کانال ܫߊ‌ܢܚ݅ܧߊ‌ࡍ߭ ܥ݆ܣߊ‌ܝ‌ܥ‌‌ܘ ܩܫࡎࡐ‌ܩܢ ܫܠࡅ࡙ܣܩܢ ߊ‌ܠܢܚܠߊ‌ܩܢ
┈┈••✾❀🕊💚🕊❀✾••┈┈ #ادامه ⚪️ #تاثیر ساده زیستی در زندگی 🔶 #گسترة ساده زيستي 🔺🔺اولين گسترۀ ساده زيستي
┈┈••✾❀🕊💚🕊❀✾••┈┈ ⚪️ ساده زیستی در زندگی 🔵🔴 تحقق زهد حقيقي ❇️در تحقق زهد حقيقي چندين مرحله وجود دارد كه عدم وجود يكي از آنها، نشانگر زهد غيرحقيقي است. اين مراحل عبارتند از: 💠الف. چيزي كه نسبت به آن بي ميلي شده و اعراض مي شود، از اموري باشد كه مورد ميل و رغبت انسان قرار گيرد. چنانچه شهيد مطهري مي گويد: زندگي زاهدانه در دنيا داشتن اين است كه با وجود ميل اعراض كند 📕(مطهري، ۱۳۸۲، ج ۵، ص ۳۷۶). ⚪️ب. انسان بالطبع و قلباً نسبت به دنيا و زخارف آن بي ميل باشد و دلبستگي به آن نداشته باشد. اين بي ميلي نبايد ناشي از بيماري جسمي، خسته شدن از دنيا و يا تعلق خاطر شديد به يك چيز، كه انسان را از ميل به موارد ديگر باز مي دارد، باشد. 🔵ج. براي انسان همۀ امكانات رغبت انگيز موجود باشد تا زمينۀ بي ميلي به آن فراهم شود. يا اگر براي وي امكانات موجود نيست، نسبت به امكانات و ماديات ديگران بي ميل باشد. همچنين اين بي ميلي نسبت به ماديات و زندگي دنيا به دليل هدايت به رشد و قرب الهي و هدف آن رضايت الهي باشد؛ زيرا هرگونه بي ميلي زهد به شمار نمي آيد. فيض كاشاني در اين رابطه مي گويد: ترك مال و بذل آن از راه سخاوت و جوانمردى و يا به منظور دلجويى از مردم و يا به طمع عوض، زهد نيست 📚(فيض كاشاني، ۱۳۷۲، ج ۷، ص ۴۳۲). ✳️د. زهد و بي ميلي و حقير شمردن دنيا، نسبت به همۀ موارد دنيوي باشد، نه اينكه نسبت به برخي امور بي ميل باشد و نسبت به برخي ديگر رغبت داشته باشد. 🔰ج. رشد 🔶رشد در لغت به معناي راهيابى و ثبات در حق، كه در برابر- غىّ- يعنى گمراهى است (راغب اصفهاني، ۱۳۷۵، ج ۲، ص ۷۶). اين واژه در معناي صلاح و رسيدن به صواب است كه ضد آن غيّ و گمراهي است (مصطفوي، ۱۳۶۰، ج ۴، ص ۱۴۰). اصل كلمه بر استقامت بر راه دلالت مي كند (ابن فارس، ۱۳۹۰، ص ۳۷۶). با مطالعه آيات مربوط و تحليل آن، چنين به دست مي آيد كه رشد، يعني اينكه انسان در راهي كه هست، شناخت او نسبت به خود، نيكي ها و بدي هاي موجود در مسير و نيز نسبت به چگونگي و روش راهيابي به مقصد، در مرتبه اي بسيار خوب قرار گيرد، به طوري كه ويژگي هاي خويش را جهت رسيدن به نيكي ها و آن چيزي كه به نفع و صلاح اوست، راهنمايي كند. از آنچه بد و داراي ضرر و گمراهي اوست، پرهيز كند. اين مفهوم و برداشت از رشد، با معناي لغوي هم همخواني دارد. همچنين مسئله شناخت در قرآن كريم چنين مطرح شده است: قالَ لَهُ مُوسى هَلْ أَتَّبِعُكَ عَلى أَنْ تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْداً (كهف: ۶۶)؛ موسى به او گفت: آيا از تو پيروى كنم تا از آنچه به تو تعليم داده شده و مايه رشد و صلاح است، به من بياموزى؟ تفسير نمونه در مورد رُشْداً، بياني دارد كه شاهد اين مدعاست: از تعبير “رُشْداً” چنين استفاده مىشود كه علم هدف نيست، بلكه براى راه يافتن به مقصود و رسيدن به خير و صلاح مىباشد. چنين علمى ارزشمند است و بايد از استاد آموخت و مايه افتخار است📚 (مكارم شيرازي و ديگران، ۱۳۶۲، ج ۱۲، ص ۴۸۷). ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖ @Asheghan_Amiralmomenin ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖ 🌴🌴🌴🌱🌱🌱🌳🌳🌳🎍