🌹🌹سفارشات امام کاظم علیه السلام به هشام بن حکم 《 قسمت ۵ 》 🔹ای هشام، شکیبائی بر تنهائی علامت نیروی عقل است، هر کس که عقل و خردش به درجه‌ای رسید که شایسته دریافت علوم الهی گشت از اهل دنیا و دنیاپرستان کناره گیرد، و بدان چه نزد خداست بپردازد، خداوند مونس او در وحشت و یار و یاورش در تنهائی باشد و موجب توانگری و عزّت او هنگام فقر و بی‌کسی گردد. 🔹ای هشام، مردم برای طاعت خداوند آفریده شدند، و هیچ نجاتی جز به طاعت او مقرّر نیست و طاعت علم است و آگاهی و دانش با آموزش بدست آید و آموزش توسّط عقل و خرد محکم و استوار گردد و دانش جز از عالم ربّانی بدست نیاید و شناختن آن عالم از راه عقل صورت پذیرد. 🔹ای هشام؛ عمل اندک از فرد عاقل مقبول است و چند برابر و عمل بسیار از جاهل مردود است و ناپذیرفته ای هشام؛ براستی فرد عاقل به اندک از دنیا که همراه حکمت باشد راضی و خوشنود است، ولی به کمبود حکمت که همراه دنیا باشد راضی نشود و بدین خاطر تجارت ایشان سود دهد و فایده بخشد. 🔹ای هشام؛ اگر آنچه در حدّ کفایت است بی‌نیازت سازد؛ کمترین چیز دنیا کفایتت خواهد کرد، و چنانچه حدّ کفایت تو را بی‌نیاز نسازد [دیگر] هیچ چیز دنیا تو را بی‌نیاز نخواهد ساخت. 🔹ای هشام، همانا خردمندان زیاده بر احتیاج دنیا را کنار نهادند تا چه رسد به گناهان، با اینکه ترک دنیا فضیلت است و ترک گناه لازم. 🔹ای هشام؛ براستی خردمندان چشم از دنیا پوشیدند و دیده به آخرت دوختند، زیرا دریافتند که دنیا؛ خواهانی است خواسته شده، و آخرت هم خواهان است و هم خواسته شده در نتیجه هر کس که خواهان آخرت باشد، بهره خود را بطور کامل از کامل از دنیا برگیرد. و هر کس که جویای دنیا باشد؛ آخرت او را طلب کند و مرگش فرا رسد، و هر دو سرا؛ هم دنیا و هم آخرتش را بر او تباه سازد. 🆔 @nahjolbalagheeiha 📚 تحف العقول / ترجمه جعفری، ص: 366-367