🔹قالَ ابوالحسن الرضا (ع): كَانَ أَبِي (ع) إِذَا دَخَلَ شَهْرُ الْمُحَرَّمِ لَا يُرَى ضَاحِكاً وَ كَانَتِ الْكِئَابَةُ تَغْلِبُ عَلَيْهِ حَتَّى يَمْضِيَ مِنْهُ عَشَرَةُ أَيَّامٍ فَإِذَا كَانَ يَوْمُ الْعَاشِرِ كَانَ ذَلِكَ الْيَوْمُ يَوْمَ مُصِيبَتِهِ وَ حُزْنِهِ وَ بُكَائِهِ وَ يَقُولُ هُوَ الْيَوْمُ الَّذِي قُتِلَ فِيهِ الْحُسَيْنُ (ع).
🌸امام رضا (ع) فرمود:
هرگاه ماه محرم فرا میرسید، پدرم خندان دیده نمیشد و غم او را فرا میگرفت تا اینکه روز دهم محرم فرا میرسید که روز مصیبت و اندوه و گریه او بود و میگفت: امروز روزی است که حسین در آن کشته شد.
📚 امالی شیخ صدوق، ص128