من موکب‌های زیادی رفتم. از خونه‌های سوپرلاکچری تا پیرزنان و دخترکانی که زیر سایه‌ی یه نخل حصیر انداختند و با آب و خرما پذیرایی می‌کنن. اما برق شادی تو نگاه اون دخترها، وقتی روی حصیرشون خستگی درمی‌کنی و ازت پذیرایی می‌کنن لذت عجیبی داره. موکب فقرا را رو هم برید. دلشون می‌شکنه. 👤امیرحسین حدادیان