📝جابر بن يزيد جعفىّ‌ گويد:امام باقر عليه السّلام فرمود:«اى جابر،بر زمين بنشين (خانه‌نشين باش)و دست و پائى نجنبان(فعّاليتى نكن)تا نشانه‌هائى را كه برايت ياد مى‌كنم ببينى چنانچه بدان برسى: 🔶نخستين آنها اختلاف بني عبّاس است و من در تو نمى‌بينم كه آن را دريابى ولى پس از من آن را از من روايت كن، 🔷و آواز دهنده‌اى از آسمان ندا كند 🔶 و شما را آوازى از جانب دمشق به فتح برسد، 🔷و قريه‌اى از آباديهاى شام به نام جابيه فرورود، 🔶بخشى از قسمت راست مسجد دمشق فرو ريزد، 🔷و گروهى مارقه(كه شورشيانى گمراه و بدعتگزار و گول خورده)از ناحيۀ ترك خروج كنند، 🔶و اغتشاش و بى‌قانونى روم به دنبال آن باشد، 🔷و طايفۀ ترك روى آورند تا آنكه در جزيره فرود آيند، 🔶و نيز شورشيان از روم روى آورند تا در رمله فرود آيند، 🔷پس در آن سال اى جابر در هر سرزمينى از ناحيۀ مغرب اختلاف فراوانى پديد آيد، 🔶پس نخستين سرزمينى كه ويران مى‌شود سرزمين شام باشد، 🔷سپس در آن هنگام اختلاف آنان بر سه پرچم باشد:پرچم أصهب و پرچم أبقع و پرچم سفيانى، 🔶پس سفيانى با ابقع برخورد كند و به جنگ پردازند،و سفيانى او و هر كس را كه از او پيروى مى‌كند خواهد كشت، سپس أصهب را مى‌كشد،و بعد ديگر همّتى به كار نخواهد بست مگر روى آوردن به سوى عراق،و سپاهيانش به قرقيسيا گذر كنند و در آنجا به جنگ پردازند و صد هزار تن از ستمكاران در آنجا كشته شوند، 🔷و سفيانى سپاهى به كوفه گسيل دارد كه هفتاد هزار نفر شمار ايشان باشد پس ايشان مردم كوفه را بكشند و به دار آويزند و اسير كنند، 🔶در كشاكشى اين چنين كه بر ايشان واقع شده،ناگاه پرچمهائى از جانب خراسان پديدار شود و پرچمداران منزلها را با سرعت بسيار بپيمايند و با آنان چند تن از اصحاب قائم همراه باشند 🔷 سپس مردى از موالى(غير بومى)اهل كوفه با جمعى ناتوان خروج كند،فرماندۀ سپاه سفيان ميان حيره و كوفه او را به قتل رساند و سفيانى گروهى را به مدينه روانه كند و مهدى از آنجا به مكّه رهسپار شود و خبر به فرماندۀ سپاه سفيانى رسد كه مهدى به جانب مكّه بيرون شده است،پس او لشكرى از پى او روانه كند ولى او را نيابد تا اينكه مهدى با حالت ترس و نگرانى بدان سنّت كه موسى بن عمران داشت داخل مكّه شود. 🔶آن حضرت فرمود:فرماندۀ سپاه سفيانى در صحرا فرود مى‌آيد،پس آواز دهنده‌اى از آسمان ندا مى‌كند كه«اى دشت،آن قوم را نابود ساز»پس دشت نيز ايشان را به درون خود مى‌برد و هيچ يك از آنان نجات نمى‌يابد مگر سه نفر كه خداوند رويشان را به پشت آنان بر مى‌گرداند و ايشان از قبيلۀ كلب هستند، و اين آيه در مورد آنان نازل شده:«اى كسانى كه كتاب به شما داده شده به آنچه ما فرو فرستاديم(قرآن)كه آنچه را نزد شماست (تورات و انجيل)تصديق مى‌كند ايمان آوريد پيش از آنكه چهره‌هائى را محو سازيم و آنها را به پشتهايشان برگردانيم-تا آخر آيه» .