آیه ۵ - سوره قمر آیه حِكْمَةٌ بالِغَةٌ فَما تُغْنِ النُّذُرُ [5] [اين آيات]، حكمت بالغه [و رساى الهى] است؛ امّا انذارها [براى افراد لجوج] فايده نمى‌دهد. آیه ۶ - سوره قمر آیه فَتَوَلَّ عَنْهُمْ يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ إِلى شَيْ‌ءٍ نُكُرٍ [6] بنابراين از آن‌ها روى‌بگردان و روزى را به ياد آور كه دعوت‌كننده‌ی الهى [مردم را] به امر [وحشتناك و] ناخوشايندى [حساب اعمال] دعوت مى‌كند‌! آیه ۷ - سوره قمر آیه خُشَّعاً أَبْصارُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْداثِ كَأَنَّهُمْ جَرادٌ مُنْتَشِرٌ [7] آنان درحالى‌كه چشم‌هايشان از شدّت وحشت به زير افتاده، همچون ملخ‌هايى كه به هرسو پراكنده مى‌شوند از قبرها بيرون مى‌آيند. آیه ۸ - سوره قمر آیه مُهْطِعينَ إِلَى الدَّاعِ يَقُولُ الْكافِرُونَ هذا يَوْمٌ عَسِرٌ [8] درحالى‌كه به‌سوى اين دعوت‌كننده‌ی الهى گردن مى‌كشند؛ كافران مى‌گويند: «امروز روز سخت [و دردناكى] است»! آیه ۹ - سوره قمر آیه كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنا وَ قالُوا مَجْنُونٌ وَ ازْدُجِرَ [9] پيش از آن‌ها قوم نوح [پيامبرشان را] تكذيب كردند، [آرى] بنده‌ی ما را تكذيب كرده و گفتند: «او ديوانه است». و [با انواع آزارها از ادامه‌ی رسالتش] بازداشته شد. آیه ۱۰ - سوره قمر آیه فَدَعا رَبَّهُ أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ [10] او به پيشگاه پروردگار عرضه داشت: «من مغلوب [اين قوم طغيانگر] شده‌ام، پس [مرا] يارى كن»! @Yaranmontazer