💎نكات مهدوی💎 ادامه ی مبحث🌀چرا نام مادر امام زمان(عج) در روایات متفاوت ذکر شده است؟ در منابع روایی، درباره مادر حضرت ولیعصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف)، نام های متعددی ذکر شده است. برای مثال در کتاب «کمال الدین و تمام النعمه» می خوانیم: «وُلِدَ الْخَلَفُ الْمَهْدِيُّ ص يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَ أُمُّهُ رَيْحَانَةُ وَ يُقَالُ لَهَا نَرْجِسُ وَ يُقَالُ لَهَا صَقِيلُ وَ يُقَالُ لَهَا سَوْسَنُ إِلَّا أَنَّهُ قِيلَ بِسَبَبِ الْحَمْلِ صَقِيل‏»(1)؛ (حضرت مهدى(عجل الله تعالى فرجه الشريف) روز جمعه متولد شد، نام مادرش ريحانه بود به او نرجس گفته مى‌ شد و بعضى گفته‏ اند مادرش صيقل است و گفته ‏اند كه سوسن است؛ مگر اين كه برخى گفته‌ اند به خاطر فرزندى كه باردار بوده، صقيل [نورانى،‌ روشن و براق] نامگذارى شده است). در همین منبع و ضمن روایت داستانی طولانی راجع به ملیت رومی مادر آن حضرت و چگونگی تزویج ایشان با امام حسن عسکری(علیه السلام)، اشاره شده که نام وی «ملیکه» بوده است.(2) نیز در کتاب «الکافی» از پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله) درباره آن حضرت نقل شده که «یأتِی [بِأَبِي] ابْنُ خِيَرَةِ الْإِمَاءِ ابْنُ‏ النُّوبِيَّةِ الطَّيِّبَةِ الْفَمِ الْمُنْتَجَبَةِ الرَّحِمِ...»(3)؛ (می‌ آید پسر بهترین کنیزان، فرزند کنیز نوبی‌ نژاد خوش دهن و خوش رحم [یعنی صاحب دهان پاک و زاینده فرزند نجیب]). نیز در برخی از منابع دیگر، نام هایی چون حدیثه، حکیمه، ملیکه، خَمط(4)، ماریه، نسیم، ورداس(5) و حتی مریم بنت زید العلویه(6) هم برای ایشان ذکر شده است. همین نام های متعدد و اختلاف در تعیین آن سبب شده که عده ای آن را دلیلی بر ضعف حقیقت ولادت آن حضرت بدانند. برای مثال می بینیم که احسان الهي ظهير، به عنوان یکی از سلفی های بسیار متعصب و ضد شیعه پاکستانی، با طرح این موضوع در کتاب خود «الشيعة والتشيع فرق و تاريخ»(7)؛ علیه مهدویت و تولد آن حضرت، شبهه پراکنی کرده است. ادامه ی مبحث در جلسه ی آینده... ◽️پی نوشت: (1). كمال الدين و تمام النعمة، ابن بابويه، محمد بن على‏، محقق/ مصحح: غفارى، على اكبر، انتشارات اسلاميه‏، تهران، 1395هـ.ق، چاپ دوم، ج 2، ص 432. (2). همان، ص 417. (3). الكافي، كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق‏، محقق/ مصحح: غفارى، على اكبر، آخوندى، محمد، دار الكتب الإسلامية، تهران، 1407هـ.ق، ج 1، چاپ چهارم، ص 323. (4). ر.ک: فرهنگنامه مهدویت، سلیمیان، خدامراد، بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود، تهران، 1388هـ.ش، چاپ اول، ص 371. (5). الهدایة الکبری، خصیبی، حسین بن حمدان، مؤسسة البلاغ، بیروت، 1419هـ.ق، ص 248 و 357. (6). بحار الأنوار، مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى‏، دار إحياء التراث العربي‏، بیروت، 1403هـ.ق، چاپ دوم، ج 51، ص 28. (7). الشيعة والتشيع فرق وتاريخ، إلهي ظهير، احسان، إدارة ترجمان السنة، پاكستان، 1415هـ.ق، چاپ دهم، ص 272 و 273. @Montazeranezohour