5.42M حجم رسانه بالاست
از کلید مشاهده در ایتا استفاده کنید
بسم‌الله الرحمن الرحیم تابه‌حال تشنه بوده‌اید؟! آنقدر تشنه که به هرچه چنگ بزنید؟! تشنگانِ قدرت این‌طورند. به طعنه می‌گویند «رئیس‌جمهورِ بعدی باید شبیه او باشد؟! ترسناک است» ولی نمی‌دانند او معیار و ملاکِ ما را از یک سیاست‌مدارِ دولتی بالا برد ؛ چنانکه مادرم می‌گفت بعد از شهید رجایی هم چنین بود. شبیهِ او بودن یعنی پشتِ میز نبودن؛ در روستایی که حتی فرماندار هم نرفته؛ رفتن. یعنی نگران نبودن از کفش‌هایِ گِلی؛ یعنی نترسیدن از طعنِ بدخواهان. یعنی «ارتفاع گرفتن تا خدا» با خدمت به خلقِ خدا. یعنی تَشَر زدن به همکار بابتِ دفاع نکردن از رقیب! منتقد را بی‌شناسنامه و اهریمن نخواندن. یعنی «الله‌اکبر؛ اَبَرقدرت خداست» را جامهٔ عمل پوشاندن. یعنی در سیاست هم می‌توان تقوا داشت. یعنی دیپلماسیِ میدان، یعنی می‌توان عکسِ قهرمان را تا قلبِ نیویورک بالا برد و نترسید؛ یعنی آنقدر عزیز بود که صدایَش تا غزه و هند رفت. یعنی دعایِ خیر کارگر را به خواب ترجیح دادن. یعنی «خستگی را نشناختن»، یعنی «صدِ خودت را بگذاری تا گره‌ی وا کنی»؛ یعنی به «تکمیل و احیاء» بشناسنت. یعنی «آدمِ خوبِ کاربلد» بودن. کجایِ این‌ها ترس دارد؟!