پس همینطور که اشکِ محرم رو از چشمات جاری میکنی،به یاد شب اول قبر هم باش و زمزمه کن : أَبْکي لِخُروجِ نفسی می‌گریم برای لحظه‌ی جان دادنم أَبْکي لِظُلْمَةِ قَبری می گریم از تاریکی قبرم أَبْکي لِضیٖقِ لَحْدیٖ می گریم از تنگیِ لحدم أَبْکي لِسُؤٰالِ مُنْکَرٍ و نَکیر إیّای می گریم از سوال نکیر و منکر...