تعلق يافته که زحمات طاقت فرساي همه پيامبران را، به دست با کفايت آخرين حجت خود به ثمر رساند. اگر نهضت جهاني آن ولي الله اعظم (عج)، از برنامه جهاني خلقت حذف شود، برنامه همه پيامبران عقيم گشته و هدف نهايي فرستادن رسولان و تشريع اديان ضايع و تباه ميشود.
خدمت به امام عصر (ع)، مطلوب امام صادق (ع) نيز بوده است. «خلاّد ابن قصّار ميگويد: از امام صادق (ع) پرسيدند: آيا قائم متولد شده است؟ فرمود: »لا ولو ادرکته لخدمته ايام حياتي؛ نه متولد نشده ولي اگر من او را درک ميکردم، همه عمر را با خدمتگزاري او سپري ميکردم«.6هنگامي که امام معصوم (ع) در حق حضرت بقية الله (عج) چنين تعبيري به کار ميبرد؛ مقام رفيع ياران آن حضرت و ارزش خدمت به آيين »انتظار« روشن ميشود.
عاشورا روز ظهور
درباره روز قيام و ظهور حضرت، روايات مختلفي وارد شده است. که در آنها، روز نوروز، عاشورا، شنبه و يا جمعه، روز ظهور معرفي شده است.
البته از آن جايي که نوروز، طبق سال شمسي و عاشورا، بر اساس سال قمري محاسبه ميشود، يکي شدن اين دو روز امکانپذير است و هم زماني اين دو روز با جمعه يا شنبه نيز ممکن است.
اما رواياتي که روز ظهور را، دو روز از هفته بيان کرده، قابل توجيه است؛ يعني، در صورت صحيح بودن سند اين روايات، احاديث روز جمعه به روز «ظهور» و روايات روز شنبه به روز «استقرار و تثبيت قيام حضرت و نابودي مخالفان» تفسير ميشود. البته روايات روز شنبه، از نظر سند مورد تامل و بررسي است؛ ولي روايات روز جمعه از اين نظر ايرادي ندارد.7 اما آنچه مهم است، اين که قيام حضرت ولي عصر (عج)، مصادف با روز شهادت سيدالشهداء (ع) است و اين مطلب ما را به ارتباط ويژه صاحبان اين دو قيام رهنمون ميسازد.
امام محمد باقر (ع) فرموده است: «کاني بالقائم يوم عاشورا يوم السبت قائماً بين الرکن و المقام و بين يديه جبرئيل ينادي: البيعة لله فيملأها عدلا کما ملئت ظلما و جورا؛ 8 گويا حضرت قائم (عج) را ميبينم که روز عاشورا، روز شنبه بين رکن و مقام ايستاده و جبرئيل پيش روي او ندا ميکند: بيعت براي خدا است. پس زمين را پر از عدل ميکند؛ همان گونه که پر از ظلم و جور شده بود».
امام جعفر صادق (ع) نيز ميفرمايد: «ان القائم صلوات الله عليه ينادي باسمه ليلة ثلاث و عشرين و يقوم يوم عاشورا يوم قتل فيه الحسين بن علي (ع)؛9قائم - درود خدا بر او باد در شب بيست و سوم ماه رمضان، به نام [شريفش] ندا ميشود، و درروز عاشورا، روزي که حسين بن علي (ع)، در آن کشته شد، قيام خواهد کرد».
خون خواهي حضرت مهدي از قاتلان امام حسين
سالار شهيدان به فرزندش امام سجاد (ع) فرمود: «سوگند به خدا که خون من از جوشش باز نميايستد تا اين که خداوند، مهدي را برانگيزد. او به انتقام خون من، از منافقان فاسق و کافر، هفتاد هزار نفر را ميکشد».
هروي ميگويد: به حضرت رضا (ع) عرض کردم: اي فرزند رسول خدا! نظرتان درباره اين سخن امام صادق (ع) که ميفرمايد: «هرگاه قائم ما قيام کند، بازماندگان قاتلان امام حسين (ع) به کيفر کردار پدرانشان کشته ميشوند» چيست؟ حضرت رضا (ع) فرمود: «اين سخن صحيح است».
گفتم: پس اين آيه قرآن «و لاتزر وازرةٌ وزر أخري» چه معنايي دارد؟ فرمود «آنچه خداوند ميفرمايد صحيح است؛ ولي بازماندگان قاتلان امام حسين (ع)، به کردار پدرانشان خوشحالاند و به آن افتخار ميکنند و هر کس از چيزي خشنود باشد، مانند آن است که آن کار را انجام داده است. اگر مردي در مشرق کشته شود و مرد ديگري در مغرب به کشته شدن او خشنود باشد، نزد خداوند شريک گناه قاتل است. و اين که قائم، فرزندان قاتلان امام حسين را هنگام ظهورش نابود ميسازد، براي اين است که آنان از کردار پدرانشان خشنودند.