اولویت ها را تباه نکنیم!!! یکی از مسائل ضروری در جامعه، شناخت و رعایت اولویت ها در زندگی فردی و اجتماعی و در ابعاد فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و دینی است. آگاه نبودن نسبت به اولویت ها که پیامد طبیعی آن تشخیص ندادن و رعایت نکردن آنها است، آسیب های زیادی به جامعه انسانی وارد می کند. در روایتی امیرالمؤمنین علی (ع) می فرماید: مَنِ‏ اشْتَغَلَ‏ بِغَيْرِ الْمُهِمِ‏ ضَيَّعَ الْأَهَم‏( تصنیف غرر الحکم و درر الکلم، ص 477) یعنی کسی که به امور غیر مهم مشغول شود از امور مهم تر باز می ماند و آن را تباه می سازد. نمونه را در قرآن می توان به ماجرای فخرفروشی برخی اطرافیان رسول خدا (ص) اشاره کرد که آب دادن به حاجیان و تعمیر مسجد الحرام را به رخ دیگران از جمله علی (ع) می کشیدند. اینان دیرتر از دیگر یاران رسول خدا (ص) اسلام را پذیرفته و از جهاد در راه خدا باز مانده بودند. خداوند در آیه 19 سوره توبه به این ماجرا اشاره کرده و می فرماید: أَ جَعَلْتُمْ‏ سِقايَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ جاهَدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لايَسْتَوُونَ عِنْدَ اللَّه‏. یعنی با این که دو اقدام سقایی زائران خانه خدا و آبادانی مسجد الحرام کار خوبی اند، اما نزد خداوند، با ایمان به او و قیامت و جهاد در راه خدا مساوی نیستند. سیره علمای زمان شناس نیز تقدّم اولویت ها بوده است. در شرح حال حاج آقا رحیم ارباب آمده است كه روزي شخصي كه عازم سفر زيارت بود، برای تودیع و خداحافظی خدمت ایشان رسید. آقا پرسيدند: شما در منزل حمام يا وسيله ديگري براي تأمين نظافت و تطهير خود و زن و بچه هاتان داريد؟ او گفت: نه خير. ايشان فرمودند: به نظر مي آيد كه آن مقدّم بر سفر مستحب زيارت باشد. (این قضیه مربوط به دورانی است که بسیاری از مردم در خانه حمام خصوصی نداشتند). (خلیل رفاهی، گردش ایام، ص 218) امروز اولویت ملت بزرگ ایران برای مسئولان، اجرای عدالت، رفع و دفع تبعیض و فساد و حلّ مسائل معیشتی و اقتصادی است. پرداختن تریبون داران فرهنگی جامعه به هرگونه مسئله فاقد اولویت، بخصوص مسائلی که آسان سازی دین را به سخت سازی تبدیل کند و پوسته و ظاهر دین را بر هسته و باطن آن مقدّم بدارد و بهانه بدست مخالفان و بهانه جویان دهد، مصداق سخن علی (ع) است که هر کس به امور غیر مهم بپردازد مسائل مهم تر را تباه می سازد. همچنین از دیدگاه علی (ع) از نشانه های ضعف و سقوط دولت ها، تباه کردن اصول (تضییع الاصول) و چسبیدن به فروع (التمسک بالفروع) است. (تصنیف غرر الحکم و درر الکلم، ص 342) http://eitaa.Com/Rahevasat علی غلامی دهقی